5397 resultaten.
terwijl ik gazonzaad strooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 en als we dood zijn
groeit er gras op onze buik!
hoorde ik als kind zingend brullen,
door lallende ,dronken
carnavalvierders in mijn geboortedorp
in de toen nog,
rotsvast gelovende kempen.
nu bedekt gras alles.
de slagvelden in de westhoek.
de tuinen in de wijde omgeving van tjernobyl,
de kerkhofgraven in de concentratiekampen van
breendonk…
lentebruidje
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 kakelnestje vol dromen
kijkt haar ogen uit
voor de etalage
van: un jour ailleurs,
waar kleurrijke modellen
haar naar binnen lokken
om zich
om te toveren,
tot het lenteprinsesje
van de buurt
en
de schoonheidskoningin
voor haar droomprins
op het witte paard.
als weldra
de bruidsklokken blij luiden
terwijl het roze blaadjes regent…
afscheid van speelse kleuter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 't was doodstil
op het kerkhof
dat barstte van leven
in forsythia,prunus
en magnolia.
in een grote kring
stonden kleutertjes
rondom de kleine witte kist
bij het pas gedolven graf
voor hun speelgenootje.
terwijl dat kistje langzaam zonk
zong cécile dion :vole, vole,vole!
een leeuwerik schoot
tierelierend als een pijl de hemel in.…
Gebakken aardappelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Vruchtbare akkers,
de oogst van aangewaaid zaaigoed.
We hebben van alles veel teveel.
Het rijke land brengt geluk en overvloed.
Hoog in de hemel huizen sterren en God.
Er is geen eeuwigheid tussen oerknal en laatste oordeel.
In de pan verdwijnen we,
dat is ons lot.…
uitersten vullen mekaar aan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
566 des te dieper de put
des te koeler het water.
des te kouder de tijd
des te warmer het haardvuur.
des te pijnlijker het nu
des te helender het later.
des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur!…
het is nu of nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 des te dieper de put
des te koeler het water.
des te kouder de wintertijd
des te warmer het haardvuur.
des te pijnlijker het nu
des te meer helend het later.
des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur
om wat wij ooit
lieten mislopen
opnieuw goed te maken.…
De Parel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.392 De wereld, zoals onze geest die kent
ligt in de schoot van toekomst en verleden
het onvergankelijke toegewend,
dat zich voltrekt in haar verganklijkheden.
Al wat zij voortbrengt heeft zich opgericht
vanuit een aanvang, in zichzelf gevonden,
en breidt zich uit en bloeit onder het licht, -
en gaat dan in zichzelve weer te gronde.
Maar over…
open zijn en blijven
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 ik hou van
open tuintjes
zonder heggen en hagen,
nergens hekken of poortjes.
waar niet alleen
vlinders welkom zijn
boven bloemen vol geuren en kleuren,
waar muggen zich vrij mogen spiegelen
boven tuinvijvers,
waar blauwe libellen
roze verhaaltjes vertellen
tegen niet gekooide kooien.
waar mensen
mekaar rustig kunnen ontmoeten
bij…
niet naïef zijn of blijven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
640 zoals goede journalisten
steeds hun bronnen checken,
zo proberen
boezemvrienden
of ze mekaar waard zijn en blijven
in goede en kwade dagen
bij tij en tegentij.
eens dat vertrouwen geschonden
krijgt die vriendschap
een formidabele deuk
die is dan nog moeilijk te herstellen
ik hoef je zeker niet vertellen
dat dit
uiteindelijk leidt…
HEMELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
586 Toen opeens dat herfstblad viel
zag ik hoe kort het had bestaan
Dit blaadje, misschien zonder ziel,
was alleen hemelwaarts gegaan
Ik nam het op en streelde ’t stil
aangedaan door deze hemelvaart
Dit blad, mogelijk buiten zijn wil
zocht zijn hemel echter op aard
Geroerd door ‘t naïeve blaadje
wees ik op de mooie warme zon
Hij zei ik bungelde…
terug bij moeders pappot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 wat een verrassing!
jongen, kom binnen!
wat ben ik blij dat ik je eindelijk nog eens
springlevend zie.
ik hoor je af en toe wel aan de telefoon,
maar zien en voelen en kussen
is toch veel warmer nog!
bloed van mijn bloed
wat doet dat me goed!
je komt als geroepen, mijn jongen.
al is het dan totaal onverwacht.
je bent hier, dat weet…
Verbondenheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.039 Geboren uit verlangen,
een leven dat steeds weer
met anderen verbonden blijft,
gedragen en gekoesterd,
verworpen of benijd
maar nooit nog enkel ik.
De levensdraden seinen
altijd opnieuw verbondenheid;
je kan niet los bestaan,
niet op jezelf teruggeworpen,
al zoek je nog zo ver en loop je weg:
je bent één van de velen.
