24248 resultaten.
het is voorbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Het wordt steeds donkerder
er is geen lichtpuntje meer te zien
de dood is vlakbij
en ik tel uit angst tot tien
Maar ik blijf maar vallen
Het einde is nog niet in zicht
Het enige wat ik kan doen is sterven
het is mijn plicht.…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 de leegte die kil langs je heen leek te staren
werd zo nu en dan ongrijpbaar
je liet je schrikken
geen moment
zou zij weer spreken
ook maar bewegen
haar bed werd warmte onthouden
voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen…
Licht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.589 licht
verwarmt
geeft leven
doet zien
wat nog niet was
licht
verlost
geeft ruimte
doet leven
wat gevangen zat
licht
verbaast
geeft hoop
doet verschijnen
wat geen leven had
licht
waarin jij nu mag wonen
eeuwig licht
(bij de veel te vroege dood van J.Tj.)…
Geestvrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.715 strevend naar een relict
bedwing ik mijn gedachten
m’n zielsbevinding in conflict
kan ik eeuwig op je wachten
ontslapen in een bloembed
onderga je sneeuw en kou
wat onze samenkomst belet
langs tijd blijf ik bij jou
ik vereeuwig je in mijn wezen
zo rust je altijd in mijn zijn
want de hemel is geprezen
met een ziel zo lief en fijn…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 Zijn geweven huis
van ragfijne draden
glanzend veld van dauw
lijkt in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt…
Getrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.566 Elk altaar is de verloren schaduw
van bevroren dromen
en geluk
dat elk woord bedwingt
in
het zwijgen
van
het paar dat alleen maar
zoekt naar de liefde
die hun naar dit paradijs van
eenzaamheid
bracht
waar ze
alleen gestorven
nog samen
een oude
fantasie
kunnen
delen…
Prima Materia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
733 Wanneer wij dus door eeuwen waaien
in het heelal van onze dood,
zullen wij zoveel zwaarte krijgen
dat ik naar jou en jij naar
mij wordt toegebogen.
We zullen elkaar vast wel niet meer raken,
maar reiken, reiken,- en verlangen
en bewaren.…
het zou lente worden...
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.768 het zou lente worden
het lijkt wel herfst
alles is somber gekleed
het waaide niet
toch leek alles
langs me heen te gaan
langzaam stroomde er over mijn wang
een traan
de zwarte omgespitte grond
leek telkens zwarter
hoe langer ik daar stond
de donkere lucht hierboven
de grote grauwe zwarte raven
het is toch niet te geloven
toch moest…
3 MAANDEN
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.572 waarom pakt 'de dood'
jou zonder reden van me af?!…
Schelpen 1
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.773 Toen ging hij dood.
En nog na zoveel jaren
- want breekbaarheid wordt
telkens dierbaarder -
zijn mij bijgebleven
de smetteloze ruimte,
de lege ogen,
de bewoner niet thuis…
Schelpen 2
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.697 Zijn jas hing als een schreeuw
tegen de hemel
op die dag en die minuut
voorbij aan ons begrip
en telbaar vóór zijn dood
Ik dacht het te horen ik dacht
zo dadelijk doe ik mij handen
voor mijn oren ik sluit mijn schelp
voor zijn vreselijke woorden tot
mijn bloed alleen nog maar
de zee hoort ruisen.…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
GRAFSCHRIFT*
poëzie
4.2 met 29 stemmen
4.674 Dat hier ligt, was een mens, daarin des Heren hand
handvollen over hoop van gaven had geplant:
vernuft en wetenschap en overvloed van reden,
bevalligheid in schoon en recht geschapen leden,
beleefde* vreugd en deugd, en ongemeen verstand
van zoete bezigheid en zondeloze zeden,
en al wat in een…
Kraai
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.129 Het leven is een cirkel met als middelpunt de dood.
Onszelf bekommerend om de omtrek en de lengte van de straal,
vergeten we de buitenomgeving.
We kunnen het vragen aan de zwarte kraai,
die met 'het' onbevredigende antwoord in de treurwilg wacht.…
Afscheid
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.950 het laatste flonkerende
vlammetje
wekt geen opmerken
meer
te laat gezien
maar in ruste
gekeerd
blaast hij in
vrede
zijn kaarsje
uit…
Afscheid
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
3.241 Levensweg doorlopen
momenten van weleer
tranen stromen, ogen-
blikken voor eeuwig
in het hart gesloten
Vredig daalt een rust
over een gloedvol gelaat
stil verschijnt een glimlach
als de schaduw verdwijnt
in het licht…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
Mama
hartenkreet
4.4 met 39 stemmen
2.931 Vogels vliegen
door de late avondzon
Ze lijken mij te bedriegen
ik bedacht dat het niet kon
Want ik ben niet meer hier
ben weg van iedereen
Ik had nooit plezier
wist niet waarheen
Nu heb ik er spijt van
dat ik niet meer leef
Want wat ik nu niet meer zeggen kan
is hoeveel ik om mijn moeder geef
Vroeger kon ik het nog niet echt weten…
3 maanden
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.026 waarom pakt 'de dood'
jou zonder reden van me af?…
Het laatste uur
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
3.028 De winter die jouw leven neemt
regeert met wrede kracht
het vechten heb je afgeleerd
de dood komt altijd onverwacht.
Ik geef mijn bloed
ik geef mijn hart
ik wil je alles geven
als in het allerlaatste uur
de tijd zich keert
naar het begin
en w'alles konden overdoen
en leven, leven, leven...…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
Wie weet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.823 Na twee jaar dood vroeg hij
is opa botjes nu ik zei
wel ja na twee jaar
zal dat wel maar wist
het niet of bijna niet aar-
zelde alsof
alsof ik beter kijk dan jij
alsof ik beter weten zou
dan jou geopenbaard.…
Contact
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.709 Geweer en ik: twee handen op de dood.…
De dood op glad ijs
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.042 In kwakkelwinters
maakt de dood rare schuivers
op gladde wegen.…
Midden April
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.083 Midden april
Je bent dood
Koud, Kil
Ik weet alles is nu anders
Stil
Niets is meer als voorheen
dat is wat ik wil
Nu voel ik me alleen
Kom naar je toe
Vandaag en morgen
zonder zorgen
laat niemand om me treuren
Heel alleen
Niet over me spreken
Wanneer ik bij je ben
Als ik er zal zijn
Vertel me dan wat je weet
Zodat het leven geen doem…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
827 zee
mensen
kijken
natuurwonder
verwondering
verbijstering
angst
dood...
zee
eindeloos
water
golven
getemd
vogels
gebroken
vleugellam...
zee
sri-lanka
parel
pijn
overleven
doet
alleen
de zee...…
Afgeknapt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.405 Alles is dood.…
Waar
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.190 Stemmen zijn
dromen die spreken
waar ik geweest
ben als een
boodschap
en een
boodschapper
die elkaar niet vinden
omdat ik was
wat niemand geloofde
toen de dood hen
vroeg op welke golf
ze wilden wachten.…
Genoeg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Veel is het niet
de bamboe
bewegend onder fluisteringen
het licht
haast koud op wangen
een stem
die verdwaalde zinnen roept
een hand
nog steeds op zoek
een bed
verloren in het midden
en een doek
dat maar hangen blijft…
Vader
netgedicht
3.9 met 58 stemmen
15.285 Niet aanwezig en toch
voelbare kracht
fysiek verdwenen
Interieur herinnert
plotselinge verdriet
door tijd verzacht
Maar besef, de tijd
heelt niet het gemis
van zijn raad en daad…