Alle inzendingen over werk en intimiteit

13146 resultaten.

Sorteren op:

Vita brevis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Jan Rot en Henny Vrienten en Arno Hintjens ___________________________________ VITA BREVIS Ars longa, vita brevis, tijd van kunst Die langer duren zal dan tijd van leven Waar tekstdichters hun stille krachten geven Totdat hun ster daalt, niet meer in de gunst Voor generaties na hen, hier op aard Blijft werk van hen luister-…

Onkunst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Ook kleine criteria onthullen gedetailleerd het èchte werk: aldus dien je Kunst aan te treffen. Ondanks dat alle kunde suggereert zeer overtuigend te presteren! Welnu, sta voor een schilderij, stel je op voor muziek, confronteer je met een beeld - Heb je het wel gezien? Draai je nu al aan de knop? Doet het je vrijwel niets?…

MEI - TRADITIE

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 853
Tussen werk en tussen zorgen vond ze 's avonds rustig de tijd ook bij het dauwen in de morgen was bidden voor haar prioriteit. Tussen lach en tussen tranen uit dank of om een gunst iets te behouden of te vragen bracht haar bezorgde geest tot rust.…

Cryptocoin

netgedicht
4.8 met 54 stemmen aantal keer bekeken 464
. ___________£££€$€£££___________ CRYPTO Klas in de crypto encyclopedie De theorie met alle ins en outs Queet nu exact het naadje van de kous Van gokken met ic-technologie Hoe bitcoins werken komt nooit in de krant Dus lees! Dan weet je van hoed en de rand…
Maxim10 september 2022Lees meer >

Jouw straat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Het is nog vroeg, geen klanten niemand op weg naar zijn werk alles nog zoals gisteren de brandkraan altijd paraat en nachtrondes tegen diefstal Hier doe jij jouw boodschappen hier ga jij naar de kapper hier wonen jouw vrienden dit is jouw uitzicht, jouw straat jouw wijk, jouw thuis waar jij rustig kunt slapen zonder akelige dromen zo…
Zywa28 november 2022Lees meer >

De kleine tuinman

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
In mijn hofje voel ik me vrij van tuinieren word ik blij het is hobby voor iedere dag ik wroet in de aarde met een lach ik werk met schep en heggenschaar snoei een takje hier, een twijgje daar net als mijn opa vroeger deed die kon het goed, als je dat maar weet ik hou zoveel van bloem en plant ik graaf met mijn handen in het zand en soms…

Komt er toch gauw een einde aan?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
denkt men luid De Oekrainers zijn oersterk Overleven is vandaag de dag hun werk Wat kijken zij uit naar het einde van deze gruwelijke oorlog Gaan zij het meemaken nog? Komt er toch gauw een einde aan? Helaas weet niemand waar het heen zal gaan!…

BEGRIP TE BOVEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Door zijn ziel luide blijde gezangen, ofschoon men besluit tot 's mans levenseind: "Werk volbracht: de Heer wil mij ontvangen!"…
Han Messie21 augustus 2023Lees meer >

IK HEB MEZELF DE OORLOG VERKLAARD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Ik heb mezelf de oorlog verklaard om uit einde lijk de vrede te bewerkstelligen Alles breng ik in stelling hard daaraan te werken zelfs keihard er tegenaan te gaan fier ten strijde te trekken en mijn wapens zijn woorden, woorden, woorden met af en toe zeer ruige taal dat ze mogen leiden tot een oer-dialoog wederzijds leidend tot absoluut…

Stadsbuurt

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 880
gebouw dat op een schip lijkt vroeger was hier een bruine kroeg met een telefooncel op de hoek en kroketten die je uit de muur kon eten als je honger had nu is er alleen maar april en de maanden die vergleden zijn in de donkere ruimte van de lethargie die rijke mensen arm maakt deze stadsbuurt is beroemd om mooie blonde arbeiders die werken…

DAGJE SKIRDAM

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
arriveren bij de halte De kade had ik eerder niet bezocht In brons, gespierd - een scheepsbouwers gestalte Het Schreiershuisje aan de boulevard Werd expositieruimte, afscheidstranen Geplengd door vissersvrouwen zag ik daar De Maas met vrachtvervoer en witte zwanen Een straffe wind klopte de golven op Die dag hoefden de kranen niet te werken…

't LIEVEHEERSBEESTJE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Met duivelse vraatzucht werken keverkaken om hun vangst stuk te knagen.…

leesgrillen (op alle sterktes verkrijgbaar)

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 375
zwijgende beelden op ieder niveau en front verdwaalde herhalingen in verhullende vormen flegmatiek van de fabrieksband op vaste promptstand ijdele hoop veinzend voor een poëtisch vuur vol kundige dromers door enkel liefde en wil gedreven verheffingen stimulerende strofen fantasie als revolutiedaad op eigen denkkracht andermans werk…
Stoker5 januari 2026Lees meer >

VERGAAN _ BEWAARD

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 386
De sjouwers geven het hart helemaal aan edel werk, kennen niet het belang van streven naar eigen eer of lofzang, zorgen slechts voor gaven tot de Hemelzaal. Vergeten zijn de talloze namen van wie tobden en zweetten zonder baatzucht, slechts God en mensheid wilden betamen.…
Han Messie13 januari 2026Lees meer >

W.A.M. 270

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
vertoevend bij goden in de boog van de hemel gevierd in zijn jeugd als een wonderkind aan de hand van zijn moeder en reislustige vader in zijn laatste dagen tussen hemel en aarde als sterveling kwijnde arm en gepijnigd stierf tussen hamer en aambeeld als Jezus tussen barbaren hoe zijn grote mahatma ziel rees uit zijn werken…
Maxim27 januari 2026Lees meer >

