Alle inzendingen over Ard Schenk

De wereld om me Heen is soms te Druk geworden Zo veel mensen Die kennelijk Iets van me willen Ook al begrijp Ik zelf eigenlijk Niet waarom Besluit om het Leuke eraan toch Maar mee te maken, Mee te gaan met De stroom van de Rivier, zonder Noemenswaardige Weerstand, en op Gezette momenten Even een poosje de Bergen…

Mijn goud? De medailles? Die liggen in de vitrines van Nottet. Zoon van Peter ja, die is goudsmit geworden.…

De tijd heeft je Gebeente krom getrokken Als een halve hoepel Lig jij scheef over Je bed gedrapeerd Een balkje bedekt Je ogen om herkenning Te voorkomen van hen Die jou niet kennen Zoals jij jezelf al Niet meer kent - En als ik dan je Lippen aanraak met Mijn vingers begint Zonder dat jij het Beseft de zuigreflex En ben…

Rond Ard die steeds met tegenslagen kampt Zal het opnieuw tot een debat gaan komen Had in de porseleinkast plaatsgenomen En daar een tijdje flink wat rondgestampt Straks blaast de Kamer met haar lange snuit Zijn roerige ministerschap weer uit.…

gedompeld in geluk en met verdovend veel liefde schenk jij jezelf vloeibaar in mij 3 februari 2010…

Zeven-en-dertig Nog maar, omarmd Door een gezin Met kinderen die Nog in de groei Zijn - zo jong nog Maar, en toch vallen Er al gaten in het Brein waardoor papa Vergeet wat hij zoeven Tegen ons zei, en Drie keer achter elkaar Hetzelfde vertelt als Was het baanbrekend Nieuws dat voor de Eerste keer aan het Daglicht wordt…

Uit een fles vol zwart verlangen schenkt hij zonder enig maatbesef zijn verdroogde glas vol slangen alom sidderend voor zijn lef De verstilde hartstocht komt tot leven de passie nu ook huizenhoog haar silhouet lijkt vaag te zweven en hij wrijft zijn tranen droog Heel zijn wezen nu vulkanisch de aarde trilt achter ontkurkte gloed elke beweging…

Ik schenk nog eens in Heeft dit wel zin?…

Nu nog veilig in mijn schoot Geborgen in mijn diepe duisternis Broos en teer aanhankelijk leven Groei maar voort in je donkere bestaan Nu nog biedt mijn buik bescherming Nu nog warmte, nu nog veiligheid Straks geboren...harde koude wereld Straks gevaren om je heen Geniet nu van de warme golven De trilling van mijn stem Het kloppen van mijn…

Er zijn nog zoveel van die mooie momenten dat ik weer eventjes aan hem denk daar neem ik dan alle tijd voor tijd, die ik mezelf even schenk.…

Het verlangen wordt steeds groter als ik aan die dingen denk maar zolang het nog niet bloeit denk ik dat ik mezelf een boeketje schenk.…

Het is de verleden tijd van denken, Wat we elkaar dan schenken.…

slechts wachten op die verlossing ze kunnen immers nog zoveel bewijzen het kost alleen maar jaren een scherpe pen slijt nu eenmaal niet zo snel als een stukje krijt uitgestreken door de tijd en massa's malse regen ik hou de teugels in verspil geen inkt meer dan nodig, ik adem mij weg naar later waar ik uitblazen zal als een Arden…

het zal niet waar wezen men ziet ze groeien Mart blaast zijn gasten op alleen W.A. van Buuren Ard&Keesie bleken smeetsbestendig…

Moeder ging uit schaatsen eerst op de korte baan je wilde meer dan kaatsen steeds verder zou je gaan Wat Diane, Ireen en Marije doen heb jij hen voorgedaan jij was de eerste kampioen zij kunnen in jouw schoenen staan We groeiden op met Atje zoals met Ard en Kees als sportvrouw nooit een watje ging je voor elke race Nu heb je ons…

of hij nou dik trom heet van johan kieviet ard jan of keessie van de nederbeat bij hem spat het er af van de eerste maten de tomeloze drang om muziek te maken z'n ziel en zaligheid offerend aan nietbestaande achromatische ladders op grove en fijne snaren in een heksenketel vol bitches brew jazz in sessions maar nooit op…