Uniek en toch niet…
tegendraads timmeren aan de weg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zoals in het land der blinden
één oog
met harde hand regeert
niet met een witte stok
maar met de strop,
zo krijgt een naaktzwemmer in knokke-zoute meer aandacht dan dezelfde
op het naaktstrand in bredene bij oostende.
zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in…
naar de walletjes gaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
575 klim nooit in een boom om een vis te vangen.
ga nooit in zee om noten te slaan.
je vindt geen draaiorgel in gewijde kloostergangen
daarvoor moet je beter naar de walletjes gaan.…
klein liefdesliedje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 ik lees het in je ogen,
ik hoor het in je stem.
jij loopt op regenbogen,
je bent verliefd op hem!
hij is voor jou de ware,
zo sterk en stoer en trouw
in woorden en geboren
de droom van elke vrouw.
de toekomst rolt breed open
voor jullie allebei
geloof en blijf vast hopen:
ware liefde gaat nooit voorbij!…
Ondermaans
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.064 In de slapende zee was een golf te zien
Een golf
maar vlak voordat het zo genoemd
of voor een bruinvis die de kop opstak kon worden aangezien
was het niet meer de golf
Het was ondergedoken aldus de man in de veerboot
die in een kromme lijn
van het land op het eiland aan schommelde
Het was dag en de man in de boot zag de maan
als de glimp…
't beestje in de mens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
477 Door het kleinste hoekje van de kamer
kruipt een kriebelend klein beestje
misschien wel onwetend van het feit
dat zijn oude boomgaard
is vervangen door kille stalen buizen
voor ons, o, zo warme huizen
waar we eten, drinken, lachen en huilen
voor hem, vlakten zonder horizon,
kilometers lang, met daarachter
een Berlijnse snelweg
de muur…
geen hoge pet op hebben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 met poëzie
bouw je geen versterkte burchten,
noch ivoren torens
waarin jij je kan verschuilen
om vanuit de hoogte meewarig neer te kijken
op het gewroet of geknoei van
nietige mieren.
wel zorgt poëzie voor kleine stapstenen
naar anders en beter,
waar minder dan meer wordt
voor de onverzadigbare proevers.
het zoeken en vinden
van mooie…
niet te vangen gril
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
585 wie moeilijk te vangen blijkt
wordt door de niet-vissers
gerespecteerd
om zijn eerlijk gedacht en ijzeren wil,
daarentegen wordt hij
achterna gezeten
door gulzige, op buit beluste hengelaars,
pretentie en hoogmoed verweten
een niet te vangen gril.…
ik hou van een taal zonder horten en stoten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik hou van een taal
zonder horten en stoten
gesproken door mannen
met kloten aan hun lijf
makkers ,die gespierd
durven en kunnen zeggen
waar het op aankomt
in een gloedvolle zin
met een hitsig gekijf.
ik hou van woorden,
die druipen van leven
gebald in een vers dat schreeuwt:
zo zag ik het nog nooit!
woorden die wroeten en tieren…
geen woorde maar daden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
641 wie nooit de tourmalet
per fiets heeft beklommen
moet zwijgen over gemakkelijk
als een fluitje van een cent!
wie nooit het kanaal overzwom
om in dover aan land te gaan
zwijgt best over ;klein bier
voor een echte vent!
wie nooit de ten miles heeft gelopen
weet niet hoe diep je daarin
soms moet gaan.
maar...
wie altijd
nog één…
levenslicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
483 Leven in het licht
van liefde en hartstocht.
Het kanaal
vol van energie
en kracht uit de kosmos.
Het streven naar
een gelukkig leven.
Dat klemt hij voorzichtig
tussen zijn vingers.
Bekijkt het vanuit zijn standpunt.
De flitsen banen zich een weg
als een rode draad
door zijn levensboek.
Het verhaal speelt zich af
als verlangen die…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt
gespeld door een beker die stuk viel
scherven waarin afdrukken van duimen
het rilschrift van naalddunne takjes staan.
Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets
wat er was en er is in de sporen van greppels
en staanders en lang gedoofd houtvuur.
Het hoefde alleen maar gevonden te worden.…
hoogste betrachting
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 constructiefouten horen
nu eenmaal
bij de schepping!
lachte de man
met
twee linkerhanden
en
zonder benen
in zijn rolwagen op het gemeenschapsplein.
relativeren
is echter niet iets
voor deftige heren
in driedelig maatpak.
moet je trouwens
harde zakencijfers
wel kunnen interpreteren
als de bonuspremie
de hoogste betrachting is…
palma sub pondere crescit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 als een boom volkomen zijn, uit één stuk
onbeschroomd rechtvaardig vroom
geen blad valt af in deze zoete droom
en groeien doet een palm juist onder druk.
blijmoedig hang je aan het hemeljuk:
je wortelt in een murmelende stroom
en in jou wiegt de allereerste boom
je murmelt mee, er heerst denk jij geluk
maar als de schellen van de ogen…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
zoeken en vinden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
624 er zijn kerels,
ook bij mijn vrienden,
die altijd
zorgvuldig
naar liefde en geluk
blijven zoeken.
jammer genoeg
dikwijls op de verkeerde plaats.
liefde en geluk
kan je moeilijk
alleen in nieuwe boeken vinden...
soms geeft
een oude wijze man
meer tastbaar
en voelbaar
zijn warme
goede raad.
kobe…
doodshemd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
594 een doodshemd heeft geen zakken!
waarom zijn wij er dan
altijd zo op uit
om ongevraagd iets van de anderen te pakken,
terwijl we juist daardoor
nog meer vergroten
onze aardse buit?…
los zand
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
596 Alles overziend
kom je tot de conclusie
dat er weinig samenhang is
maar vooral los zand
dat wegglipt tussen vingers
die proberen individuele korrels
toch vast te grijpen
in de hoop dat er enkele overblijven
die de moeite waard blijken te zijn
om te blijven koesteren
omdat hun schittering
de dofheid overglanst…
bloedbad alphen aan de rijn
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
639 als mensen het noorden verliezen,
zijn ze zichzelf niet meer
en geraken dan
tot alles in staat.
ze kunnen niet redelijk meer kiezen,
doen dan buiten hun wil om
't meest beestachtige kwaad!
ze slaan dan,
totaal buiten westen,
zonder remmen en nog minder verweer,
aan 't moorden en branden.
ploffen totaal onverwacht
een mes in je rug…