5922 resultaten.
Afgesloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.088 het ga je goed, dat las ze:
identiek dat het zo veel beter is
kiest hij toch voor het wilde water
verduisteren ligt niet in haar aard
ingrijpen en opendoen
was geen optie meer na dat hij vertrok
niet later, schoon schip als grote wens
eindelijk hangt ze haar zwaarte
als pluche gordijnen in de embrasse…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 foto van een lege plek in de directiekamer
daar waar wij samen zaten
hangt nog een vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen…
Het laatste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.045 Een boom in het gras
door jou gekozen
om het laatste wat was gebleven
van wie je lief was
aan het universum terug te geven
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.
Vandaag jij - dezelfde
boom - hetzelfde gras
het laatste van wat je was
door de wind te worden meegenomen
als een phoenix verrezen uit de as.…
Afscheidsbrief
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.147 Ik doe mijn hart in een mand
dan kan die bij de voordeur
wat zal ik doen met mijn verstand?
ik plaats het bij mijn hart
beide zijn nu overbodig
neem alles mee voor mijn part
ik heb niets meer nodig
ik weet niet waar ik heen ga
oh ja, mijn papieren liggen in het zwarte kastje
in de la…
ALSOF EEN VRIEND STIERF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.482 Na zijn ziekbed van dertien weken
is hij dood, de zomer van vorig jaar
Hij had ‘t namelijk al lang bekeken
hij was met vorig jaar al lang klaar
Na de vorst was de lente gekomen
daarna scheen hij binnen te sluipen
Hitte leek ineens binnen te stromen
maar soms lichtte het groeistuipen
Zoetjesaan stierven oude bladeren
die zomer voelde zich…
Wenen in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.060 De wind vroeg aan 't Meesje
zing voor mij jouw allermooiste lied
want de oude boom gaat hemelen
of wist je dat nog niet
De oude boom liet z'n bladeren vallen
niet omdat de herfst was ingetreden
bleek het tijd voor hem te zijn
zijn bast nu uitgestreden
De wind vertelde hoe zij op bijzondere
dagen, danste met de bladeren van de boom
nu gaat…
In de mist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
798 de dood heeft huisgehouden
heeft dichters naar huis gehaald
kinderen hun moeders ontnomen
onverzien op de loer gelegen
totdat het juiste moment
daar was, om toe te slaan
vele harten laat hij gebroken
achter, 't gemis te groot
tot zij langzaam op zal gaan…
Ik moest mijn lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Ik moest aan jou denken lief
toen de trein allang was vertrokken
jouw geur mij nog omhelsde
Voeten vinden zonder aarzelen hun weg
Met jouw armen nog om mij heen
komt de nacht mij halen
warmte om mij heen
Ik moest mijn lief
Met mijn ogen dicht droom ik over morgen
jouw geur, jouw armen, jouw warmte
Met ogen open in het eenzame duister…
Tot ooit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.064 zomaar van mij heen gegleden
mijn geliefde zus
heb je niet te lang geleden
wat 'n geluk dat ik je nog sprak
samen met Femke kwam ik je opzoeken
niet wetend dat het de laatste keer zou zijn
kwam je mij onlangs bezoeken
naast me zitten op je dooie gemak
uit het zelfde nest geboren
doch schelen wij dag en nacht
konden verhalen uit '…
Gebroken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
907 ook al zijn haar keuzes
niet de mijne, kleuren ze
mijn dag niet minder grijs
de hemel regent mijn tranen
daar machteloosheid mij
ten deel valt
uit liefde kwamen jullie
in ons leven, met een gebroken
hart zal ik jullie moeten laten gaan…
In alle rust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
884 zet ik mijn hoed af zo ook mijn bril
de zinnen die ik zoeven nog zei
mag ik nu langzaam vergeten
kijkend in de spiegel wrijf ik de rol
voor de allerlaatste keer
van mijn gezicht
ik ben uitgespeeld…
Duizend kleuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 duizend kleuren schilderen
op papier
geef ik mezelf
meditatie met verf in
ontelbare tinten
vrijgekomen in het
zwarte gat dat jij achterliet
glasraam in de Franse zon
intens lapis lazuli
fleurt mijn ziel op
ik sta niet meer
aan mijn zieke kant
mijn onvoorspelbaar lot
nu zielevreugde
op hemels niveau
Ik ga niet meer met je mee.
ik…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Dag zonder woord ( 19 mei 2013 )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.344 Jouw verjaardag: veertig jaren, tussen hemel en aarde.
Onze band is eens gestrand.
We werden vreemden voor elkaar.
Jij was meer dan ik; zo zag ik het, toen.
Nu zijn we, ergens, gelijken.
Wat gebeurde, gebeurt zonder zich werkelijk
te voltrekken. Ik wist zonder het al te weten.
