43953 resultaten.
de rivier
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
727 Je hebt het leven
Je bent een druppel
een druppel in een grote rivier
je gaat mee in de stroom
soms gaat het leven wat langzamer
dan weer wat sneller
dan gebeurt er iets
wat je leven totaal verandert
zoals een steen in de rivier
die de route van jouw druppel
een onverwachte wending geeft
maar uiteindelijk
komt iedereen terecht op dezelfde…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Toen het weer regende en
hij niet meer dronken was en er
een floers over het hoogste
woord lag dacht hij: god
ver ik schrijf niets meer op
verdom het verder.
Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep…
Harde modder, guur kristal
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.208 Harde modder, guur kristal:
in mijn naakte woonste
rijk en arm aan niets en al,
ben 'k de ziekste en schoonste.
Huis dat afsluit en dat kijkt:
hart dat, onbewogen,
hoort de zee die wast en wijkt
vóor verzádigde ogen.
In geen spiegel, gruwvol-eêl,
't beeld van een begeren.
Al de beezmen zijn te veel
om de grond te keren.…
TEGEN BETER WETEN IN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.259 "het zit me tot hier"
zei de kip zonder kop,
"ik ben zo dood als een pier"
en nam nog een slok.…
bon bon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
965 Als het goed is,
wordt het vanzelf beter.…
madame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
909 “Het is goed zo”,
Waren haar laatste woorden
Die dwarrelend vanaf haar bedstee de kamer vulden.
Een vreemd gezicht,
Het meisje van Nulden
Ze was,
Net als Tussaud…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen,
herdenken zwijgen doet;
ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen
zijn eigen treurnis voedt?
- Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind....
En weder teder…
VADER
gedicht
2.3 met 59 stemmen
17.405 We zijn vele jaren en enkele maanden verder.
Ik ben nu die man, die jij geweest had
Kunnen zijn, levend. Hetzelfde buikje,
Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd,
Dat voortdurende zwijgen, de voeten op tafel
En altijd tranende ogen. Je glas. Ouder.
Waar we ook waren, was er afstand, was er
Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon,…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, -
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
- zal 't míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in 't schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
- Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach…
Schrift
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
909 Het was niet dat ik veel las,
Maar ik schreef
Over alles wat ik was,
En wat ik had beleefd.
Mijn schrift is dan ook
Wie ik ben,
Waarmee ik even het nare ontdook
Met de punt van mijn pen.
Maar een tijd terug
Had ik dat alles opgegeven,
Met de muur tegen de rug,
Door de tijd verdreven,
Het papier bleef leeg,
En dat was precies hoe…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 Gelijk een hond die drentlend draalt en druilt
om eigen vuil, beruikt met schroom'ge teugen...
- Waarom uw avondlijke vreê bevuild
met slijk van derf verleden, o Geheugen?
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...
- Waarom, waarom uw beeltenis…
Verdriet, Loslaten & Verdergaan.
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.435 Verdriet, loslaten, verdergaan.
3 belangrijke factoren.
ik heb ze doorstaan en ga verder.
Steeds verder naar mijn doel.
Bereiken wat ik wil, want dat weet ik.
Ik heb veel kansen gegeven.
Deze zijn niet genomen,
Alleen uitgekotst en weggegooid.
Verdriet, loslaten, verdergaan.
Veel mensen die het wel waarderen.
De ik, de mij…
Ik ben de jongen
gedicht
3.0 met 130 stemmen
22.378 Ik ben de jongen die niet kan voetballen,
of tenminste niet zo goed.
Ik weet wel hoe het moet,
maar mijn lichaam doet iets anders.
Ik heb een lijf met eigenwijze trekjes,
twee benen met een grote bek
die zich heus niet laat trainen.
Ze doen maar wat, ze tackelen mezelf.
Ik ben een elftal in mijn eentje,
zoveel kanten ga ik…
o Gij die kommrend sterven moest
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.955 [Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders]
o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart,
en míj liet leven, en me teder léerde leven
met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven,
en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard;
- ik, die thans ben als een die in de avond vaart,
en moe de riemen rusten laat, alleen…
Gezapig als de zoen
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.008 Gezapig als de zoen van koele kinder-lippen
en zoeler dan ’t gezoef van bloesem-zoete wind,
o kleine regen, heeft van duizend glinster-stippen
uw stuivend licht mijn haar met perelen gepint.
En zonder roeren, dan te voelen hoe mijne ogen
vergroten, naar me uw peerlen-weelde zonne-wijdt,
sta ‘k als een smalle bruid, tot wenens toe bewogen…
Uw eenzaamheid
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.612 ‘Uw eenzaamheid? Gij zijt als die wolvin.
‘Zwijmlend van honger, en van moederschap
bliksmen-verblind en 't ingewand doorflitst,
heeft, bij de trill'ge guurt van winter-nacht,
in 't gladde leem van een doorweekte sloot,
deze wolvin, al hare tanden bloot,
geworpen zeven jongen, schicht aan schicht.
‘En in de nacht heeft niemand haar gezien…
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 o Late dag, gij smaakt naar water en naar rozen.
