5925 resultaten.
De zwijger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Wie ben jij?
De stille, de zwijger
Wie ben jij?
Die ik heb gekend
Je mond vertelde me weinig
Je spreken ben ik ontwend
De stilte kan jij omarmen
Met wie jij je leed hebt gedeeld
Je gezel is je gedachte
Met wie jij je nooit hebt verveeld
In je stoel laat ik je achter
Niet wetend wat je nu wenst
Soms denk ik dat je vermogens
Door leeftijd…
De hond
hartenkreet
3.0 met 26 stemmen
2.269 De hond van slager Dalen
Loopt vaak naar bakker Van de Vlag
Om daar zijn voer te halen
Het is een vreemd gedrag
En vraag je deze hond
Waarom hij dit doet
Dan krijg je steeds als antwoord
Vlees voor honden is niet goed
En principieel bekeken
Daarvan geen middagmaal
Ik wil geen dieren eten
Ik ben geen kanibaal…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
‘Hulde voor ellende’
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.100 Wil je mijn emotie?
Zoek je mijn mysterie?
Mijn hart op het schavot?
Mijn chaos en hysterie?
Is mijn optimisme
Zo anders dan gewenst?
Is het of dan de dichter
De hel is toegewenst?
Moet dan mijn hele leven
Aan tranen zijn gewijd?
Ook kranten staan te vol
Met bloeddoorlopen feit!
Ik heb je gal te geven,
Mijn maag verteert geen leed…
De pasgetrouwden
gedicht
2.2 met 344 stemmen
115.426 Gevuld met helder water staat er
op de tafel in de tuin een schaal.
Wie hem daar plaatste deze nacht,
geen flauw benul, en het is februari,
en het water wiegend zich bedaart.
Ster na ademloze ster begeeft zich
op het watervlak. Dit kan niet opgetild,
of heel het uitspansel gulpt plons
naar god, gebogen als hij raakte
over haar die tot de rand…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Tussen zijn aankomst en zijn gaan ontkwam
de tijd die nodig was geweest om te bestaan.
Zoveel wist hij. Maar onder aan het strandhotel
richtten zich de golven op en vielen neer.
Soms trad in deze buldering ineens een stilte in.
Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam.
Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel
opnieuw verstrijken kan.…
Het wak van Eden
gedicht
3.5 met 19 stemmen
9.396 Van kindsbeen heb ik kennis van een wak.
Denk ik het in dan denk ik mij in
de voorbedachte winterdag waarop ik,
spijbelend, in de late ochtendschemering,
een onbeschaatste, mensverlaten wijde
Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte
steeds hetzelfde en mij toegedachte wak.
Denk ik het in dan denk ik mij in
dit wak totdat het zingen gaat van…
DIT VERS, HAAR WEL VERDIEND APPLAUS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.654 voor moeder
Zoals mijn moeder met haar
vingervlugge handen
(bijna onzichtbaar voor een leek)
een balletje van rechts
naar links, omhoog, opzij,
omlaag, zó in de pan,
zo zie ik het een speler
toch maar zelden doen.
De afzuigkap en ik,
haar enige publiek.…
3 X JAS = REGENJAS
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.542 1x
Het verlangen gestolen.
Onder regenjas bewaard.
Op behoeften betrapt.
2x
Man in regenjas
rent door diepe plas.
Kind in hem wordt nat.
3x
De mantel der liefde
bedekt - ook in de regen -
het lopen zonder jas.…
Examen
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
2.843 Hij houdt niet zo van autorijden,
vergelijkt het met voortdurend voor
de eerste keer naar schoolgaan.
Hij vertelt dit tegen het meisje,
dat ook liever met de trein.
Ze kan dan zo lekker existeren.
Ze slaat de bladzijde om,
ziet de volgende pagina van het leven.
Haar ogen zoeken de laatste regels.
Hij is het met haar eens en noemt
autorijden…
HET VOGELTJE & HET GEVOEL
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.594 Een vogeltje, waar ik de naam niet meer van weet,
zit boven op een paaltje.
