44161 resultaten.
Averechts huilen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 Nu hebben vrouwen liever dat je laat zien
wat je voelt en wat je denkt
gewoon ondat ze controle willen houden
over alles dat hun leven maakt.
Dus ben ik van plan te stopen met huilen
en niets meer te laten zien
want het effect dat je denkt te krijgen
dat werkt op ons mannen, averechts...…
Naïef meisje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
878 Je kunt me niet laten zien
dat je echt een vrouw kunt zijn
niets is wat de ander denkt
dus blijf vooral jezelf.
De wereld om je heen
wordt elke dag weer groter
wapen je tegen alles dat je ziet
en bespaar je het eigen verdriet.…
het kan niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 bestaan en in
vergetelheid
ontkomen aan de druk
een deurkruk
opent soms onvermoed
ik schrijf maar iets
glimlach een leven voorbij
ik schrijf maar niets
ik schuif een leven opzij
ben ik er toch nog geweest…
Eindelijk rust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
437 Mijn ziel ademt weer
spanning is weggegleden
ontspanning komt langzaam
maar het komt.
Spieren zijn gerust
en laten bloed weer stromen
pijnloos gaan gedachten
op zoek naar bevestiging.…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 We dwaalden van het pad op zoek naar leven,
geen spoor was nog te vinden in verdriet
dat borst en buik dooraderd ons verliet.
De sparren rondom stonden dicht geweven.
Maar rode naalden vielen, kropen vlug
van alle kanten over onze voeten.…
Ik leef mijn eigen leven
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.930 Ik leef mijn leven
op mijn eigen manier
zo ik dat wil.
En wie er een probleem
mee heeft hoe of ik leef
heeft het moeilijker
dan ik.
Ik ben geboren om te
sterven maar alle
tijd er tussenin
is mijn tijd en
van niemand anders,
dus deel ik mijn eigen
leven én tijd wel in!…
R.O.M.P.S.L.O.M.P.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Rechts van het groene weiland
Onder de stedelijke rook
Maait een man de stenen en
Plukt de lantaarnpalen
Sinds woensdag is hij stadstuinman
Lopend en kijkend over zijn gebied
Organiseert hij het leven in zijn tuin
Met een heggeschaar en een hark
Ploegt hij z'n land, knipt hij de dode takken…
zwarte paden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
666 helling op
over afmattende
zwarte paden
in onberekenbare wind
door huiverende duinen
terwijl het bedrog
van té wit voorjaarszonlicht
bang maakt
dan helling af
voorbij flitsend
gapen langgerekte
grauwe gaten
opnieuw té hard
in de remmen…
Eerste winter, zesde lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.552 kan
Kijk het leven overal zijn
De bomen, bankjes in het park
Vogels, mieren, en een fontein
Kijk het leven zichzelf zijn
Als in de ochtend de zon opkomt
en het gras de wind naar zich toe lacht…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Verdwalen in woorden
met het hoofd betreden, met lede
ogen naar uitgangen speuren, deuren
zijn er teveel en te vaak aanwezig.
Toch is het woordenloze gehijg
het enige wat ik hoor wanneer ik mij
de zoveelste verdieping op jaag
om ergens op een onbekende afdeling
te stranden, belanden met handen
in het haar want waar ben ik dan?
Niet…
Ogen van zand
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.108 Aan het strand ontmoet, bedolven
of ten onder gaan
aan een overvloed van mens
op mens het gevoel van branding.
Laat mij de jutter zijn
die de leegte van de rotsen schraapt
dromenvanger van zee
en overblijfselen, het oneindige
begroeten, weer terugspoelen naar de bron.
Dag zon, dag maan, dag mens
ik ga.…
Betrekkelijk
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.311 Betrekkelijk is het leven,
de eenvoud van het geven
een momentje
vaak maar even
op het schip bevindt
zich de steven…
De storm van het leven
kan zijn kracht zés of zéven,
trotseer de wind,
waar je je ook bevindt.…
Ergens
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 De wolf wijst zich
de stilte na, proeft van
rauwe woorden, slikt
de nacht met ruwe brokken.
Afvallige twijgen
kruisen hun degens
willen zich met de
onstuimige wind bewijzen.
Het uitzicht vindt zich
aan de zee waar de ene meeuw
de andere het fluisteren beneemt.…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Twee merels dansen om een boom
als indianen om een totempaal.
Het vuur van de avond
brandt in mijn netvlies en ik reik
naar het beeld achter mijn ogen
om te vergeten.
Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
Rêverie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.009 Kom dan kleine melodie
speel nog eenmaal je maanlicht
op mijn bevroren vingers
geef je nachtkrijt aan mijn dromen
bedek het wit, het wit van stilte
op maat gezwegen, eenzame
uren van voorbije levens
laat de geplooide tijd weer spreken
tot de essentie in mijn adem rust
bewaar me.…
Andere tijden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
854 Je kunt niet beter weten;
-het water is reeds gestegen-
blank staan op je bank,
terwijl rood de horizon kleurt.
Parels zijn duister en gevaarlijk
ik zie er niets in
diamanten tekenen rijkdom
-maar wat moet je met stukjes glas?-
Het zijn andere tijden
-nu is het 2006-
nooit meer het zondagspak
over een jaar of tien.…
Bestaansrecht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
878 Het is weer zo’n wegmaaiende dag
waar geen voet de wrijving vindt
die zijn verlangen stilt.
Slechts in de mist van de avond
vinden dromen rust
wanneer ze zwijgend met de sterren
vallen met gedachten, teveel daarvan
waar geen bestemming voor is gevonden.
Ik rijg ze samen
vorm ze tot letters van bestaansrecht
in woorden van thuiskomen…
Ik leef
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.064 Alles wat ik dacht.
is me ontnomen.
Ik had nooit verwacht
nooit kunnen dromen.
Dat er diep in mij.
een eigen ik zou wonen.
Die vol gevoel.
over de dingen dacht.
Ik zie nu alles anders
Ik voel
en beleef
vul niet meer de dagen
Want eindelijk,
Ik leef .…
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 Op de schaduw leven, voorbij
de stappen die onze dromen
najagen.
Het lichaam verzwijgen. Tot tien tellen
(in stilte)
en dan tot honderd schreeuwen.
Je naam schrijven in gedachten
en dan voor eeuwig ronddolen.
IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
Proeve
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.258 Met de kruiwagen in de achteruit
de berg op, de heuvel af, de sloot in
geschiedenis schrijven op het dashboard
gedachten knijpen, vleugels rijpen
in het late zonlicht, er ligt nog zoveel
te wachten op
een buiging in het natte gras
toverbloemen hangen te buiten
naast de witte kippen dansen spruiten
wegmaaiers, eierdopjes, regenwater, stop.…
Wat het lijkt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
783 En niets is wat het lijkt
De dingen die het leven maken
Tot het 'niet dood zijn'. Alles kijkt
Mij nietszeggend aan.…
Van -0,5 tot 81
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
641 De top
Een uitzicht
Dat eindigt bij
Naar een leven
Groei ik, klim ik op
Vanaf beneden begin ik
Het oppervlak kruip ik tegemoet
Ik ben het die de grond doet beven…
Carpe diem
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.806 vereeuwigd en bevangen met het oog
en de soepelheid van kleuren zien
schoonheid proeven de mens ontroeren
lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is
nog zoveel meer nog zoveel meer te doen
mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren
terug wat een hart tentoon spreidde
de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen
kreukels in de zomer is geborgenheid…
Vertrouwen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
625 Midden in het leven staan
best wel met beide benen
stevig op de grond
maar toch nog
vol van dromen
af en toe best wel
verrekte onzeker
maar dan is er
het vertrouwen
op de fluister
in de wind…
Milde troost
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
777 soms is licht verder
dan de dag van morgen
en lijkt hoop begraven
in het rulle zand
het rad van avontuur
draait alleen op een
angstige verwachting
weet van geen stoppen
is durend heet van vuur
opnieuw bevallen
in het leven laat
eeuwigheid voelen
ook al sta je
dan niet alleen
vaak is niets moeilijker
te begrijpen
dan wat…
uit de tijd geheven
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
591 klamme kleuren in een handvol leven
voorgoed lagen zij geslagen
op het bloeddoorlopen veld
onmenselijk in de vele sporen van waanzin
de stemmen van leven afgedaan
voor altijd uit de tijd geheven…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 voor ze uitdooft…
verdwijnt…
in een oceaan
van eindeloze leegte…
"Het leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis."
Nabokov…
tombe
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
503 ik denk primitief
geloof in resultaten
want wie vergaat
kom nergens terecht
of is er een tombe
voor het leven…
Krakeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
433 Op akkoorden die spelen
neurie ik mijn eigen liedje
over liefde en het verdriet
en de wakken in het ijs.
Over de lucht die op kan klaren
waar de regen nooit verdwijnt
en achter de wolken
schijnt altijd weer die zon.
De maan schijnt in de nacht
en zo lijkt alles nog gewoon
maar niets zal zijn wat het lijkt
het refrein is het bewijs…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 en waar uiteindelijk alle leed en verdriet verdwijnen
en plaats maken voor het felle verlossende licht
en het zoete des leven weer toelaten
de liefde voor het leven......…