Alle inzendingen over jan

5925 resultaten.

Sorteren op:

De zwijger

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Wie ben jij? De stille, de zwijger Wie ben jij? Die ik heb gekend Je mond vertelde me weinig Je spreken ben ik ontwend De stilte kan jij omarmen Met wie jij je leed hebt gedeeld Je gezel is je gedachte Met wie jij je nooit hebt verveeld In je stoel laat ik je achter Niet wetend wat je nu wenst Soms denk ik dat je vermogens Door leeftijd…

De hond

hartenkreet
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.269
De hond van slager Dalen Loopt vaak naar bakker Van de Vlag Om daar zijn voer te halen Het is een vreemd gedrag En vraag je deze hond Waarom hij dit doet Dan krijg je steeds als antwoord Vlees voor honden is niet goed En principieel bekeken Daarvan geen middagmaal Ik wil geen dieren eten Ik ben geen kanibaal…

‘Afscheid in Auschwitz’

gedicht
4.5 met 87 stemmen aantal keer bekeken 18.669
Eenzaam staart een vrouw Naar het rimpelloos water Van een plas in het veld Vocht vult ook haar ogen Waarachter herinneringen Zich geleidelijk opdringen Het verleden rust als as Op de vruchtenloze bodem, Haar hemel blijft zwart Als de rook van toen En haar tweede afscheid Fluistert lieve woorden: “Dag moedertje…”…

‘Hulde voor ellende’

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Wil je mijn emotie? Zoek je mijn mysterie? Mijn hart op het schavot? Mijn chaos en hysterie? Is mijn optimisme Zo anders dan gewenst? Is het of dan de dichter De hel is toegewenst? Moet dan mijn hele leven Aan tranen zijn gewijd? Ook kranten staan te vol Met bloeddoorlopen feit! Ik heb je gal te geven, Mijn maag verteert geen leed…

De pasgetrouwden

gedicht
2.2 met 344 stemmen aantal keer bekeken 115.426
Gevuld met helder water staat er op de tafel in de tuin een schaal. Wie hem daar plaatste deze nacht, geen flauw benul, en het is februari, en het water wiegend zich bedaart. Ster na ademloze ster begeeft zich op het watervlak. Dit kan niet opgetild, of heel het uitspansel gulpt plons naar god, gebogen als hij raakte over haar die tot de rand…

Hij krijgt de tijd

gedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.816
Tussen zijn aankomst en zijn gaan ontkwam de tijd die nodig was geweest om te bestaan. Zoveel wist hij. Maar onder aan het strandhotel richtten zich de golven op en vielen neer. Soms trad in deze buldering ineens een stilte in. Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam. Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel opnieuw verstrijken kan.…

Het wak van Eden

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.396
Van kindsbeen heb ik kennis van een wak. Denk ik het in dan denk ik mij in de voorbedachte winterdag waarop ik, spijbelend, in de late ochtendschemering, een onbeschaatste, mensverlaten wijde Ankeveense Plas beging waarin mij wachtte steeds hetzelfde en mij toegedachte wak. Denk ik het in dan denk ik mij in dit wak totdat het zingen gaat van…

DIT VERS, HAAR WEL VERDIEND APPLAUS

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.654
voor moeder Zoals mijn moeder met haar vingervlugge handen (bijna onzichtbaar voor een leek) een balletje van rechts naar links, omhoog, opzij, omlaag, zó in de pan, zo zie ik het een speler toch maar zelden doen. De afzuigkap en ik, haar enige publiek.…
Jan de Bas8 januari 2006Lees meer >

3 X JAS = REGENJAS

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.542
1x Het verlangen gestolen. Onder regenjas bewaard. Op behoeften betrapt. 2x Man in regenjas rent door diepe plas. Kind in hem wordt nat. 3x De mantel der liefde bedekt - ook in de regen - het lopen zonder jas.…
Jan de Bas15 januari 2006Lees meer >

Examen

netgedicht
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.843
Hij houdt niet zo van autorijden, vergelijkt het met voortdurend voor de eerste keer naar schoolgaan. Hij vertelt dit tegen het meisje, dat ook liever met de trein. Ze kan dan zo lekker existeren. Ze slaat de bladzijde om, ziet de volgende pagina van het leven. Haar ogen zoeken de laatste regels. Hij is het met haar eens en noemt autorijden…
Jan de Bas28 januari 2006Lees meer >