Het kijkt heel schichtig om zich heen,
ziet dingen die ik niet kan zien.
Vliegt onverwacht weer weg.
Het heeft een reden om te gaan
en geeft mij een gevoel
waar ik de naam niet meer van weet.…
Kleine ode aan de grote Turkse vrouw
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
3.644 Toen ik stond te klungelen met mijn pas,
hekken zich sloten, een metro passeerde,
schoot ze met te hulp: de grote Turkse vrouw
met hoofddoek lachte, knikte, deed het voor.
Nadat ik zuchtend was gestopt,
stond ze zomaar naast me, mij terzijde.
Ze liet zien hoe ik moest kopiëren.
Ik keek nog even om; ze was al weg.
Mijn keel was een woestijn…
Visite
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
3.081 De tafel lag gevuld met goede voornemens.
Voor elk wat wils en nog meer van die wijsheden.
Jas en das verdwenen in de kast.
Je beter voordoen is een vorm van verbergen.
Alles moest anders voor de visite.
Catharsis. Heiliging. Grote schoonmaak
van het eigen zijn. Oh, imago
opgepoetst, uitgeschonken, ingeschonken,
geproost. Op wie? Aan tafel…
Verleden verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.077 Soms word ik moe van een verleden
dat vreemd en ver en vol verdriet
mijn dag verpest, me achterliet
in uren zonder straks of heden.
Maar langzaam wijkt nu het beton
dat zich gevormd had in mijn hart.
Mijn leven raakt niet meer verward
en zacht ruist nu een nieuwe bron.
De stralen van een nieuwe morgen
beschijnen elke regel schrift:
ik…
Hopen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.438 Dit wachten heeft een naam.
Het is een soort zitten op een bankje,
boven op een duin.
En dan: turen in de verte,
kijken naar de hemel, turen in de verte.
Een blik op het horloge
getuigt van optimisme over.
Er klinkt getoeter.
Een schip, een schip met een anker.
Oh, teken van.
Dit is een test, een toets,
een oefening in geduld.
Zou…
Bach in Spanje - Catalonië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.118 Voor Yehudi Menuhin
Violen zingen de ruimte vol
en kleuren klimmen omhoog langs pilaren.
Een wind uit de bergen fluit gierend en dol
op een warme middag van zingende snaren.
Een statige, kleine, wat grijzige man
speelt Bach met zijn vredige verende klanken.
De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan
zélfs stenen vergroeien tot volrijpe…
Wandelend op de Brouwerskolk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
682 Het licht op de Kolk
wiegt langzaam naar rechts
op golfjes van wind over water.
Er hangt wel een wolk
maar toch zie ik slechts
dat wandelend licht
steeds wat verder en later.…
Weg
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
2.267 Stenen zo geordend
dat je er overheen kunt lopen.
Welke kant uit
bepaalt een wegenwachter.
Zijn wijzer wijst je
welke weg en welke weg.
Stenen dragen het gevolg
van overwegen zo geordend
dat een route ontstaat.
Ik hier. Jij weg.
02-03-2006…
In gesprek met een schilderij van Picasso*
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
968 Iemand speelt gitaar.
Niks bijzonders?
Jawel, hij kan niet spelen.
Hoe bedoel je?
Kijk, hij heeft maar één arm.
Wat een geluk dat hij
met één arm: een hele kunst.
Ja, maar het klinkt niet.
Dat zeg jij.
Toch, vergeleken met mijn spel.
Speel jij dan gitaar?
Nee, maar ik heb wel twee armen.
----------------------------------------…
MORGEN RIJD IK
poëzie
3.4 met 43 stemmen
4.558 Morgen rijd ik met bedwelmende bloemen naar je toe.
Ik wil niet langer wachten, eindelijk weten hoe
Je bent; de bloemen zullen je verraden.
Als je liefdeloos bent, zullen ze kwijnen en treuren;
Als je kwijnt van verlangen, heviger geuren;
Als je brandt van verlangen, hun knoppen scheuren
En jij in een groot gebaar al je gewaden.
