13854 resultaten.
Het gevleugelde licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 ik kende
het gevleugelde licht
al uit mijn dromen
het wijkend zicht
dat schemer doet
verdwijnen flitst zacht
een lieve voorbode
van verkeren in het
donkerste van de nacht
met nooit geziene
kleuren die dansen op
hypnotiserende muziek
in de meerdere dimensionaliteit
van ongekende vormen uit
een buitenaardse werkelijkheid
heb…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…
Volks en licht vulgair
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 ik wil mijn dromen slijten
zij zijn voor mij
steeds meer een last met
iedere keer een andere cast
in de meest
bizarre decors worden
afschuwelijke scenes uitgelicht
die ik in vergeten niet meer wist
het taalgebruik is
volks en licht vulgair
er is geen enkele zelfreflectie
in hun irritante beter weten air
godzijdank is er
gelukkig…
lichte pijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik wist je
slapend in aanwezig zijn
zag in de mimiek van
je gezicht een lichte pijn
je ogen dwaalden
achter gesloten leden
lippen formuleerden
een geluidloos vergeten
pas later toen
je draaide naar de rug
kwam langzaam weer
de ontspanning terug
uit het diepe van
zorgen verzachtten
de lijnen naar wakker
worden met goede morgen…
Die goud randt aan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 hoe klein
moet perspectief zijn
om lichtdoorlatend
hoop te geven
de ogen
neergeslagen
kunnen geen zon
meer verdragen
de tijd is al
zijn dagen kwijt
in op en ondergaan
van een troosteloze maan
ooit zal
de herder komen
die goud randt aan de
vele generaties dromen
hij bereidt de weg
de boeken zijn geschreven
is perspectief de…
Lucide
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Struikelend sleep ik door kwade dromen
onverklaarbare mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin een fossielen bos
onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open
van motregen, dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
binnen het eeuwigdurende gedruis
blijf ik abrupt hangen…
Inslapen met het boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 Met het geopende boek die elk woord
op mijn gereserveerde warme schoot
elk detail met leestekens accentueert
blijft het vuur in de regel die ik ervaar.
Gesloten achter diverse emoties zit ik
met een glas rode wijn als brandstof
waar de nacht in een film voorleest
met haar souvenir in mijn remslaap.…
Voorbij aan de tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Tussen het warme daglicht
en het donkere avondrood
Ligt een stille aanwezigheid
van minutieus onzichtbaar zijn
Een sober
transparant silhouet
Met een lumineus
bijna poëtisch effect
Golvend ontvouwt zich
een koortsachtig moment
Gewoon buitensporig
en bijzonder welbekend
Tot een rusteloze punt
mijn gedachte vermoordt
Niets ontziend…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 zag rode kolen en pompoenen
vrolijke vrouwen om te zoenen
brachten je listig van de wijs
ongrijpbaar enge visioenen
tartten meedogenloos je geest
prikkelden je met miljoenen
je werd behandeld als een beest
het was een lange, enge zware nacht
‘k had dit niet van m’n geest verwacht
ik zeg het eerlijk zonder schroom
ik had een vreselijke droom…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Als een carrousel draai ik om jouw hart
waarbij mijn geloof vervaagt in de nacht
nu ik met geopende ogen heb geslapen
in een utopie waar elk detail tastbaar was.
Jouw zucht laat mijn zintuigen ontwaken
in de schemering van wegtrekkende mist
dat je mij opgewekt toont in ons schouwspel
met bewegingen als een theatraal…
In cirkels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 In de kern van cirkels gevormd door één regendruppel
vergroot mijn visie door de deining aan de waterkant.
Het meer dat zich laat schitteren door het avondlicht
leeft jouw warmte op waar ik met gedachte ben gestrand.
Draaierig verwateren dromerige belevingen in mijn utopie
terwijl jij mij hypnotiseert door cirkels van mijn traan…
Rode Lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Verdiept in rode lakens
adem je lentissimo
de verspreking van verre dromen.
Ik sta nog niet op,
wil nog niet uit bed.
In omhelzing neem ik de sluipweg terug
naar de diepe lyriek
van brede samenslaap.
De dagoever vrees ik niet,
noch het aanspoelen uit de droomzee
of het felle licht van de bestaansformule.…
Dagdromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 Net als hoe de zee eindeloos doorstroomt zonder dat het volraakt,
stroomt mijn liefde voor jou zonder dat het zoekraakt.
Jij bent mijn laatste hoop die ik had verloren,
telkens als ik me alleen voel kom je naar voren.
We praten en lachen dan vaak
Voel me volmaakt.
Maar alles verdwijnt als je weer weggaat.
