Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Poort

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.007
De poort van de stad gesloten wapens op scherp kleuren vervagen in zwart en wit angst voor overgave regeert negeert de schoonheid van kwetsbaarheid zoals een vlinder die ontpopt maar het bloed, het bloed verliest zijn vuur nooit spreid je vleugels en vlieg, vlieg dwars door het verweer…

Pastoraal

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Er stonden margrieten in het hoge gras rechtop 't viel op zo slank zo wit zo geel ze waren niet met veel je kon ze tellen op één hand zo fris en frêle twee jonge hengsten aan de overkant roerloos bijna keken toe je zocht mijn rechter hand ik zei geen schoner land…

Verlaten

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.919
ik sta hier te zoeken naar jouw graf in al die jaren is dit de eerste keer ik weet niet wat ik hier hoop te vinden ik weet alleen dat ik jou hier nergens zie na uren op je gewacht te hebben ben ik tenslotte maar gegaan ik liet een briefje dat ik je niet gevonden had bij een klein wit paaltje staan maar heb daarna nooit meer wat van je…
Joop16 augustus 2008Lees meer >

Rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
poedersneeuw verzoet de kou ijzend waaien winden uit het strakkend blauw hun bloemen in doorzichtig zwart uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn speelt vorst met licht en straalt intens zijn kou speldenprikt in zwart weerkaatst de twinkelende glinstering van duizend sterren in de nacht…
wil melker20 november 2006Lees meer >

Winterslaap

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.738
Zie het licht schateren van vredigheid tussen de jaloezieën zinken gedachten naar de bodem van een witte winternacht.…

Het gekerstmis

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Hij draagt een witte trui. Achter hem een lege stoel. Er omheen de ruimte van de stilte. Hij kijkt achterom. Hij ziet niets, behalve dan de lege stoel. Wanneer hij zich weer omdraait, ziet hij in de weerkaatsing van de ruiten dezelfde leegte, maar dan buiten.…
Jan de Bas22 december 2006Lees meer >

nieuwjaarssuite op het friese platte land

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
nieuwjaarsavond één jammerende windvlaag en de maan verschijnt bij de kerststal - steeds meer menselijke activiteiten op nieuwjaarsmorgen een stijve klop op de deur voor de thee op bed een witte morgen licht achter de oogleden hemel op friesland na de vuurpijlen geurend naar een hooiberg - de kat komt terug…
robflipse20 januari 2007Lees meer >

winterverlangen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 937
aarzelend toont de winter zijn ware gezicht schept hij een dun laagje waterijs tussen kleumende eenden in de sloot helder licht glijdt over het ochtendrijp verzilvert gras en grond ik hoop dat het eindelijk winter wordt met een witte, stille wereld mijn kinderblik verrast, verblijdt…

Wittend zwart beschermend

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 853
gestaag valt sneeuw als zachte witte deken soms tilt de wind een vlokje op ik heb geluk je kristallijn structuur voor even zwevend te mogen lezen je dekt de aarde toe wittend zwart beschermend wintert in jouw samenhang vorst voor nachts beperkend…
wil melker6 februari 2007Lees meer >

Dichters hondenleven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 840
dees morgen keek ik even naar het witte laken met poedersneeuw geweven de zon wellevend deed de fragiele dons wegwezen na luttele seconden zag ik een hond voorbij gezwegen waar is mijn bril gebleven? toen zag ik er was een gedicht geschreven koest liggen af…
verfaillie ed13 februari 2007Lees meer >

huwen

hartenkreet
2.1 met 96 stemmen aantal keer bekeken 12.557
Wit en geel goud Door elkaar verstrengeld Tot een waardevol Emotiewaardig geheel Bezet met briljanten Zuiver en puur Wordt aan de vinger Geschoven Voor nu, voor dan En nog veel later Voor eeuwig als het kan Trouw werd beloofd In goede en kwade tijden Hopend op het geluk Waar het hart van overloopt Zijn de ogen open hopelijk!…

dit is de dag

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.394
de nacht deelt zwarte lakens uit het draagt liefde in witte rouw dat langzaam gedragen word in in de laatste uren van leven het lichaam brak af in de mond der leegte dit is de dag die einde neemt in de tederheid van leven uw naam nu noem ik niet uw dood moet een streling zijn voor het oog…
klaes23 december 2007Lees meer >

mijn dood

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.853
Wanneer ik sterven zal dan wil ik een eentonig hart omdat god wit is. Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen en strakke eenvoud van muziek: een blues of Phillip Glass omdat god strak staat in zijn schepping en in mij Maar lees mijn twijfel: een woonboot onder water bladder van verf op hout…

de Nijl langs

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
sloot van een rivier een spoor trekt over de groene vlakte mensen staan krom tussen gewassen witte vogels steken af wij trekken een lijn met zijn drieen van C. naar A. van koning Toet naar Ramses twee in stukken keren we terug…