-----------…
De gasten van de koning
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
4.508 Op uitnodiging van de koning
kwamen ze langs: armoedzaaiers,
geluksvogels, betweters, dichters,
huisvrouwen, vlinders van de Waarheid.
En ze aten, dronken, zongen de woorden
uit hun longen, praatten, lachten,
zwegen, deden de ogen dicht,
omdat ze deze niet geloofden.
Na afloop verlieten ze het paleis
met de gedachte dat alles een droom…
De opdracht van Ali
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.264 Ali opent de deuren van zijn rijdende moskee.
Welkom bezoeker: ‘Salam alaikum’.
Als een jonge gelovige demonstreert hij zijn kunnen:
Kan ik u helpen? Gaat het goed met u? Stapt u maar in,
wij brengen u waar uw bestemming: de koemarkt,
het centraal station, het kruisplein, Holy, de hemel?
Rotterdam is een fijne stad (ook zonder mij).
Ik ben…
Aankomst & vertrek
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.126 Hij wacht op een meisje
als op de trein.
Hij ziet ze komen,
hij ziet ze gaan.
Nooit komt hij ergens
anders aan.
04-12-2005…
JAPANSE DANSERES
poëzie
3.7 met 10 stemmen
5.053 Zij was zo tenger dat het wijd gewaad
Haar eerder hulpeloos dan groter maakte,
Zo kinderlijk alsof het smal gelaat
Onder de zware wrong zopas ontwaakte.
Maar toen de fluiten gilden, de trommen trilden
En gong bonsde, wierp zij zich in de strijd;
’t Was of zij even aarzelde, even rilde,
En toen – een ruk, een zwaai, zij was bevrijd.
Als een…
Over het toeval & het denken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.124 Het denken dat gedachten
niet bij toeval ontstaan.
Het je afvragen waarom
toeval bestaat,
als het geen invloed heeft op het denken.
Het weerleggen van de idee
dat gedachten niet toevallig zijn,
want.
Het je erbij neerleggen
dat dit niet per toeval is gedacht.
Het in het midden laten hoe het
zit en het toeval er buiten laten.…
DE VRIENDINNEN I
poëzie
3.6 met 15 stemmen
4.620 ’t Begon op een zomernacht, bijna toevallig:
Terwijl zij zich aan het venster koelde,
Droomde haar lieveling bang en woelde
Zich bloot. Zij vond haar, omziend, bevallig:
De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen,
’t Dek afgegleden, de knieën hoog
En zelve in zachte boog. Zij wilde kussen,
Zacht, dat ze niet ontwaakte, maar ze bewoog…
MALEVICH ZIT OP DE FIETS EN L ATEN WE VROLIJK WEZEN
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.087 Bij Zwart vierkant van Kasimir Malevich (1913-1914)
Van vierkant
niets anders
dan zwart.
Van kaders
niets anders
dan wit.
Van kijken
niets anders
dan niets.
Van denken
niets anders
dan dit.…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Het overblijfsel
van mijn hart
is de ruis in zijn duplicaat.
Zijn er radiogolven
in de ruimte
van een radio
die opgehouden is te bestaan?
Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde…
STATUS QUO
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
797 Een meisje van een jaar of 20,
liggend op de sofa van haar dromen,
dinsdagmiddag om een uur of drie.
Het gerinkel van een bel,
mannen op zoek naar Le Courbusier,
Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema.
Over welke namen hebben we het hier?
Kunnen in een ruimte werelden
zo verschillen dat er sprake is van
opruiming of ruimtegebrek?
Ruim…
WACHTEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.968 Mijn bootje is van dun riet,
Gebonden door vezels van lis.
Toch bevaar ik de stroom.
Geen wachtlicht op de andere oever,
Alleen bewaakt door de poolster.
Kom je niet?
Jouw boot is van sterk hout.
Deze stroom is nog lang niet
De woeste Yang Tse*, en toch ben je bang.
Kom je niet?
------------------------------------------------
Yang Tse…