6782 resultaten.
Melancholische gedachten.
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
931 ik heb haar gemist
de herinnering knaagt aan mijn geweten
besef thans,rechtop in bed gezeten
dat die herinnering nooit vervaagd.…
Camera obscura
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 In schaduwzonnevlekken
van de bast van de plataan
de stramme takken wijd uiteen
gelopen tot een nachtverblijf
waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel
gelijk in ene camera obscura
doch waar in 't volle licht der dag
onverhoeds tot schrik van velen
als bij des hemels donderslag
plompverloren soms een groene en een kleine…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik werd de herinnering aan wat verdween.
Ik ben de echo van wie ik was.
Ik word de stilte waarin ik verdween.
Ik was voordat ik mij kende.
Ik werd toen ik mij verloor.
Ik ben omdat ik verloor.
Ik word omdat niets blijft.
Ik was zonder te weten.
Ik ben zonder te begrijpen.
Ik word zonder aan te komen.
Ik was wat mij droeg.…
de vijf sterren van hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
248 Ster 1
Hoog aan de hemel schittert een licht,
vol dromen, hoop en een mooi gezicht.
Elke ster vertelt een verhaal,
van moed, plezier en een ideaal.
Ster 2
De nacht wordt helder door haar gloed,
ze fluistert zacht: "Het komt wel goed."
Door donkere wolken wijst zij de weg,
als een vriend die zegt wat je nog niet zegt.
Ster 3…
IS JONG ZIJN NOG LEUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
17 Vanuit een denkbeeldig meisje, nu vrouw:
Ik vond jong zijn leuk en lekker
Ik had zeer liefdevolle ouders
Ik kreeg geen druk van
Je moet dit of dat
En ik mocht geloven wat ik wou
Ik kreeg al vroeg een boek
Over lichamelijke opvoeding
En tegen mijn puberteit
Over seksualiteit en
Liefhebben met wie je maar wil
Ik had vrienden en vriendinnen…
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
Herinner 31 december 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Kijk weg, doe alsof je niets
hebt gezien, gedraag je als
duivel en god, die er volgens
hen ook niets aan kunnen doen
De dingen lopen zoals zij zijn
als volle glazen met vleugeltjes
schaduwen dansen om het licht
zij zijn ons waarlijk voorgegaan…
Mijn herinnering heet Willy Dullens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Mijn herinnering heet Willy Dullens
Je kreeg het als Limburger voor elkaar
In 1966 Nederlands voetballer van het jaar
Cruyff werdt de beste Omdat Willy Dullens geblesseerd raakte
In aanleg de beste voetballer
We zullen er voor altijd aan moeten wennen
Dat de voetbalwereld zijn beste voetballer aller tijden nooit echt heeft leren kennen…
Nomade van papier
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.663 Herinneren ligt soms later
in het kwetsbare verlangen
gevoelens te baren
uit schoot van stille ziel.
Afwezigheid die me raakt
vertelt mij het verhaal
van de zoekende nomade
de zucht naar thuiskomen.
Het gemis zoekt dan woorden
als voelbare letters
die veilig het nest
van papier induiken.…
Doden zijn niet stil
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.426 Ik hoor je in ieder woord
als een zucht van herinnering
adem ik het verleden,
zuurstof van de overlevering.
Jij bent zo onlosmakelijk
aan mijn ik verbonden
dat ook in het heden
jouw stem nog wordt gehoord.…
Verlies
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.291 Zonder nog een traan te laten rollen
Gum ik alles weg
Wat me nog aan jou kan laten denken
Voor mij ben je niets meer
dan een stukje verbrande foto
een vaag weggestopte herinnering
die ik zonder twijfels
verder wegstop
om op een mooie zomerdag
weer aan je te denken
en te beseffen dat ik gek was
je ooit te laten gaan
Maar ik kan het niet meer…
de tijd raakt je aan....
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.393 laat jouw vingertippen
zachtjes
tijd aanraken
ontglippen uit handen
als een korreltje zand
tot waar eeuwigheid
verglijdt
in angstig dromen
de herinnering vervaagt
door eenzaamheid
omhels dan heel even
de dag
het ontwaken
de tijd zal jou raken
nog even te gaan…
ik weet van jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.391 Ik weet:
noch van jouw leven
noch ook later van je dood
blijft er een stoffig huis
achter in de herinnering
die dan door de hemel waait.
Nee,
hoe ook de seizoenen over elkaar
uitgebuiteld zullen zijn,
en de jaren voor altijd zwijgen,
alles zal buiten zijn
van zon en liefdestuin
een nooit verdwijnen
van vlinders in struiken.…
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…
Goede kant van mij
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.999 Dromen zijn over
magie is uitgewerkt
Alles ooit
op zijn eigen tijd
Kan niet beginnen te denken
aan herinneringen uit het verleden
Wil niet stoppen te leven
Andere tijd,
nieuwe plaats
Voelde me goed ver weg te zijn
Kan niet terugkeren
Blijf wie en waar ik was
niemand gaat met me mee
zal je missen...
goede kant van mij…
Elkaar
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.838 Jij bent daar
Ik ben hier
Onze gedachten reiken naar elkaar
Jij bent daar
Ik ben hier
Ons gevoel van liefde vond elkaar
Jij bent daar
Ik ben hier
Onze herinnering blijft voor eeuwig
Jij bent daar
Ik ben hier
De vakantie bracht ons bij elkaar
maar...
Jij bent daar
en ik ben hier
De afstand
houdt ons uit elkaar…
die laatste kus....
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.622 zal ik liefde wezen
het voelbaar verlangen
in jouw nooit verdwenen lach
die intense begeestering
van schaduwtranen
in het tastbaar gemis
van de herinnering
waar schimmige zielen
verweven door elkaar
hun duister verleden
achterhalen
en zij bevrijdt
in zinderend verlangen
de eeuwigheid proeven
hun laatste kus…
ik lief jou
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
927 secondelang herinner ik mij
warmte van een huid
zij versmelt met mij
een deur opent zich
en ik ben in ’t wij.…
Heldert herfst zijn geuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
916 droog kaalt
lucht alle kleuren
heldert herfst zijn geuren
van het laatste oogstgenot
in warme zonneschijn
komt de herinnering aan
zomer even vluchtig terug
de rust is tijdelijk
want onder het tapijt
van bladeren zit lente
groeiend te vergaderen
omdat winter nog ontbreekt…
Mama
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
3.490 Nu je er niet meer bent
woon je in mijn hoofd
en slaap je in mijn hart
herinneringen aan jou zijn levend
teder als een ontluikende bloem
ragfijn als een pas geweven web
ooit op een dag kruisen onze wegen
komen wij elkaar weer tegen
ik weet niet waar maar -wie weet- misschien…
Stil blauw
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.278 ik weet niet of er een lied bestaat
dat de melancholie wil bezingen
die mijn ogen sluit en meevoert
naar jouw zuchten aan mijn zijde
dat me tot leven beweegt als vrouw
wachtend op een tastbaar teken
nauwelijks een glimp laat zien
me voelen laat hoe in herinnering
ons beeld van liefde smaakt
zonder het gemis…
Her-innering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
728 Er is meer
dan dit leven alleen
en er zijn dromen
om ze te herinneren
droom met mij terug
lief
en voel hoe het was
ervaar de gedachte
beleef hoe wij minden
elke nacht
elkander streelden
teder zacht
de weg is moeilijk te vinden
maar niets is voorbij
zoek de sporen
naar herkenning in huidig tij…
Suites voor Annemieke XXXVII
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 oh taaie tante
je shampoo verspreidt de geur
van herinnering
gelukkig alleen
gassen onder de dekens
ondertemperatuur
om vier uur wakker
ik steek mijn nek uit naar haar
onwillekeurig
ejaculatie
kus van het pruimenmondje
hogere chemie
ze heeft altijd nog
haar zacht gedroogde pruimen
wachten in de koelkast…
Valnacht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
722 Zo oud dat men haast niets
meer bezit dan wat ademteugen
en sleetse gedachtenpatronen
derhalve makkelijker los te laten
Zonder vleugels zweven
doelloos onderweg
herinnering terugbrengen
tot het kloppen van een hart
Een meteoor, die zich spoedt
door een donkere nacht
zelfs dan muziek van Bach
in licht van sterren verdwijnt…
De laatste droom
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.314 Duistere nachten
Beklemmen mijn oude ziel
Angst voor het moment
Wanneer er niemand weer zal wachten
Mijn vleugels spreid ik nog één maal
Zwevend naar die mythische plaats
Zonder angst of ademnood
Waar ik kan wachten op de dood
Wakker worden voor de laatste keer
Mijn dromen herinner ik me niet meer…
Innerlijke groeispurt
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.105 Mijn diepste diepe innerlijk
verrijkt zich met de dag
Ik ben er heel erg dankbaar voor
dat ik zo groeien mag
Probeer zo goed als mogelijk
er te zijn voor mijn medemens
En hopelijk wordt het gewaardeerd
dat is uiteindelijk mijn enige wens
Als ik er op een dag niet meer ben
en de herinnering slechts resteert
Dan kan ik zeggen dat ik tenminste…
verleden
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.509 plaatsen waar ik niet meer kwam
waarvan ik dacht dat ze
voorgoed versleten waren
ze spleten mijn gedachten open
vreemd als oude bloemen
in kleuren die ik eigenlijk niet kende
van een tijdperk van bittere stilten
en mijn hand die ik nu steek
in verborgenheden van rijkdom
pluk ik de herinneringen
langs de bermen van heimwee…
duizend scherven
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.096 in de spiegel van het leven
ligt gebroken verlangen
geluk in duizend scherven
herinneringen
wat eens was
barsten vol verdriet
brak zijn verleden
glans ging teniet
liefde werd verdreven
maar steeds weer haar lach
flitste door zijn dromen
reflecteerde hoop
in de scherven
van zijn leven…
Je voetstappen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.189 Wat uit mijn herinnering
blijft me steeds volgen?
De details van je hand
uit ‘t gedicht van Cummings
je hitte tegen mijn gezicht
en je schuchterheid die
als een tafellaken viel?
Nee.…
de tijd loopt door de sneeuw
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.528 Nieuwe gezichten dwarrelen
op de voetstappen van oma
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de voetstappen van oma
Bedekt door nieuwe indrukken
smelt de herinnering aan haar
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs vervagende afdrukken
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de verdwenen voetstappen…