VERBOUWEN

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Steeds meer schone werken en onderricht verheugen zich hierbinnen te verblijven, zorgen voor vergroot, herboren aangezicht. Wie kantoorarbeid in 't gebouw bedrijven, doen in leeszaal en schouwburg de daagse plicht, zien juichende maanden voorbijdrijven.…
Han Messie10 november 2026Lees meer >

harteloos

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 978
Die ochtend bij hem was ik rustig en stil en de sfeer en stemming tussen ons was kil de intimiteit was slecht en waardeloos heel irritant dat hij zijn mobiel boven mij verkoos terwijl hij lag te slapen ging ik internetten op zijn laptop de dingen die ik ineens zag, gaven me een klap voor mijn kop ik heb zijn laptop opgepakt en ben naar hem…

Dichter bij Driek

snelsonnet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Al zijn vreugde heeft hij vaak al in zijn werk gelegd. Dus zo kan men hem doorgaans op de prettigste wijze leren kennen.” Ik vond het erg jammer, maar misschien had hij gelijk.…

Zing vecht huil bid lach werk en bewonder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
ZING zegt de merel ik swing als ik zing ik doe elke ochtend en avond 'mijn ding' in vrijheid zwier ik door het strakblauwe zwerk en zie in de verte een specht aan het werk VECHT met zijn snavel van twijfel bevrijd timmert en hamert de bast van een stam "'t bevrijdt m'n gemoed," zegt hij "merck toch hoe…

Autonomie

snelsonnet
3.9 met 56 stemmen aantal keer bekeken 3.219
De vrouw is trots op haar verworvenheden: Van baas-in-eigen-buik dankzij de pil tot man-blijf-van-mijn-lijf als zij niet wil en 't recht om zich naar eigen smaak te kleden. Laat niemand dus de vrouw haar recht bestrijden om pal voor school een kleuter dood te rijden.…

LAIS CLXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd de mens verlaat, aan het raakpunt van haar schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht, in loden stilte achter hemels klaar: de gouden lichtval in heur ochtendhaar. Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar, haar hand herhaalt het denken als gebaar, het haar omkranst haar woordeloos gebaar en…
Dirk Vekemans30 november 2020Lees meer >

LAIS CLXX

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Nu in duizend ongedane daden in klaarte oplicht al geheel het pad met de uitgesponnen levensdraden en niets nog wijst naar vrijheid die het had verborgen in het draaien van het rad, nu het haar licht als git ontvangen heeft en er geen hoop meer in zijn duister leeft, nu feit de nood opheft aan menig woord, nu rust de spin gevangen in haar web…

LAIS CLXXI

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Die liederen herinneren het eraan dat het de zang vergeten is. Het wou alleen LAIS die het bemint, want dat is sluitsteen voor het duister van zijn wil, voltooiend niets en van het niets de schil. Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur, haar lach is gong en slaat zijn laatste uur. Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt. Dat schrijven…

LAIS CLXXIV

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Motten die elkander open wrijven, als harde diamanten in de nacht: sterrenstof bekleedt de tere lijven bij hun labeur dat niets van hier verwacht maar van het duister wil de pure pracht. Zij, als nacht zo nodeloos geboren, zwart op zwart en in dat zwart verloren, zijn licht dat om zichzelf verlegen zit te bidden dat het duister hen verhore…

LAIS CLXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Toen het had haar stem gehoord die avond die de dag aan duisternis deed klinken, was er geen klank die zijn gehoor nog vond want het hoorde zich in haar weerklinken: vernietiging die in haar bezinken zou, bloed met git verbinden, eindstand met de dagen, en nacht met elke hand. Want het had geboorte zien gebeuren, zwarte kern van de immense brand…

LAIS CLXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren van de pen in de leegte die wij zijn. Handen willen de handen zuiveren, armen de armen ontdoen van de pijn, maar de lijnen blijven altijd te fijn, en het lijf onthoudt niet haar zaligheid. Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid en schrijft alsof het sterren doet ontstaan, maar waar zij het in het…

LAIS CLXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Er is teveel. Het schakelt storing uit: knipt in de lichtenwalm tot het ziet haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit wanklank uit, want walg verstoort het lied. Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt. Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt altijd einde aan bezweren van kwaad. Het…
Dirk Vekemans10 december 2020Lees meer >

LAIS CCXXXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad als weerschijn die de ganse nacht optilt, een rode sluier die in ’t wit vergaat Aurora die het wildste hart verstilt. Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt, als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat en liefde is nu, ver van ieders haat, hoe zij ontbreken, in en aan elkaar: verzegeld wordt het…
Dirk Vekemans12 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
Geen christenhond zal haar nog schamen ooit geen moslimrat haar met schuld belagen want nu verschuift niet meer van toen naar nooit, want het zal met schrijven taal verslagen. Zij zal geen rouw meer hoeven dragen, zij is als git in het, als hel in haar. ‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw: elk woord van het wordt recht en vast en echt…
Dirk Vekemans13 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
Het legt het eigen rot aan banden, schat de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk. Het drukt het mormel van ’t humane plat en legt het aan ’t infuus van haar gelijk: haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk en laat ervaren al wat verscholen is onder nijdige slijm, onder de ergernis die aan de echte stem geen klank meer laat. ‘Versuiker…
Dirk Vekemans18 december 2020Lees meer >