Wie was jij die zich verschool in de mist?
Wie was ik, blijvend…
Vaarwel mijn liefste!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.077 Het was aan het eind van een dood spoor
waar ik jou uiteindelijk verloor.
Ik verzocht alle treinen die zouden komen
harteloos, te laten razen over al onze dromen.
Ik liet ze denderen, dwars over alles heen.
Hoe jij ging en ik, uiteindelijk,
geheel alleen....
uit jouw leven verdween.
Opgebrand, opnieuw
op beide benen, in het aardse beland,…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Momentopname
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
677 Ik wek je tot leven
met dit gedicht
je krijgt weer een gezicht
al is het maar voor even
ik zie je weer voor me staan
wat krom, meer gebogen
ik bekijk je met lede ogen
want je gaat toch zoals je altijd bent gegaan
je kunt niet tegen dat geluid
van al die mensen om je heen
je verdraagt het gewoonweg niet
wat je wenste kwam uit
je bent…
Ik kom eraan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
774 Oh lieve mama, zul je op me wachten
wachten totdat ik weer bij je ben
oh lieve mama, omarm je met al
m'n lieve gedachten van jouw lieve kleine vent
oh lieve mama, is dan nu de tijd gekomen
dat ik afscheid nemen moet
oh lieve mama, wacht nou nog even
totdat ik je voor de allerlaatste keer groet…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
Mijn gouden roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Mijlen terug
achter vele zomers
golft langs afgelegen weg
over stille meersen
een zachte melodie
In het Huis ten Halve
net op de equinox
speelt de juke-box
wenkend naar de
Indian summer
"Mijn gouden roos september
een laatste zonnezoen-BB"
In klatergoud verloren
ga ik langzaam
de einder
tegemoet…
Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
984 Dwalend loop ik rond door deze drukte
De zee hoort mij niet meer
Het zand voelt mij niet meer
Ik ben niet meer
Dagelijks kom ik bij je kijken
Vraag me af hoe het met je is
Stilte is jouw naam
F is de mijne
Jij zegt ik ken U niet
Ik zeg ik ken U goed
U bent daar
Waar ik zometeen ook zal zijn…
Malgré tout,
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
804 Het gevecht
tussen
hoofd en hart
zorgt voor
smart
niet gewild
wel noodzakelijk
om niet
als in een
draaikolk
mee te worden
gezogen
naar een niet
bedoelde
diepte
waar liefde
verandert
in
verlies van
het zelf…
De laatste wals
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
654 Hier sluit ik dit hoofdstuk af
een deel van mijn leven
heb ik eraan gewijd
dat wordt nu verleden tijd
het is als de laatste dans op het feest
nog één wals
dan is het genoeg geweest.…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Tot ooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
957 hoe koud is de leegte
de stilte oorverdovend
het gemis immens
woordloos verbonden
maatjes door dik en dun
tot de tand des tijds
legden wij vele kilometers af
verstrengeld op 'n niveau
vol onbeschrijfbare liefde
tot het moment daar was
het pijnlijkste besluit
ontelbare tranen rolden, en nog
om mijn trouwste maatje
te doen overgaan…
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
toch aanwezig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
849 wij liepen traag de wereld achterlatend
jouw gebaar latent aanwezig in het samen
zijn van jouw laatste tred, jij als molen
ik als steen, halfzijdig het blik gericht
naar waar het noorden jouw einde kruist
het natte aan onze voeten speelt
met de jonge snuit, harig zoals
ons geweten spelt deze aarde
de waarheid op haar zwarte kraag
wij met…
Het bericht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Het bericht
dat het waar is
het bewijs daar is
dat er nog 'n hartje klopt
het prille begin
Die vreugde
zal ik nimmer vergeten
nu mag de hele wereld 't weten
er groeit 'n kindje
binnenin
Met liefde
heb ik jou gedragen
ook al had ik duizend en één vragen
over hoe het zou zijn
een eigen gezin
Vol spanning
wachtend op jouw…
Vandaag zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
944 Vandaag zijn
de hemelpoorten open
om de ziel te ontvangen
die mij zo lief is
twintig lentes maar
en ik overmand door
een zee van tranen
die ik gaf aan de wind
nu schenk ik je
aan Moeder Aarde
en huis je voor altijd
in mijn hart
mijn kind…
- Vaders groene wijze ogen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
757 Ik mis hem al, je goede raad
nog voordat de reis begonnen is
oud ben jij geworden, hoogbejaard
vader met fijne witte haren
jij hebt vast meer levenservaring
interessantere dingen meegemaakt
gedachten, ik zie ze voorbij trekken,
opnieuw speelt de levensmelodie
steeds weer eenzelfde verhaal, blind
lijk een boom, telt enkel zijn herinnering…