5803 resultaten.
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
Droom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 in mijn droom
Kom ik jou tegen als levend persoon
Het is net echt
En luister naar wat je zegt
Heerlijk die ontmoeting in mijn droom
Ik herken je weer als moeders persoon
Ja, mam dank je wel
Jammer het is een schimmig spel
Voor even was je weer bij mij
Samen zij aan zij
En voelde de warmte en jou liefde om mij heen
Dat is iets wat…
Zacht zingt het bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 heb geluid buitengesloten
ben alleen met mijn dromen
zacht zingt het bloed
met pulserende stromen
in warme melodie
vloeit ontspanning
tot in de verste delen
om blokkades te helen
jij regisseert al lang zonder
te spelen beeld en decor
ook licht en muziek
komen uit jouw harmonie
maar ben ik dan de marionet
waarbij jij aan de touwtjes…
Het water extra zout
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Net als de houding
van de hooggeplaatsten,
is het water zo:
te zout,
blijven levens achter,
nooit gevonden,
nooit een plek om te gedenken,
nooit een leven
te mogen krijgen,
net als de houding van hen:
die denken te weten
te kunnen spelen met een leven,
zo zout,
net zo zout was: en is het water
waarin al die vluchtende levens…
Vluchtig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
530 ik was vergeten
hoe groot je ogen waren
of hoe speels zij konden zijn
zag dat weer even
't wist opnieuw
mijn hartstocht te verklaren
was vergeten
hoe mooi je was
en mijn wereld
wist te bespelen
met de lachende flirt
die ik op je lippen las
en jouw woorden
mijn hart streelden
terwijl ik mij verbeeldde
dat jij enkel…
Woorden worden wakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Woorden komen spelen met de dichter.
In mijn hoofd zie ik woorden samengaan.
Wat nog onzin was krijgt langzaam zin.
Ik rek me krakend uit en gaap nog wat.
Het is tijd om op te staan.…
Jongensspel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
889 De zon
beschijnt hun spel
drie jongens
aan het vissen
Ze zitten
lekker in hun vel
drie jongens
aan de waterkant
Geen vis
groot of klein
willen ze
op deze middag missen
Hun dromerige blikken
gericht op
dobber en lijn
hengelen in stilte
De zon
weeft
schaduw van wolken
in deze waterplas
Het is
een jongensspel
waarin vader…
een oude foto
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
776 een oude foto in zwart wit
verraste mij een ogenblik
door tijd wat geel gekleurd
de randen wat bruin besmeurd
een lieve man in uniform
klaar voor de grote storm
een mooi plaatje totaal
maar wel met een eigen verhaal
gelukkig is dat al lang geleden
de jaren van verplicht soldaatje spelen…
wat hang je daar zo mooi in 't kader
de verkleurde…
Spelinzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Spelinzicht bepaalt of de speler
in het spel een spelbepaler kan zijn.
Waar de strategie ziet met de goede
ogen. De hoge ogen die aan de winnaar
de overwinning doen smaken als een glas
goede wijn.…
Moeite van het zoeken waard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een tuin vol licht en kleuren
bloemen vogels en veel meer
heldere beken rozengeuren
overal vlinders bont en teer
zachte bries tussen hoge bomen
melodieën uit vele vogelkelen
schaduw om tot rust te komen
engelen die op harpen spelen
maar bovenal een zacht geluid
als wind dat met bladeren speelt
en klinkt als lieflijk stemgeluid
dat diep…
Arcadia
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.022 Op een steen zit haar echtgenoot,
Ziet haar spelen, ergert zich dood
En zuigt op zijn manilla.…
De Gouden Koning (“El Dorado”)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Het was geweldig
om koning te zijn
maar ik heb niet de macht
om het einde tegen te houden
Ze kleden me helemaal uit
en smeren me in met vet
blazen met pijpjes stofgoud
op mij, bedekken me
met jarenlange afgunst
Een optocht brengt mij weg
naar de troon op het vlot
het is een meedogenloos spel
Schitterend in het licht
van mijn vader…
De Kameleon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Mijn hart lacht niet
mijn ogen zijn waakzaam
ik ben een kameleon
Vanuit mijn hol kruip ik
voorzichtig door mijn leven
nat als het regent
dor als de zon brandt
schuw onder de bladeren
als de meesters passeren
die mij niet willen zien
hun ogen lachen niet
het is een spel
waar ik niet blij van word
Ik droom kameleondromen
van een…
Tweede jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Gezegend zij de jeugd der ouderdom
Als hij, gestreeld door jongevrouwen ogen
Gekoesterd wordt door jonge vrouwenogen
Hun speelse blikken die de zijne roven
Hun woorden proeft van lippen al half geopend
Gezegend zij hun tere tweede jeugd
De surprise in haar vraag gedogend
Haar ogen daarbij schaamtevol geloken
Zijn antwoorden spontaan…
Waarheden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Dat leven zinvol spelen is,
begrijpt ieder spelend kind.
Alleen wijsgeren blijven denken,
over het waarom.
Alleen gelovigen blijven geloven,
in zelfbedachte goden.
