20028 resultaten.
Sleutel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
543 Leer mij voorgoed in jouw tijd te leven
Onderwijs mij dat wat jij belangrijk vindt
Geef mij voorgoed jouw sleutel
Die van jouw hart is
reeds in mijn bezit
Geef mij voor eens en
al de sleutel die onze le-
vens voor altijd dan bindt
Tot-en-met het laatste mo-
ment, zou ik willen dat slechts jij
mijn leven bent...…
Midwinteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Waren wakker geworden
de vrouw en ik door de kou
komend met het ochtendlicht
Gooide droog hout en turf
in de kachel, warmde kruidenwijn
vulde de bekers
De handen omsloten
wensten een beter leven
keken elkaar grijnzend aan
Zij knielde op het tapijt
deed mij in haar verdwijnen
warm, zacht en teder
Adam in het paradijs
telde op de…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Eindelijk, daar komt de postbode
Zou hij voor mijn deur blijven staan?
Misschien heeft hij een brief in zijn tas
Die jij op de bus hebt gedaan
Met krul letters geschreven
Een inktvlek onder het adres
De envelop zorgvuldig dichtgelikt
Met een plofje op de mat gelegd
Een afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De…
Dansten eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 jij raakte me
ik haakte in
volgde de lijnen
van jouw patronen
in stromen die
door hormonen
werden bepaald
verstrengelden
zachtjes de vingers
smolten in
elkaars armen
dansten eenheid
op de melodie
van eigen muziek
proefden stilte
na het uitbundig
moment van
onze liefde
voelden het
nieuwe leven
zo diep gewenst…
knipoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 Zo wacht ik tot die zin mij te binnen schiet,
Me niet laat lijken, wat ik niet ben,
Me niet zo pijnlijk kwetsbaar achterliet.
In de zoektocht naar die zin,
die én de lading dekt, én de spanning breekt.
Laat ik het soms oneindig stil.
Terwijl door de prachtige ondeugd, in elk pupil
Jij mij steeds weer om een antwoord smeekt.
Op het…
Kloppend hard
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
678 Het is toch wat
de kamer van
mijn hart
zo open
en warm
Dat is toch wat
geen klep
meer gesloten
Iedereen kan
binnen in mijn hart
Soms is de kamer
vol, benauwd
dan weer ruim
Leeg, eenzaam
zelfs stil
Het is toch wat
zo open mijn huis
met kieren en gaten
Pompend hard,
bruisend open
Warm…
In het Molenpad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 Wanneer de zon in je pupillen vonkt
en vreugdeboogjes je ogen buigen
krult, tintellichtend om mijn stil-juichen
een kus die naar je lippen lonkt.
Die blik zal me altijd mogen fascineren
sleept sporen in ‘t stof als een signatuur,
etst zich in mijn geest, een wiegend figuur
dat me als vanzelf doet aspireren,
nee! jágend maakt naar die hitte…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
407 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Vogelmelk
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.096 Bang dat je niet echt bent,
streel ik je hand.
Bang dat ik gene droom ben,
raak jij mijn hart aan.
In jou
is de wereld verbazing.
Net als het gebaar
wil je geen woorden zijn.
Mijn dorst naar jou
is mijn water
en jouw minuut
is de eeuwigheid van mijn dag.
Ik had de liefde nodig
om jou te vinden,
maar nu
heb ik jouw eenzaamheid nodig
om…
Warme jas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 Weet je, als we kiezen ’t broze te delen
het begin almaar te laten herbeginnen
bedachtzaam zijn zonder te bezinnen
en chaos scheppen in de rituelen
dan laat ik mijn jas voor je open staan.
Je mag je er altijd schuil houden
dicht tegen mij, vingers in de vouwen
van mijn kraag, waar vanuit het voortbestaan
van het deinen van breidelloze…
Mijn licht bewolkt leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
420 ik heb wolken
altijd bedacht
hun nevelig
ijle waterpracht
bevat al mijn dromen
zij kleuren
mijn stemming
wispelturen het
gevoel van alledag
duisteren de nacht
ook jouw gezicht
in het wit-roze licht
van opkomende zon
met de ontwapenende
lach van ontwaken
samen gaan we
de ochtend maken
oplossend in blauw
koesterende warmte
omdat…
MAANBESCHOUWINGEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
841 Wat het nijdig lot ons afnam,
Toch de maan gelukkig niet.
Ach! wanneer we die niet hadden,
Dieper nog ging ons verdriet.
'k Heb met Laura afgesproken:
Morgenavond, klokke tien,
Moet ge uw blik naar 't maantje richten;
Ik zal ook naar 't maantje zien.
Mocht 'k een wonderdoener wezen!
'k Maakte een spiegel van die maan:
'k Zou dan,…
De bokser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
429 Haar ogen priemen, ik voel haar kijken,
Kan een lach nauwelijks, nee... echt niet voor me houden.
Ik wil haar raken, maar kan enkel reiken.
Ben een bokser, verslagen, al in de touwen
die alleen overeind blijft, om er te zijn.
Ze deelt uit, plagende tikken, mijn benen papier
maar de deur op een kier, een vragende blik en,
Ik val in…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
454 ik aarzel in dit licht
dit stilgevallen licht
taal of weerstand
alles van liefde is kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van…
Die onzichtbare gouden draad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Zo soms twijfel ik
en denk dat het niet kan,
dat het niet bestaat,
die onzichtbare gouden draad
die liefde noemt
en een mens zoveel sterker maakt.
