Alle inzendingen over het vallen van de ma

43953 resultaten.

Sorteren op:

de rivier

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
Je hebt het leven Je bent een druppel een druppel in een grote rivier je gaat mee in de stroom soms gaat het leven wat langzamer dan weer wat sneller dan gebeurt er iets wat je leven totaal verandert zoals een steen in de rivier die de route van jouw druppel een onverwachte wending geeft maar uiteindelijk komt iedereen terecht op dezelfde…

Etude (herziene versie)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 766
Toen het weer regende en hij niet meer dronken was en er een floers over het hoogste woord lag dacht hij: god ver ik schrijf niets meer op verdom het verder. Tot hij ging luisteren en in muziek om hem heen een kosmos hangen ging: Rachmaninov d kleine terts, immens verlangen en leerde (want oren heeft wie hore) Poëzie schrijven begreep…

Harde modder, guur kristal

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.208
Harde modder, guur kristal: in mijn naakte woonste rijk en arm aan niets en al, ben 'k de ziekste en schoonste. Huis dat afsluit en dat kijkt: hart dat, onbewogen, hoort de zee die wast en wijkt vóor verzádigde ogen. In geen spiegel, gruwvol-eêl, 't beeld van een begeren. Al de beezmen zijn te veel om de grond te keren.…

TEGEN BETER WETEN IN

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.259
"het zit me tot hier" zei de kip zonder kop, "ik ben zo dood als een pier" en nam nog een slok.…

madame

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 909
“Het is goed zo”, Waren haar laatste woorden Die dwarrelend vanaf haar bedstee de kamer vulden. Een vreemd gezicht, Het meisje van Nulden Ze was, Net als Tussaud…

Wees niet de schroom'ge

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.328
Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen, herdenken zwijgen doet; ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen zijn eigen treurnis voedt? - Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten, géen liefde vraagt, o kind; - ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten bij liggende' avond-wind.... En weder teder…

VADER

gedicht
2.3 met 59 stemmen aantal keer bekeken 17.405
We zijn vele jaren en enkele maanden verder. Ik ben nu die man, die jij geweest had Kunnen zijn, levend. Hetzelfde buikje, Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd, Dat voortdurende zwijgen, de voeten op tafel En altijd tranende ogen. Je glas. Ouder. Waar we ook waren, was er afstand, was er Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon,…

Ik hoor de nacht

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.468
Ik hoor de nacht die nader-zijgt, - en beider zwijgen... Ik voel uw hoofd naar mij geneigd, - zal 't míjne neigen? Uw aangezicht is vreemdlijk stil in 't schemer-leven... Ik zie het laatste dag-geril in de avond-dreven. - Is dit een einde of een begin?... Uw handen glanzen; uw blik is als violen in verslenste kransen... - - Ach…

Schrift

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Het was niet dat ik veel las, Maar ik schreef Over alles wat ik was, En wat ik had beleefd. Mijn schrift is dan ook Wie ik ben, Waarmee ik even het nare ontdook Met de punt van mijn pen. Maar een tijd terug Had ik dat alles opgegeven, Met de muur tegen de rug, Door de tijd verdreven, Het papier bleef leeg, En dat was precies hoe…

Gelijk een hond

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.350
Gelijk een hond die drentlend draalt en druilt om eigen vuil, beruikt met schroom'ge teugen... - Waarom uw avondlijke vreê bevuild met slijk van derf verleden, o Geheugen? Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken... - Waarom, waarom uw beeltenis…

Verdriet, Loslaten & Verdergaan.

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.435
Verdriet, loslaten, verdergaan. 3 belangrijke factoren. ik heb ze doorstaan en ga verder. Steeds verder naar mijn doel. Bereiken wat ik wil, want dat weet ik. Ik heb veel kansen gegeven. Deze zijn niet genomen, Alleen uitgekotst en weggegooid. Verdriet, loslaten, verdergaan. Veel mensen die het wel waarderen. De ik, de mij…

Ik ben de jongen

gedicht
3.0 met 130 stemmen aantal keer bekeken 22.378
Ik ben de jongen die niet kan voetballen, of tenminste niet zo goed. Ik weet wel hoe het moet, maar mijn lichaam doet iets anders. Ik heb een lijf met eigenwijze trekjes, twee benen met een grote bek die zich heus niet laat trainen. Ze doen maar wat, ze tackelen mezelf. Ik ben een elftal in mijn eentje, zoveel kanten ga ik…

o Gij die kommrend sterven moest

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.955
[Wijding-sonnet ter Gedachtenisse en Ere mijns vaders] o Gij, die kommrend sterven moest, en Váder waart, en míj liet leven, en me teder léerde leven met uw zacht spreken, en uw strelend handen-beven, en, toen ge stierft, wat late zon op uwe baard; - ik, die thans ben als een die in de avond vaart, en moe de riemen rusten laat, alleen…

Gezapig als de zoen

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Gezapig als de zoen van koele kinder-lippen en zoeler dan ’t gezoef van bloesem-zoete wind, o kleine regen, heeft van duizend glinster-stippen uw stuivend licht mijn haar met perelen gepint. En zonder roeren, dan te voelen hoe mijne ogen vergroten, naar me uw peerlen-weelde zonne-wijdt, sta ‘k als een smalle bruid, tot wenens toe bewogen…