Wie dom is blijft maar zoeken,
totdat hij of zij, op sterven na dood,
uiteindelijk de waarheid vindt.…
Onschadelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 er zit
geen spanning
op je huid
speels en
zacht komt zij
daarvoor uit
ook de kleine
rimpels tekenen
je warme lach
helder stralen
ogen gefocust
in een verre blik
die haar rust
ontleent aan het
niet accommoderen
ondanks een steeds
proberen ook de
kleinste details te zien
een lieve open
uitnodiging om deze
ontspanning…
Frivool gerokt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 de wind
waait herfst
door je haren
lichte
zomerlokken
spelen met elkaar
op het donkere
bed waar schaduw
zich heeft neergelegd
gebruinde benen
stappen frivool gerokt
terrasjes voorbij
ogen kijken blij
op deze dag
vol zomerlach
toch draalt zon
niet meer zoals in
lange dagen van weleer
waar donker pas
de nacht erkent als…
Smodderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
714 maken er maar het beste van
lachen om de baas zo nu en dan
camoufleren ons verzet in overleg
en zwijgen ongewenste zaken weg
Onder tafel zit soms iemand stil te muiten
dan gaat een van ons gewoon de luiken sluiten
De cijfers van het oude jaar
zijn te klein en veel te zwaar
voor de begrote luchtkastelen
waarin het management wil spelen…
Vakantie in Holland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Het is vakantie kinderen spelen in de wei
Verstoppertje achter de hoge zilverpopulier
Hurkend onder de blauwe hemel zij aan zij
Onder de zon die steeds hoger klom
Het landschap de boerderij de koeienbel glom
De zee het strand de duinen van Holland
Naar de tulpenbollen likkende aan een lollie in de hand
De schommel de speeltuin met een bak vol…
Wereldje
netgedicht
3.9 met 302 stemmen
424 ik heb je
wereldje zien spelen
met armen en benen
gestuurd door een
onmetelijk groot hart
waar je nog
handen tekort
kwam vulde de
blik in je ogen met
warme liefde het gat
nooit heb jij
iets opgegeven
want leven was voor
jou geloof en hoop met
als basis goedertrouw
het meest bijzondere
aan jou was je lach
die je niet zomaar…
Een broze moeder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Ze haalt herinnering van stal
Wat was ze toen nog jong en klein
Wat was het leven speels en fijn
Hoe enthousiast steekt ze van wal
Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Een afscheid ooit zal moeilijk zijn
Haar ogen glanzen, het heelal
Bedenkt…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 zo mijn dorp zien sterven
de wegen versjteerd
de paadjes te hard
te veel, te vaak, te hoge
muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 ik weet door
de kleuren van
je ogen dat jij
bestaat omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest…
Vandaag de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Lieve oma, ik ken je nog
en een paar van jouw verhalen
van de oorlog, de kleine grote
drama's om te gedenken
mijn kinderen horen ze maar half
door het bombardement van beelden
van oorlogen ver weg
dagelijks in het nieuws
dus
spelen we vandaag de werkelijkheid
om te voelen, te weten
hoe verscheurend het is
ik ben de oma en mijn dochter…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…
Intonatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik heb je
lange vingers
vaak met letters
zien spelen in
passen en meten
om de inhoud
de juiste vorm
te geven
je peinsde met
de blik in de verte
of daar misschien
de oplossing stond
geschreven en
na enig gefrons
viel heel voorzichtig
een ei uit het dons
jij ging voor
schoonheid en
intonatie waarbij
linguïstische
verstrengeling…
Jeugd diversiteit
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
442 wij kenden
als kind
elkaar vreemde
eigenschappen toe
gedragingen en
gewoontes die
wij niet begrepen
die niet in ons
patroon pasten
wel in bijnamen
die de speelse
karakteristieken
bondig hadden
samengevat
herkenbaarheid
was nooit op
persoonlijke titel
maar werd
vaak gedragen
door meerderen
uit de groep
zij representeerden…
Eldorado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Er lokt een land, ver van hier,
waar iedereen in huizen woont
en dagelijks te eten heeft
op de bank voor de TV;
Waar kinderen naar school toe gaan,
mogen spelen in plaats van werken,
waar je vrijelijk gay mag zijn
en kunt zeggen wat je denkt;
Er lokt een land, ver van hier,
waar zelfs dieren die ziek zijn
naar de dokter kunnen:
Eldorado…
De wielen der vernietiging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
8 Springstaarten zijn de kabouters van het bos
de akker en het moeras, steppe en stad
Gulzig masseren ze de huid van de aarde
Ze poepen vruchtbare grond
waar afval ligt, ze zijn het machtige
geheime leger van de Zeven uit het Spel
ze zijn de zweep vanaf de Strijdwagen
hun wielen rijden door het leven
en verteren het dag en nacht
Willoos…
't Vliegerken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
829 Ik ben nie al te zot van `t spel
Maar `k vange gere musschen
Marblen en toppen kan ik wel
Maar daarin ben ik nie fel
`k Zie tegenwoordig overal
En ook al in mijn straatje
Jongens schuppen op nen bal
Maar `k spele `t liefst van al
Mee mijne vlieger
En zijne steert
Hij goot omhoge
`t Es `t ziene weert
`k Geve maar klauwe
Op mijn gemak…