Bevrediging ligt in je kus,
alleen dat…
Droomspiegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
619 Stap voor stap
Voelen mijn tenen
Het koele
Van de spiegel
Waarover ik droom
Terwijl ik mijn teen stoot
Aan een druppel water
Breekt de spiegel
In ontelbare cirkels
Omringt door het voelbare
Vloeibare
Laat ik me zakken
in een kolk van Liefde
Tot op de bodem…
Kom eens van die wolk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Kom eens van die wolk
Van onwetendheid, dromen en oneindige zonneschijn
Tijd heeft hier beneden niet stilgestaan
Dromen zijn inmiddels begraven en van de baan
Kom eens van die wolk
Van negatie, zelfzuchtigheid en vallende sterren
Tijden zijn veranderd
De wolk kan jou aanwezigheid niet langer verbergen
Kom eens van die wolk
Verplaats je…
Nooit Geschreven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
666 Dit gedicht is nooit geschreven
Ik had een geweldig idee
maar geen pen, geen papier
Niets, om het op te schrijven
Maar nu, waar is het gebleven?
Ik had het helder voor de geest,
Ik schreef het morgen wel op
Je slaat je voor je kop
‘k ben het toch daarna vergeten.
Het zou toch ergens moeten klinken, zweven
Misschien heeft iemand anders…
Zo dromen wij nog ieder jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Die nog steeds de kracht
in zich hebben op een wijze
zoals wij over deze goede
gewoonten in onze jeugd
konden dromen.
Zo dromen wij misschien nog
ieder jaar, dat dat gevoel in
verlangen op 5 december zo
kinderlijk onschuldig en zonder
gevaar; nog eens zo sterk ons
hart de vreugde terug zal geven.…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 haar dromen mee
Samen met hen
zullen bomen,
bloemen wiegen
Met haar hand
in de mijne is
de wereld prachtig
Haar dromen
kunnen
niet bedriegen…
Ik wil ....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
712 Liggend in het gras
Door jouw ogen
De sterren zien
Dansen…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Al die dromen al die jaren
steeds weer dat kind op 't platgebrande station
het hoge gillen in de kazerne
waar je stem, die mooie vaas
werd stukgetrapt.
En buiten de hekken
de koude cameraman
altijd bezorgd om z'n materiaal.
Schrijven, die lullige luxe
waar ademen al een weelde is
en eten, je bordje leeg.…
Anonymus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Dromen wegen die iets?
Dichten, is dat eenzaam?
Niet bijzonder.
En toch ga je door?
Dat is een oud verhaal (...)
of we ooit het samen dineren beleven
die vraag is tot nu toe onveranderlijk
overeind gebleven.
* n.a.v. Poëziekalender, Van Oorschot, 15 september 2016
gedicht van Werner Aspenström…
DOOD
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.582 Ik zal niet weten hoe kracht
van het liggen naar
het dromen wegdrijft.
Ik zal niet zijn die ik was
als de dood mij leegdroomt
en tot de laatste leden stijft.
Maar dit verwart mij het meest:
het oog dat nu leest, zag
nooit de hand die nu schrijft.…
Mijn licht bewolkt leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
532 ik heb wolken
altijd bedacht
hun nevelig
ijle waterpracht
bevat al mijn dromen
zij kleuren
mijn stemming
wispelturen het
gevoel van alledag
duisteren de nacht
ook jouw gezicht
in het wit-roze licht
van opkomende zon
met de ontwapenende
lach van ontwaken
samen gaan we
de ochtend maken
oplossend in blauw
koesterende warmte
omdat…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Illustere ideeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 jouw oogopslag
zat altijd boordevol
illustere ideeën
vandaar mijn wat
afwachtende lach
je handen spraken
gaven vorm aan
wat jij al tijden
in gedachten had
dat nu het zonlicht zag
plannen groeiden
maar tijd en geld
snoeiden hun bloeien
met wanhopige groet wierp jij
het boeket de hemel tegemoet
ik heb de bloemen
in armoe opgeraapt…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
Eer de tuin 't vertrouwen vindt
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.221 En zij gaan met schuwe voeten,
Als door zwaar gewaad gedrukt,
Traag, bevreesd en toch verrukt,
Houdingen zoekend die zij moeten
Vinden om hun droom te ontmoeten.
(Rilke)…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 en de lucht zelf
mij gaat dragen in dromen, in
dingen die ik nog wil doen.
Ik laat mij dopen in het maanlicht
omhult door stukjes zachte liefde
waarvan elk beeld
door het dansend spel van de regen
wordt opgeslokt.…
Brandend braambos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
544 ik weet het
brandend braambos
als teken weergegeven
maar daarvoor is er
geen plaats of duiding
nog in mijn bestaan
in kinderlijk beleven
heb ik mij met engelen
en wondertjes omgeven
zij richten
perspectief in met
verlangen en een lach
verwachten dat het
uitkomen van dromen
ook heel gewoon mag
alleen ik zit
met de harde realiteit…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 (Hollands).
Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur.
En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting…