start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3209)
adel (48)
afscheid (1712)
algemeen (1885)
bedankt (139)
biologie (66)
dieren (688)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5140)
erotiek (632)
ex-liefde (573)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2462)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2707)
heelal (246)
hobby (80)
humor (1289)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1084)
internet (85)
jaargetijden (1480)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (445)
lichaam (348)
liefde (9133)
lightverse (1092)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (868)
mannen (137)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (430)
muziek (550)
mystiek (771)
natuur (3008)
ollekebolleke (202)
oorlog (688)
ouders (333)
overig (1295)
overlijden (1203)
partner (217)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (333)
psychologie (4067)
rampen (149)
reizen (544)
religie (1227)
schilderkunst (284)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (646)
songtekst (78)
spijt (146)
spiritueel (229)
sport (322)
sterkte (67)
taal (830)
tijd (1464)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (269)
valentijn (94)
verdriet (1105)
verhuizen (52)
verjaardag (185)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (536)
vrijheid (854)
vrouwen (400)
welzijn (433)
wereld (536)
werk (152)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (339)
ziekte (794)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68014):

Narcisme optima-forma

Zijn ijdele waan als klatergoud gerezen
Door ’t glanzend spiegelbeeld voor zijn beneveld oog
Zijn verbeelding niet door waarheid te genezen
Geen eenvoud waar hij in nederigheid voor boog

Een schoonheid, trots van aanzien en gestalte
Ver verheven boven alle plebs en volk
Met intelligentie van zeer hoog gehalte
Zijn woorden dikwijls scherp als een geslepen dolk

Maar zie het lijf wordt ouder en gerimpeld
Het spiegelbeeld glanst nog maar wordt bedekt door stof
De geest wordt langzaam oud en versimpelt
Het aanzien, eens zo fier, ontvangt niet meer lof

Als een bloem, eens aanbeden door godinnen
Verteert zijn trots en klatergoud vanbinnen.


Zie ook: http://www.keetweg.nl

Schrijver: Egbert Jan van der Scheer, 31-07-2018


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 70 keer bekeken

3/5 sterren met 5 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Jeroen Splinterman
Datum:01-08-2018
Bericht:Een mooi gedicht, voelbaar tijdens het lezen.

Naam:annemieke steenbergen
Datum:31-07-2018
Bericht:Een beladen onderwerp, triest als je in de handen van een narcist valt of de vrouwelijke variant. Toch goed zulke onderwerpen onder de aandacht te brengen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)