Maar ja, toch wel
het klopt
het klopt zoals het hart van oma
dat nog altijd over slaat
wanneer ze met een glimlach kijkt naar opa,
ook al is hij oud en ziek te bed
en hij misschien…
Ideaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
503 Dromen
doe ik over
en van jou
Voel mijn liefde in
jouw aderen
Mijn hart klopt
achter mijn liefde voor jou
voor jou en mij in toekomst
De tijd gaat ons leren
dat wij
ons indi-
vidueel verle-
den laten en ons
richten
op een toekomst
zonder een
geschiedenis
die de draak
steekt met...…
Jouw kus .
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
521 Laat je kus zijn
als een zachte lentebries
die in het voorjaar bloesems draagt,
als de sensuele smaak
van zoete honing
als de warme vochtigheid
van een dauwdruppel
gekoesterd door de zon.
Laat je zoen zijn
als de betovering van magie
waarbij kleine schokjes
langzaam haar adem benemen
en knieën het knikkend begeven .…
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
729 Ik werd net wakker en jij lag naast me.
Hoe kan dat nou? Het verbaast me.
Al jaren geleden ben je heengegaan,
Zodat ik alleen in het leven kwam te staan.
Maar nu je hier bent voel ik je warmte weer tegen mij aan.
De oude tijd doet mijn gevoel herleven.
Ik ben weer terug in mijn eerdere leven.
Je praat en je kust en je lacht.
Net als toen in…
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
Verhuist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
396 jij huist daar niet meer
waar jij goedlachs
in jouw stoel zat
en iedereen omringde met liefde
verwelkomde jij ook mij
met open armen
jij vriendelijke ziel
die nimmer kwaad sprak
over wie dan ook
jij huist daar niet meer…
Onderhuidse stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 zacht droeg
ik jou op warme
handen van verlangen
ogen wisselden
woorden waarvan zinnen
met liefde beginnen
ik kende het
onderhuidse stromen van
dromen die teder uitkomen
tot jij mij
voorzichtig raakte
de spanning zich ontlaadde
en wij blij lachten over
dit onverwachte lentegevoel
terwijl wij nog op de winter pasten…
IJskoningin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Daar veinst een geluid
Knisperend door het oor
Het kruipt onder de huid
Totdat ik bevroor
Haar schoonheid zo limitieus
Haar lach onbedeusd
Keek zij mij aan
Bevroren,
Betoverd
In een enkele knal
Vermaakt tot kristal
Totdat
Uiteengespat
Het is dat ik Haar bemin..
De IJskoningin…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
Hand.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Haat en nijd ergens de ondergang van alles en van ieder
Dat dit besef toch eens door moge dringen
Reik me je hand, ik schenk je de mijne gemeend
Alles wordt dan milder en ietsjes zachter en het heelt
Tal van lieve vrienden, zaakje dat nimmer verveelt
Rijker worden naar hart en ziel
Arm of rijk dus ieder gelijk
Geen onderscheid in kleurtjes…
Een voelbare kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
410 je waaide
jouw lach naar
een zaal vol
verbijsterde mensen
gaf handen applaus
terug met intens
gelukkige wensen
in een voelbare kus
danste voorbij
met magische
aantrekkingskracht in
onweerstaanbare ogen
zij hebben
jouw mystieke
aanwezigheid met
hun ziel kunnen ervaren
in samen voor even
de wereld vergeten
het bestaan als een…
Dag en nacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.185 Meisje, als ik u mag wezen omtrent,
Al stonden de sterren aan het firmament,
Zo is, als dag, de Hemel klaar:
Maar als ik van u moet zijn absent,
Al scheen die Zon nog zo excellent,
Zo is het nacht voor mij eenpaar.
Wat baat mij dan der Zonnen kracht,
Als gij mij maakt dag ende nacht…
Hoe belangrijk liefde is
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Is 'houden van' belangrijk?
is liefde 'heel gewoon'?
Is voor elkaar klaarstaan
een utopie?
Is haat dan onderdeel
van 'houden van'
dan is geen mens echt gelukkig
omdat men net zo goed,
houden- als haten kan?!…
Soul Food
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 liefste, mijn maag hunkert
naar dagelijks brood
naar jus, als vloeibare
warmte, ooit neigend
naar zachte stolling
in sneeuwzame zon
'hoe groter de tieten
hoe liever de vrouw'
sowieso 'n statement
maar wellicht troostrijk
iemand schilt een appel
voedt een kind
het lichaam, de droom
van honing op de huid
bloedmelk, eindelijk…
De engelen onder ons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
425 waar zijn
de geesten die meerdere
werelden kunnen dragen
handen die
buiten het circuit ook
andere zorgen lichter maken
open blikken
die de liefste snaren
kunnen beroeren van ieder hart
weet dat
hun melodieën
samen spelend helend zijn
wie zijn de engelen
onder ons we kennen ze maar
hebben hen nooit echt doorgrond…
Als
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
384 Als mijn vrouwelijkheid kon praten
na een nacht niet met rust gelaten
dan zei ze, wat is het toch druk geweest
heb je veel binnengelaten,
vroeg ze, hoe mat je de maten,
heb je me uitprobeerd en gefeest,
als ze kon zingen,
zong ze een schitterend lied
over een heerlijk gebied,
er zacht binnendringen,
meedingen, omringen,
als ze zou dromen…