- Ik weet me alléen te zijn in 't wijde, koele huis;
'k geniet mijn eenzaamheid; ik voel mijn vrees verblozen;
ik voel 't verleên vergaan in teder blaêr-gesuis.
Reeds neigt de zon ter rust en lijkt 't gerijs der mane.
Er is geen komst die hoopt; er is geen leed dat wijkt.
Een vredige…
Gij, die ik zoet te slapen leide
poëzie
3.0 met 13 stemmen
2.285 Gij, die ik zoet te slapen leide,
uw adem zoelend aan mijn mond,
- Kind van mijn liefde en van mijn lijden, -
en die 'k, toen 'k plots ontwaakte, wijde
met wakend oog me aanstaren vond:
'k en zal aan u geen sussen wagen,
die schielijk dûs de slaap ontwijkt;
de nacht wordt rijker dan de dagen,
want reeds klaart vreugde na de vragen…
Gij was aan mij gelijk de winde
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.914 Gij was aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.
o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen,
verzwaart vaak de…
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,
en 't zoet verhaal van úwe dagen en míjne dagen
die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen
in 't tere licht van late schemering gebaad,
wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad
van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen
een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen
dat kwijnt…
Geluk, zo zedig en zo zeker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.626 Geluk, zo zedig en zo zeker,
als water dat in glazen beker
zijn zuivere genuchte vat:
ik heb uw goede dronk genoten,
en 't heeft door mijne leên gevloten,
als van wie nooit gedronken had.
Mijn ogen wijd, mijn lippen open,
zijt ge in mijn aadren stil gedropen
tot de' allerlaatste', en béste drop...
Was ik de dorst'ge der woestijnen…
zweeds brood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 Jij die het niet meer
weet, ook jij toen,
jij zou zonder twijfel
ook genoten hebben van
het vindingrijke voedsel
de suikerbietenmac,
schillenburger
tulpenbollenkroket
behangerslijmtoetje
Ook jij die het niet meer
weet, ook jij toen,
jij zou zonder twijfel
goed christelijk hebben gebeden:
Here, zegen deze hutspot
met gehakt van…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 Oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die géeft
om eigen armoê te vergeten;
hoe hebt gij, strammer te elke dag,
maar vromer aan uw glimme-lach,
uw trage levens-straat gesleten!
Elke ure, meerdre deuren toe,
elke' avond pijnelijker moe,
en elke nacht wat langre wake;
wat ijlren honger in uw borst
bij iedre…
Dwalen (herdenken en vooruitzien bij 4 mei)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 Als haat van vaders
zich in voren zaait,
dan groeit er heet gewas
en schroeit de aarde
Als moeders nijd ter wereld brengen
en overangst in wiegen ligt
dan krijgen kinderen
dunne soldatennamen
Als broeders vuisten kruisen
en de wind hun taal verwaait zij
zich uitdrukken in fluitsignalen
dan wordt de aarde doorgraven
met haar eigen…
een vette eend
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.058 een vette eend had op een keer
na twintig dagen zitten
een nest met eieren
zo weten te verhitten
dat schaal na schaal
een scheurtje kreeg
waarna een guitig kopje
een lijfje te zeggen scheen
zeg moe
ik pas niet langer in dat dopje
dat werd me een bedrijvigheid
van scharrelende geeltjes
de moeder eend was zelf voldaan
haar kinderen…
de zegen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.130 toen de pastoor de zegen gaf
nam de boer zijn hoed niet af
hij dacht is de zegen goed
dan gaat hij ook wel door mijn hoed…
genieten
hartenkreet
3.4 met 34 stemmen
2.887 Laat ons als vogels vliegen
in de bries van de wind
Laat ons elke keer genieten
als de nieuwe dag begint…
MIJN OUDERS
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.987 mijn moeder was
een vrolijke spontane vrouw
humoristisch en trouw
mijn vader een flinke serieuze man
jarenlang hardwerkend
voor zijn vrouw en zijn gezin
hij ging bijna met pensioen
ze maakten plannen
wat te gaan doen
met alle komende vrije tijd
het werden heerlijke dromen
die echter nooit uit zouden komen
want dan komt die bewuste dag…
Voor- en nageslacht
poëzie
4.2 met 14 stemmen
2.640 Voorgeslacht:
Ruige borst en brede schouders,
Leeuwenhart en adlaars oog:
Rijzig kroost van reuzenouders
Vorstlijk zaad, in adel hoog:
Onvergeetbaar voorgeslacht.
Nageslacht:
Bleke kindren, kranke moeders,
Neven met een breukband aan,
Schele zusters, bochelbroeders,
Vaders, die uit kuchen gaan,
Ramlend vee, met kwik bevracht…
de slak en de mier
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.019 een slak liep door het hoge gras
genietend van hoe mals het was
een troep mieren kwam langs zij
en passeerde in een lange rij
wat een snelheid en een haast
reageerde de slak verbaasd
wij zijn op weg naar een nieuwe stek
zoekend op de juiste plek
onder een biels of onder een steen
daar willen wij nu heen
ik hoef niet heen en ook niet terug…