7557 resultaten.
TEERLINGEN WERPEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.284 na het ritueel
de plechtigheid
en het papiertje
kort zwart of lang wit?
of misschien liever
de verandering
in de Mentali tijd
dan kies ik helaas
voor nee
weer zo’n 'Echt'
naar de ratsmodee
dag in dag uit
teerlingen werpen
met tranen gooien
naar hun verwekkers
en hun nazaten
die achter blijven…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Zwart!
De boventoon van het duister.
Grijs!
Manifesteert ruis door gefluister.
Gesloten!
Vangen mijn ogen verlichting.
Het licht!
De boventoon van verrijking.
Ik kende jou als een eiland in open zee.
Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
Suiker
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
808 Opa drinkt zijn koffie, zwart
met twee schepjes suiker
hoe moet dat nu, moppert hij
als ik geen suiker meer mag
heeft koffie geen zin
en zonder koffie heb ik geen zin
dus basta, schenk nog maar es in.
Kijk niet zo verschrikt
een beetje zotheid kan geen kwaad.…
Populierenbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 warrelend
waaien populieren
bladeren om mij heen
nat geel
met zwarte stippen
landen ze achteloos
in goten en op paden
wachtend op verrotting
niet meer
is het betoverende
bladgeruis
te horen
dat mijn geest
zo zalfde
een zomer lang
nu, met de kale
winterwind
om de oren
groeit mijn
innerlijke onrust
ben ik bang…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
Nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Nacht met je zwarte vingers
graaiend in mijn gedachten
wroetend in mijn dromen
tergend langzaam
alsmaar opnieuw
zonder licht
achter mijn dichte ogen
draaiend in mijn hoofd
schrapend langs de binnenkant
van mijn verlangen.
Laat me
Laat me gaan
wakker worden
open gaan
in het volle licht.…
Ster in de nacht ( J. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
596 Mijn liefde voor jou
bracht me dichterbij mezelf,
begeleidde me op mijn weg
liet me inzien
hield me op het pad
weerhield me ervan op zoek te gaan
naar het zwarte gat.
Mijn liefde voor jou
liet me een positief licht zien weer,
telkens als ik jou zag keer op keer.…
na het bezoek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Genoeg is zwart en gal
met dwars daar doorheen
in levensgroot
hun initialen.
Ik adem rust -
de luchtdruk is verminderd
aan alle zijden.…
Blij met jou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.257 Je bent nog maar een vormpje
in golvend grijzig zwart,
een klein wit stipje
toont ons je kloppend hart,
‘k bespeur in wie ik in mij droeg
en die jouw moeder wordt
een vleugelspreidend oergevoel
voor wie zich in haar vormt.
Er welt in ons een vreugdegolf,
een omahart in bloei,
door Zijn genadig Vaderhart
beleven wij jouw groei.…
paraplu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 iedereen loopt
onder een paraplu
maar ik ben
mijn paraplu kwijt
zwart rood oranje
mensen en paraplu's
ik weet niet
of men melancholiek is
en ik weet niet
of ik treur in de regen
onder mijn verloren paraplu
misschien ben ik wel blij
onder de zware regenbuien
als ik dood ben zeker
zal ik de regen missen
maar waar is mijn…
avondrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 nu ben ik moe
mijn oogopslag gaat neer
het gapend gat der slaap
slaat bressen in mijn volgezogen dag
ongetwijfeld
gaapt een lach om alles heen
ik neem de pen ter hand, die
eerst verdween
in zwarte, oude lettergrepen
gonst een oud verhaal
zonder omhaal streep ik
door…
En toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 kleurt zij jouw
dagen niet donkerder
al lijkt dat wel zo, wellicht
verdriet verhuld
in zwart witte streken
steekt nog altijd de kop op
bij tij en ontij
nu dagen kouder omslaan
de wind killer om het huis giert
lijkt de afstand groter
en het gemis intenser
dan ooit…
Recht uit het hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 Alleen niet rood,
maar simpel wit
en zwart.…
Trammetje I
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 de taal die zij bezigt
is sneller dan de
snelste trein ooit
al valt er geen
touw aan vast te knopen
rode lippen kakelen
onverstoorbaar verder
terwijl polsgemofte handen