Uw eenzaamheid

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.612
‘Uw eenzaamheid? Gij zijt als die wolvin. ‘Zwijmlend van honger, en van moederschap bliksmen-verblind en 't ingewand doorflitst, heeft, bij de trill'ge guurt van winter-nacht, in 't gladde leem van een doorweekte sloot, deze wolvin, al hare tanden bloot, geworpen zeven jongen, schicht aan schicht. ‘En in de nacht heeft niemand haar gezien…

o Late dag

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.121
o Late dag, gij smaakt naar water en naar rozen. - Ik weet me alléen te zijn in 't wijde, koele huis; 'k geniet mijn eenzaamheid; ik voel mijn vrees verblozen; ik voel 't verleên vergaan in teder blaêr-gesuis. Reeds neigt de zon ter rust en lijkt 't gerijs der mane. Er is geen komst die hoopt; er is geen leed dat wijkt. Een vredige…

Gij, die ik zoet te slapen leide

poëzie
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.285
Gij, die ik zoet te slapen leide, uw adem zoelend aan mijn mond, - Kind van mijn liefde en van mijn lijden, - en die 'k, toen 'k plots ontwaakte, wijde met wakend oog me aanstaren vond: 'k en zal aan u geen sussen wagen, die schielijk dûs de slaap ontwijkt; de nacht wordt rijker dan de dagen, want reeds klaart vreugde na de vragen…

Gij was aan mij gelijk de winde

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.914
Gij was aan mij gelijk de winde die wentelt om een koren-aar; dra zal ik aan mijn wang bevinden de zoete streling van uw haar. Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm'rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast 't wegend rijpen van het graan. o, 'k Ben geen sterke: moe-gedragen, verzwaart vaak de…

Herinneringen zingen, kind

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat, en 't zoet verhaal van úwe dagen en míjne dagen die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen in 't tere licht van late schemering gebaad, wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen dat kwijnt…

Geluk, zo zedig en zo zeker

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Geluk, zo zedig en zo zeker, als water dat in glazen beker zijn zuivere genuchte vat: ik heb uw goede dronk genoten, en 't heeft door mijne leên gevloten, als van wie nooit gedronken had. Mijn ogen wijd, mijn lippen open, zijt ge in mijn aadren stil gedropen tot de' allerlaatste', en béste drop... Was ik de dorst'ge der woestijnen…

zweeds brood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
Jij die het niet meer weet, ook jij toen, jij zou zonder twijfel ook genoten hebben van het vindingrijke voedsel de suikerbietenmac, schillenburger tulpenbollenkroket behangerslijmtoetje Ook jij die het niet meer weet, ook jij toen, jij zou zonder twijfel goed christelijk hebben gebeden: Here, zegen deze hutspot met gehakt van…

Oud hart, dat niet bemind en heeft

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.327
Oud hart, dat niet bemind en heeft dan als een bedelaar, die géeft om eigen armoê te vergeten; hoe hebt gij, strammer te elke dag, maar vromer aan uw glimme-lach, uw trage levens-straat gesleten! Elke ure, meerdre deuren toe, elke' avond pijnelijker moe, en elke nacht wat langre wake; wat ijlren honger in uw borst bij iedre…

Dwalen (herdenken en vooruitzien bij 4 mei)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Als haat van vaders zich in voren zaait, dan groeit er heet gewas en schroeit de aarde Als moeders nijd ter wereld brengen en overangst in wiegen ligt dan krijgen kinderen dunne soldatennamen Als broeders vuisten kruisen en de wind hun taal verwaait zij zich uitdrukken in fluitsignalen dan wordt de aarde doorgraven met haar eigen…

een vette eend

hartenkreet
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.058
een vette eend had op een keer na twintig dagen zitten een nest met eieren zo weten te verhitten dat schaal na schaal een scheurtje kreeg waarna een guitig kopje een lijfje te zeggen scheen zeg moe ik pas niet langer in dat dopje dat werd me een bedrijvigheid van scharrelende geeltjes de moeder eend was zelf voldaan haar kinderen…

de zegen

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.130
toen de pastoor de zegen gaf nam de boer zijn hoed niet af hij dacht is de zegen goed dan gaat hij ook wel door mijn hoed…

genieten

hartenkreet
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.887
Laat ons als vogels vliegen in de bries van de wind Laat ons elke keer genieten als de nieuwe dag begint…

MIJN OUDERS

hartenkreet
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.987
mijn moeder was een vrolijke spontane vrouw humoristisch en trouw mijn vader een flinke serieuze man jarenlang hardwerkend voor zijn vrouw en zijn gezin hij ging bijna met pensioen ze maakten plannen wat te gaan doen met alle komende vrije tijd het werden heerlijke dromen die echter nooit uit zouden komen want dan komt die bewuste dag…

Voor- en nageslacht

poëzie
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.640
Voorgeslacht: Ruige borst en brede schouders, Leeuwenhart en adlaars oog: Rijzig kroost van reuzenouders Vorstlijk zaad, in adel hoog: Onvergeetbaar voorgeslacht. Nageslacht: Bleke kindren, kranke moeders, Neven met een breukband aan, Schele zusters, bochelbroeders, Vaders, die uit kuchen gaan, Ramlend vee, met kwik bevracht…

de slak en de mier

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.019
een slak liep door het hoge gras genietend van hoe mals het was een troep mieren kwam langs zij en passeerde in een lange rij wat een snelheid en een haast reageerde de slak verbaasd wij zijn op weg naar een nieuwe stek zoekend op de juiste plek onder een biels of onder een steen daar willen wij nu heen ik hoef niet heen en ook niet terug…