Onderweg

hartenkreet
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.304
Geef mij een teken nu jij hier niet meer bent voor als ik twijfel aan wat was tussen jou en mij ik had jouw aandacht vast willen houden je fantasie reist met mij mee want ik heb lief wat jij voor mij betekent wit zand blauw groen water en zilte lucht rumoer van de golven je fronst en ik glimlach…
carin20 januari 2006Lees meer >

de zon dooft

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 984
ooit trok een oerwolk samen tot een bal van gas, een hete ster die drijft in de kolk van de melkweg zij blaast feller met de jaren tot zij haar pit verbrandt zwellend tot een rode reus die al haar wentellichamen oplikt en laag na laag verdampt wat rest is een witte dwerg de nagloed van een sintel…
Wim Veen3 februari 2006Lees meer >

je veren geschikt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 778
ik zag je in de lucht was je wit je veren geschikt als een vogel in vlucht pennen op rij een snavel erbij om te happen en poten om wormen te trappen maar je dook uit de zwerm vloog ze voorbij wilden niet keren je voelde je vrij om het blauw met jou te verrijken voor niemand je vleugels te strijken…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

Paarlemoeren couverture

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
haar sierende kleur was beurs in tinten blauw tot paars niet haar voorkeur voor omslag zij prefereerde gebroken wit de inhoud boeide hem meer dan haar lief was in zijn aandacht gevangen verstilden haar zinnen zorgvuldig werd ze gespeld terwijl zij verlangde naar de epiloog zodat ze eindelijk kon vervagen tussen nog onbeschreven vellen…

Zilverreiger.

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
En nu mijn mooie witte vogel drijf je aan de oever van het leven plat op je rug waar die verdomde kankerkraai je pikt op zoek naar zijn Duivelsei. Straks zal je na mijn afscheid voor altijd blijven zweven in deeltjes uitgestrooid waar alle meeuwen je naam nog kennen. Kippenvel met tranen.…

velden

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 684
eens was de wereld wijd waren velden vol ruisend graan groenblauw in de lente golvend in de avondwind vergelend graan met bloemen in blauw paars en wit wilde kruiden boeketten van de natuur ik mis mijn velden de schitterende eenvoud van margrieten en korenbloemen met daarboven de ondergaande zon…

Andalucia

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.046
ooit ben je hier verdwenen maar je spankracht is gebleven ik leef voor een geruime tijd tussen de volmaaktheid van je bogen verzonken achter witte zuilen ontroert mij nog de diepte van je ogen in water milder dan de wijn dompel ik mijn handen aan je fontein hier ligt geluk beloftevol geborgen in de stilte van je schrijn.…
delius3 september 2006Lees meer >

SNEEUWVLOKJE

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Als een vlokje daalde jij neder Heel zacht en teder Ik wilde jou graag grijpen Maar ik kon je niet bereiken Vergezeld door vlokken broers en zussen Vormde jij een groot wit kussen Een voetstap deed mijn botten beven Verwoestte zo jouw jonge leven…

Witgevlokt.

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 762
de natuur toont het winterweer en vlokte alles wit. elk dak mocht voelen hoe de kou binnendrong. elk dier en elk mens mocht weten van de wattenlaag. en ohja, zelfs ik voelde de prikkels van elke windvlaag langs mijn oren zo guur, zo fris zo december.…
Sanne L9 december 2008Lees meer >

Welkom in de stille kamer

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 683
Vastgebonden in deze Kamer die ons welkom Heet zonder een enkel Woord Geketend in het zuiverende Wit van dwarrelende Asresten van verloren Onschuld Vertraagde tijd doet de Geest beseffen dat het Werkelijk anders is dan Gedacht Naar binnen gebracht Vol met amfetamine Is de reis naar buiten nu ver Weg…

Langs wuivend riet

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 807
hoorde het zingen van de slagen in samen schaatsen op het dragend ijs langs wuivend riet de zon geniet op laagstand van de stilte in ons gebied het slijpsel is een feest toont in witte sporen waar we zijn geweest altijd een verder maar wij keren om kijken naar van waar wij zijn gegaan…
wil melker11 januari 2009Lees meer >

Vier haiku's

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 828
Een zachte zoele wind Streelt zilte, natte wangen Een verbroken droom Goudblonde haren Schitterend als zonnegloed Gelijk rijp koren Sneeuwvlokjes zweven Glanzende ijskristallen Een wereld zo mooi Witte sneeuwvlokjes Dwarrelen dansend neer Stille winterpracht…

Druilerig staren

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Vlagen van bevroren Druppels vallen neder Op zijn uitgestoken neus En doen hem zachtjes Terugdeinzen onder Het houten afdakje Dat een functie heeft als Schuilplaats Voor natuurlijk onbehagen Het wit van zijn ogen starend naar de groene Zee van lekkernijen En het vooruitzicht van een Door hoeven ontsprongen Waterballet Doen hem…

Niets is zonder zorgen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Als tedere bloemblaadjes openen van de witte roos in maagdelijkheid zo puur onbevlekt in zachtheid van diepe liefde zoete geuren van beminnen zit er een steel van doornen die het hart bloeden laat want ieder die het pad bewandelen gaat weet dat niets is zonder pijn en zorgen van verleden het nu en morgen…

zeedag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Witte stapelwolken drijven door het blauw. Een snoer van meeuwen en strandlopertjes kringelt langs de branding, waar de hemel zich spiegelt in het natte zand. Wij stappen voort over het strand, over stroompjes en knisperende schelpjes, een snelvervagend spoor achterlatend.…

Heimwee

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 762
Heimwee naar stilte in jezelf en om je heen Naar de witte zwaluw scherend door de lucht met als enig doel slechts overleven Naar de kleine luchtballon zwevend op de wind in vrijheid richtingloos in keuze onbeperkt ooit ergens zal hij landen Als je de stilte niet kent weet je ook niet hoe je ernaar kunt verlangen…
Gerardo29 juni 2009Lees meer >