een te grote tas met franjes vasthoudt
op haar neus een duidelijke zwarte bril
die haar blozende wangen complimenteren…
Woeste hoogten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 En wij die ergens daarboven
orgastisch kwamen,
om daar in
oneindig zwart
tijdloos
te zweven.…
Warme kern
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 ik heb schoonheid
zien bloeien uit
het donkere niets
gedachten
kleurden rafels
langzaam tot lied
de melodie van
nieuwe patronen
genereerde het schone
een warme kern
klaarde van binnen
het lichte uit zwart
ik lachte
weer stralend
mijn crisis voorbij
verstrengeld
zongen kleuren
hun liefde voor mij…
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
Spoken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 de wind blaast de vitrage
tot langgerekte witte spoken
abrupt gewekt uit hun bandplooiheid
dansen zij van grip verstoken
richting bovenliggende etage
hun holle ogen zwart en wijd
in de schoorsteen kermt de tijd
als echo uit hun keel onloken
een ijzingwekkende hommage
aan de nietsontziende vergank'lijkheid.…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
Schaduw lachte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 ik zwaaide
tussen donker en licht
schaduw lachte
bewoog
gelijk mijn arm
weg uit zicht
stapelde
zwart van vele
nachten waken
waar wit in
steeds bewogen
worden niet kon slapen
ben ik de
regisseur van dit
naamloos horrorleven
of zijn actie en
reactie splinters van
een fragmenterend geven…
Vals zonnemoment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 zij greep
een donkere wolk
tijdens zijn vlucht
door de lucht
verijsde de druppels
hagelde ze wit uit
aan de zwarte kant
van de dreigende bui
nog scheurde
spanning zijn bliksem
langs kartelige randen
om in donder te aarden
zij lachte in een
vals zonnemoment
regenbogen dichterbij
kleurde zo dit schouwspel voor mij…
Analogie
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
668 “Wij allen zijn als bloemen van één tuin”,
Tot welke god je bidt kan mij niets schelen,
Geen eigenschap of kleur mag ons verdelen,
Al ben je gay, straight, wit, geel, zwart of bruin.
Zo’n tuin, welk aardig mens wil dat nou niet?
Maar zorg dan wel dat je het onkruid wiedt.…
ondanks alles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 zoveel forten
cirkels en lijnen
om me te
verschansen
terwijl het
ondenkbare
wacht op je
binnenkomst
lang vonden
de beelden hun
bijgesneden
gedraaide weg
ongewapend
schuifel ik nu
naar zwarte
gruwelijkheden
waar ik me in
verduisterde tijd
geen voorstelling
van kan maken
ondanks alles
zijn de beulen
onze gelijken…
Hangende vogels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Grote zwarte vogels
hangen in donzen wolken
die uitrusten
op verweerde kale bomen
tegen een grauwe lucht.
Wacht op mij
ik neem je mee
op het kronkelige pad
tussen de bomen door
naar het open veld.
Daar waar muziek klinkt
en wordt gedronken
op het leven
zonder zorgen
onder een strakblauwe hemel.…
uitzichten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 Zwarte wolken hangen dreigend boven haar hoofd.
Herinneringen in beton gegoten,
daar kan niets bewegen.
Alleen slaat haar hart soms op drift
of schieten tranen over haar wangen.
Haar wezen is ingekleurd,
de hemel dreigend.
Niets bleef haar bespaard.
En buiten wachten uitzichten die
niet wijken willen.…
bijeen gegraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 zang dans en spel
in beelden van
goden gestold
manshoge
roerloze krijgers
gehouwen in steen
achter maskers
wordt de geest van
de adelaar gewekt
heldere taal in zwarte
verf geschreven
het schrift met
pigmenten ingekleurd
vernietigde
droomwereld in
artefacten bijeen
gegraven…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
daar hier toen nu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 wie telt de doden
in landschappen onder zand
schrijft in zwarte inkt
over wat kon gebeuren
hoe het daar toen was
hoe het hier kan gebeuren
het daar en het hier
zijn familie van elkaar
blijf spreken herhaal
ver voorbij duizend malen
over toen en nu
verwantschap met hier en daar
wie blijft verhalen
over jou en de ander
wie raakt…