HET VOGELTJE & HET GEVOEL

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Een vogeltje, waar ik de naam niet meer van weet, zit boven op een paaltje. Het kijkt heel schichtig om zich heen, ziet dingen die ik niet kan zien. Vliegt onverwacht weer weg. Het heeft een reden om te gaan en geeft mij een gevoel waar ik de naam niet meer van weet.…
Jan de Bas5 februari 2006Lees meer >

Kleine ode aan de grote Turkse vrouw

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.644
Toen ik stond te klungelen met mijn pas, hekken zich sloten, een metro passeerde, schoot ze met te hulp: de grote Turkse vrouw met hoofddoek lachte, knikte, deed het voor. Nadat ik zuchtend was gestopt, stond ze zomaar naast me, mij terzijde. Ze liet zien hoe ik moest kopiëren. Ik keek nog even om; ze was al weg. Mijn keel was een woestijn…
Jan de Bas12 februari 2006Lees meer >

Visite

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.081
De tafel lag gevuld met goede voornemens. Voor elk wat wils en nog meer van die wijsheden. Jas en das verdwenen in de kast. Je beter voordoen is een vorm van verbergen. Alles moest anders voor de visite. Catharsis. Heiliging. Grote schoonmaak van het eigen zijn. Oh, imago opgepoetst, uitgeschonken, ingeschonken, geproost. Op wie? Aan tafel…
Jan de Bas19 februari 2006Lees meer >

Verleden verdriet

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Soms word ik moe van een verleden dat vreemd en ver en vol verdriet mijn dag verpest, me achterliet in uren zonder straks of heden. Maar langzaam wijkt nu het beton dat zich gevormd had in mijn hart. Mijn leven raakt niet meer verward en zacht ruist nu een nieuwe bron. De stralen van een nieuwe morgen beschijnen elke regel schrift: ik…
Jan J. Arends25 februari 2006Lees meer >

Hopen

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Dit wachten heeft een naam. Het is een soort zitten op een bankje, boven op een duin. En dan: turen in de verte, kijken naar de hemel, turen in de verte. Een blik op het horloge getuigt van optimisme over. Er klinkt getoeter. Een schip, een schip met een anker. Oh, teken van. Dit is een test, een toets, een oefening in geduld. Zou…
Jan de Bas25 februari 2006Lees meer >

Bach in Spanje - Catalonië

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Voor Yehudi Menuhin Violen zingen de ruimte vol en kleuren klimmen omhoog langs pilaren. Een wind uit de bergen fluit gierend en dol op een warme middag van zingende snaren. Een statige, kleine, wat grijzige man speelt Bach met zijn vredige verende klanken. De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan zélfs stenen vergroeien tot volrijpe…
Jan J. Arends25 februari 2006Lees meer >

Wandelend op de Brouwerskolk

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
Het licht op de Kolk wiegt langzaam naar rechts op golfjes van wind over water. Er hangt wel een wolk maar toch zie ik slechts dat wandelend licht steeds wat verder en later.…

Weg

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.267
Stenen zo geordend dat je er overheen kunt lopen. Welke kant uit bepaalt een wegenwachter. Zijn wijzer wijst je welke weg en welke weg. Stenen dragen het gevolg van overwegen zo geordend dat een route ontstaat. Ik hier. Jij weg. 02-03-2006…

In gesprek met een schilderij van Picasso*

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 968
Iemand speelt gitaar. Niks bijzonders? Jawel, hij kan niet spelen. Hoe bedoel je? Kijk, hij heeft maar één arm. Wat een geluk dat hij met één arm: een hele kunst. Ja, maar het klinkt niet. Dat zeg jij. Toch, vergeleken met mijn spel. Speel jij dan gitaar? Nee, maar ik heb wel twee armen. ----------------------------------------…

