9787 resultaten.
Vuurzee
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
467 de druppels samen
aan een lege horizon
geven volop vuur…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Gezonken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
505 De wereld die je schetste
zoals we die kenden
uit aardse vorstwinters
met kale winterbomen
het bevriezen van vogels
in een koude winterwind
zoals jouw verzonnen liefde
vriendschap die je me toezegde
niet langer droomgenoot
van mijn in zee gezonken fortuin.…
ook dat heeft tijd nodig
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 daarom prijs ik die vrienden
die mij in een zee van tijd
in- en meevoelend
op verhaal laten komen.
vooral dat laatste
heeft ook zijn tijd nodig.…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.
Jankend als wolven, het alleen zijn, het idee.
Nimmer zag ik niets, proefde ik niets en voelde ik niets.
Niets zo duidelijk als nu.
Nu alles mij ontnomen is.
Het gebrek aan jou, da’s mijn gemis.…
Zeeën van tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Ik zie op
Tegen zeeën van tijd.
De tijd die kabbelt
En langzaamaan
Wegdrijft,
Naar een plek
waar al heel wat minuten
verstreken zijn.
Ik verdrink,
In zeeën van tijd
En de wijzer
Die mij leidt
Lijkt ook zijn weg
Te zijn verloren.
Verdronken en verzonken
In gedachten,
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is
En als de wijzer
Zijn weg…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Maar nog, met hun verloren wensen,
in hun berooidheid, voor de vree
die hen omgaf, stonden de mensen, -
en zagen uit over de zee.…
de man met zijn mondharmonica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 de man met zijn mondharmonica
uit een waaier bladeren wervelt
de man met zijn mondharmonica
muts scheef op de kop
ogen als verre vuren
wangen bol van storm op zee
als een bezetene bespeelt de man
zijn mondharmonica
danst hij rond joelende kinderen
lege tafels en stoelen met dekens
bokkensprongen maakt hij
de man met zijn mondharmonica…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
surfing
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.000 kletsnatte haren
scheren waar golven krullen
op planken aldoor
[senryu]…
Met stenen voeten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 je armen reikten
naar hemel
handen een vragend gebaar
gezicht opgeheven
ogen vol adoratie
lichaam ontmoeting klaar
met stenen voeten
vertrapte je mijn ziel
alleen omdat ik op je viel
in eeuwige golving
stroomde mijn liefde
langs jouw slanke benen
maar jij koos de hoogte
rees op uit de zee
ik wilde zo graag met je mee…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 Ik ging naar Bergen om de zee te zien.
Ik zag de oude zee. Haar overgangen
die elkaar telkens speenden in verlangen
deden mij turen. Een minuut of tien
dat ik haar zag, in ’t glas, mijn droom gedronken,
mijn hoofd vol van het water, wijd en zijd
laat mij daar tussen haar onstuimigheid
een beeld vernemen en mijn ogen blonken.…
vandaag en morgen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 vandaag en morgen
golven hier de golven
regelmatig uit
allen buigen het hoofd
allen geven de geest…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Op de eerste kust stond de man met de fles
hier waren de verlangens, de wensen
de boodschap, de zoektocht naar de mensen
vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes
Gevat in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Tot veel jongens spreekt het witte schuim aan de kust:
"Zie je toekomst in de spannende vrijheid.
Wees vertrouwd met de golven zonder tijd,
waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust.
Mannen op het schip zijn zich elk uur bewust
van verrassend gevaar, straffe arbeid,
ofschoon de purperzee hen kinderlijk verblijdt,
wanneer de zon bij 't gouden…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 De vuurtoren flitst naar me….. het is tijd
tijd om te gaan, …verder te gaan
laat nu de zee zich onbelemmerd mengen met
jouw liefde in de oneindig deinende oceaan
nimmer versagend… altijd in mij….
verankerd…..…
Lustende liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.214 met je dijen
met je vrouwelijkheid
Je zuigt h'm leeg
Je vreet h'm op
De zee zwelt aan
De storm steekt op
De golven spatten uiteen
in jouw buik
in mijn buik
op je dijen
Laten een ravage achter
in mijn hart
Verdeeld
gesplitst
uit elkaar gereten
weggevreten
Kracht van liefde…
Stroom
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.095 Ik hou van mij
van jou
uit vervulling
uit verbinding
uit verlangen
Ik geef me over
aan jou
in mijn liefdesspel
Mijn geslacht behoort
aan jou
zoals het mij behoort
in liefde
in kracht
Jouw stromende buik
tegen
mijn stromende buik
Eb en vloed
verenigd…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 rond in de herfststilte
bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee…
Zee dagend leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 een mes dat je doormidden snijdt
het snijden ebt weg , de ochtend
leest een ander verhaal
dat van een rustige zee
en blijdschap om een nieuwe dag…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.015 is er nog zee, nog meer
trekt nog stroming onder het veer?
zie de troostende hand en de ontroostbare
hand daarin, in haar schoot, beide de hare.
sloot ze haar vingers te stevig om de knop
van de rozenhouten deur naar de eetzaal?
zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten?…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 nog strek ik
mijn armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik…
Zeeuws vers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
678 de storm geluwd
wrakhout rest
puinruimers
maken overuren
een milde bries
het land moet droog
de zee had
weer eens kuren…
GESTRAND !
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
768 Poseidon en zijn zoon Triton bekijken smalend
deze vruchteloze en hopeloze strijd tegen de zee
De kinkhoorn blijft ongehoord, ergo de golven wild
Ach zij mogen ook wel eens lachen, nietwaar?…
Canvas
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
508 Mijn acryl trekt al twee jaar
duinen van helmgras
kleine meiden en hun opa
wind waait van het zandpad
vingertjes volgen de zee
vlak voor het licht
steeds vragen of ik het zie
zie dat het niet af is
ga er opnieuw over heen
zodat alles opgaat
in leven tussen fantasie
en werkelijkheid…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Overspannend
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
728 Drukte... drukte in mijn hoofd
zee ruist met een donderend
lawaai ...geweld oorverkrachtend
nietsontziend, oorverdoofd,
ik zit thuis op de bank, trachtend
gek wordend te vermijden....
boeklezend letters via golvende regels
misselijkmakend geen nut, geen aandacht
het is koffietijd, rustmoment met koekje
even geen Zandvoort aan zee.....…