E ven is er de herkenning N aderhand volgt erkenning D an is er de gezelligheid S oms vergeet men echt de tijd C ru wordt er soms gereageerd H ard wordt er tegen geageerd A ls je kunt scheiden die waan P as dan zal het om échte VRIENDSCHAP gaan !…

Ik hadde vriend noch maagschap meer, Wie ik die konde schenken. Wees rijk, doe goed, bedank de Heer; Wil mijner soms herdenken!’ De lezer ging met vlugge tred, Ontdekte 't aangewezen', En stortte een vurig dankgebed. Wel hem, dat hij kon lezen!…

Dit is de dag, die God ons schenkt, waaraan thans ieder christen denkt; hem viere, wat in 't groot heelal door Jezus is en wezen zal. Men had Hem eeuwen lang verwacht; en toen Gods tijdperk was volbracht, toen zond Hij van zijn hoge troon het heil der wereld ons, zijn Zoon. O Gij ons heil, ons hoogste goed…

Hoewel gekomen bij dit punt, moet u toch wel bedenken, wanneer u dit niet lezen kunt, stop dan met in te schenken. Spreuken 20:1…

Ja-Ja-Ja .. Pappeliepompedepomde…. Kreeg je soms een bon voor te hard rijen Geef gewoon de schuld aan van der Steur Wil je meisje niet meer met je vrijen Komt natuurlijk ook door van der Steur Heeft je baas je gisteren ontslagen Kun je zelf je boodschappen niet dragen Krijg je om de haverklap een kleur Wat er fout gaat ligt aan van der…

mocht je denken mijn gedachten zijn slechts gericht de ander te krenken neen, ik getuig; niet elke waarheid hoeft men te gedenken niets van zulk een zwaar gewicht heb ik mijzelf toegedicht gering zijn mijn daden doch ga voor zuivere ideeën op zonneschijn gericht schenk u mijn rode gladiolen, de liefste feeën ja, zomaar mijn idolen…

Ik wil niet lijden aan een droom, die de geest verwart, verbijt de pijn, schenk je in een dubbelleven in een ander hart, dat het realisme tart, om de rouw te vermijden.…

Ik ga aan het denken Eens extra aandacht schenken. Of had u verwacht, Er wordt al zoveel gedacht, Hij zal zich wel bedenken. Ik denk, Dus (ben) denk ik!…

Hoeveel jaren zal ik nodig hebben. Om mijn dromen te doen vermoeden. Voordat ik de plank weer mis sla. En me op gevaarlijk terrein bevind. Zo volkomen en wonderschoon. Zijn de dagen die niet te vangen zijn. Onverschrokken ga ik tegemoet. Wat niet bij te houden is. En hoewel het nog helemaal niet zeker is. Of ik deze kar wel trekken…

zelve wordt het wiegende heelal, Het vochtige, het zich weggevende, Het in elkander vloeiende heelal; O deze zaligheid van zich te geven, O deze zaligheid, te hebben lief, En ieder ogenblik, ondeelbaar ogenblik, Het leven voelen zich in u voltrekken, Het redeloze, zich voltrekkend leven, Het leven, dat ontdekte dat het lief heeft, En zich schenken…

na Aisne Ourthe Amblève Néblon Remouchamps Comblain au Pont komen de grotten met eeuwige tranen gebroken knotten gemergeld aan plafonds stille kraam van vledermuizen hang in spleten voor huizen rechte muren soms bekrast vroeg heilig betekend vochtig bij de tast wit schaars belicht boven koelt het bier zitje bij La Bonbonnière met een…

Dit jaar kleurde de hoofdstad klavergroen met in de Stopera een burgermoeder, maar wie werpt zich er op als kinderhoeder? Goedheiligman, ik heb met u te doen een pepernoot die denkt in wit óf zwart verdient geen koek, alleen nog maar de gard.…

wil ik je deze roos schenken.…

Leg je hand maar in de mijne En wees niet bevreesd Voor wat zal gebeuren Of wat is geweest Ik schenk je het licht Van de zon en de maan Van duizenden sterren In goudgeel saffraan Ik schenk je de geest En de ziel van de aarde Die schoonheid en gratie Met wijsheid vergaarde Ik schenk je hun kracht Die je hart zal verwarmen En al wat…