MORGEN RIJD IK

poëzie
3.4 met 43 stemmen aantal keer bekeken 4.558
Morgen rijd ik met bedwelmende bloemen naar je toe. Ik wil niet langer wachten, eindelijk weten hoe Je bent; de bloemen zullen je verraden. Als je liefdeloos bent, zullen ze kwijnen en treuren; Als je kwijnt van verlangen, heviger geuren; Als je brandt van verlangen, hun knoppen scheuren En jij in een groot gebaar al je gewaden. -----------…

De gasten van de koning

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.508
Op uitnodiging van de koning kwamen ze langs: armoedzaaiers, geluksvogels, betweters, dichters, huisvrouwen, vlinders van de Waarheid. En ze aten, dronken, zongen de woorden uit hun longen, praatten, lachten, zwegen, deden de ogen dicht, omdat ze deze niet geloofden. Na afloop verlieten ze het paleis met de gedachte dat alles een droom…

De opdracht van Ali

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Ali opent de deuren van zijn rijdende moskee. Welkom bezoeker: ‘Salam alaikum’. Als een jonge gelovige demonstreert hij zijn kunnen: Kan ik u helpen? Gaat het goed met u? Stapt u maar in, wij brengen u waar uw bestemming: de koemarkt, het centraal station, het kruisplein, Holy, de hemel? Rotterdam is een fijne stad (ook zonder mij). Ik ben…

Aankomst & vertrek

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Hij wacht op een meisje als op de trein. Hij ziet ze komen, hij ziet ze gaan. Nooit komt hij ergens anders aan. 04-12-2005…

JAPANSE DANSERES

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.053
Zij was zo tenger dat het wijd gewaad Haar eerder hulpeloos dan groter maakte, Zo kinderlijk alsof het smal gelaat Onder de zware wrong zopas ontwaakte. Maar toen de fluiten gilden, de trommen trilden En gong bonsde, wierp zij zich in de strijd; ’t Was of zij even aarzelde, even rilde, En toen – een ruk, een zwaai, zij was bevrijd. Als een…

Over het toeval & het denken

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Het denken dat gedachten niet bij toeval ontstaan. Het je afvragen waarom toeval bestaat, als het geen invloed heeft op het denken. Het weerleggen van de idee dat gedachten niet toevallig zijn, want. Het je erbij neerleggen dat dit niet per toeval is gedacht. Het in het midden laten hoe het zit en het toeval er buiten laten.…

DE VRIENDINNEN I

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.620
’t Begon op een zomernacht, bijna toevallig: Terwijl zij zich aan het venster koelde, Droomde haar lieveling bang en woelde Zich bloot. Zij vond haar, omziend, bevallig: De handen naast ’t hoofd geperst in ’t kussen, ’t Dek afgegleden, de knieën hoog En zelve in zachte boog. Zij wilde kussen, Zacht, dat ze niet ontwaakte, maar ze bewoog…

MALEVICH ZIT OP DE FIETS EN L ATEN WE VROLIJK WEZEN

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Bij Zwart vierkant van Kasimir Malevich (1913-1914) Van vierkant niets anders dan zwart. Van kaders niets anders dan wit. Van kijken niets anders dan niets. Van denken niets anders dan dit.…

Het overblijfsel

gedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.357
Het overblijfsel van mijn hart is de ruis in zijn duplicaat. Zijn er radiogolven in de ruimte van een radio die opgehouden is te bestaan? Er zwerven herinneringen rond zonder kop of staart woorden losgeweekt van hun tekstballon buiten het hoofd waarin ze opkwamen en in de duinen wordt duizendguldenkruid vertrapt door zwaargelaarsde…

STATUS QUO

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 797
Een meisje van een jaar of 20, liggend op de sofa van haar dromen, dinsdagmiddag om een uur of drie. Het gerinkel van een bel, mannen op zoek naar Le Courbusier, Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema. Over welke namen hebben we het hier? Kunnen in een ruimte werelden zo verschillen dat er sprake is van opruiming of ruimtegebrek? Ruim…

WACHTEN

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.968
Mijn bootje is van dun riet, Gebonden door vezels van lis. Toch bevaar ik de stroom. Geen wachtlicht op de andere oever, Alleen bewaakt door de poolster. Kom je niet? Jouw boot is van sterk hout. Deze stroom is nog lang niet De woeste Yang Tse*, en toch ben je bang. Kom je niet? ------------------------------------------------ Yang Tse…