2947 resultaten.
Veel vroeger op vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
508 Kan niet slapen
Sta maar op
Voel me zeker nog niet top
Hou me staande deze dag
Vol verlangend naar de nacht
zong ik vanochtend vroeg op de melodie van
Ik ga slapen
Ik ben moe
Sluit mijn beide oogjes toe
Here houdt ook deze dag
Over mij getrouw de wacht…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Vergeten Offerandes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Een langgerekte frase van violen
Rijst boven pianissimo-akkoorden
In blauw en goud-rood tinten zonder woorden
Eucharistie en Kruis als
God-symbolen
Het zijn vergeten offers voor
't Geloof
De Zonde roetsjt glissando
in de kloof…
D-Day After
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
455 D-DAY
D-Day voor Remkes duivelskunstenaar
Beschonken veelpartijenpuzzelaar
Wat was het plan, is hij van
zessen klaar?
Een kabinet met D's liep
spaak, 't is waar
Extraparlementair daarna, zowaar
Niet vijf of zes, wel negen
stonden klaar
Om Ruttes vaas te lijmen
...met elkaar
"Treedt aan," zei Jan ter Louw
"en altegaar…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik ben aan het tuinieren
In onze Wilde Hazentuin
Een gemeenschappelijke tuin
In de Jordaanse Hazenstraat
Waar we met 7 huurders
Van ons appartementsgebouw
Gebruik van mogen maken
Ik werk samen met een buurvrouw
Zij en ik verzorgen de tuin het meest
We spreken dan niet veel met elkaar
Maar laten elkaar wel weten
Wat we mooi vinden of wild…
Prijs de poëzie
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
508 Dame en heren
der Prijs Poëzie!
Zal ik jullie aanschrijven
in dichtvorm of niet?
Ik heb een paar
principiële bezwaren.
Wij zien wel de jury,
maar heeft J. geen geld
om zijn onderdanen
op fatsoenlijke wijs
te bedekken?
't Zal onder die flodders
ook niet veel soeps zijn...
Shocking blue
Prijst de Poëzie!
Zou crowdfunding…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het bond de code vast met ijzerdraad,
meters hoog boven de onmachtigen.
Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.
Zij bleven mens en sponnen wol van leed
want ’t had geschreven voor de duurzaamheid:
"er zij…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.
zij lacht de woorden weg en raakt hem…
Groene hint
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 Neem voor contrast
met een schutting of vlonder
Een aarddonkerkleurige pot antraciet
of van rubber gevulkaniseerd eboniet
Zolang het maar harmoniseert met de kleur
van de schutting en die van het vlonder
Met een weelderig plantengeheel
Een steppegelijke pampa savanne
een fata morgana juweel
Een palmenoase met struiken van bamboe…
Ambiguïteit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 Ze noemen het iets
gewoon iets dat ontwijkt
ze kijken dan wel
maar het doemt nergens op
en zeggen het doet zich
haast zelden voor
er dringt als je luistert
nooit een geluid door
men noemt het subtiel
als men ernaar grijpt
maar nooit krijgt men het
echt te pakken
Drie klachten die neerkomen
op één bezwaar:
als het opkomt verschijnt…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 in ’t hart van Katoren klonk eens zijn stem
een koning zonder kroon, maar met een pen
hij schreef van Oorlogswinter, koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn…
Drie snelsonnetten
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
502 Adams keuze
Het waren paradijselijke oorden
waarin de eerste man tot leven kwam.
Toen God hem eventjes terzijde nam
en hem een keuze bood met deze woorden:
‘Wat voor gezel wil jij van mij als gift?’
zei Adam: ‘Doe maar iets als Taylor Swift.’
Elk wat wils
Wij houden van verschillende posities,
de missionaris of een ander standje,…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 over niet gehoord worden
Er was een tijd dat spreken
alleen nog leek op schuilen –
waar woorden fluisterden in beelden
en stilte voorzichtig ademde
tussen wat nog niet begrepen kon worden.
Langzaam vond een stem haar aarzelend begin,
ruw en broos, gedragen door schaduwen van hoop.
Een knik, een schema in verstillen,
iemand die luisterde…
MIJN ZONDAG KON NIET MEER STUK, OPGEDRAGEN AAN EERWAARDE DS. FOKKELIEN OOSTERWIJK en aan mijn buurvrouw in de Westerkerk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Die eerwaarde Fokkelien
die moet je niet alleen zien
die moet je vooral horen
die is niet nep
geen knikkende knieën
en voor de kinderen
een klinkend koekje
van kinderdeeg
en voor ons
als volwassenen
gelovigen
belangstellenden
koekjes van eigen deeg
onvolwassen niet geregen deeg
braaf, slaaf gebleven tot de meesters, zijnde:
overheersende…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 ‘Wie ben jij? vroeg de Rups.
Geen bemoedigende opening
voor een goed gesprek’
dat deze zon schijnen bleef
maar zij schreef ‘in haar nachtjapon
achter de rododendron’
da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil
weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en…