Alle inzendingen over Er

Mijn wegwerpmondkapje is volgeraakt Met speeksel, slijm en restjes van het eten. Zorgvuldig moet ie worden weggesmeten, Maar ja, ik heb de oorlog meegemaakt. En kapitaalvernietiging is stom, Zorgvuldig keer ik hem nog maar eens om.…

Omdat ik oud ben, slap en gauw verkouden mag ik elk jaar weer voor de griep een prik Maar nu verneem ik tot mijn grote schrik dat pluimvee grieperig het bed moet houden Ik hecht natuurlijk aan mijn vaste prik, maar ik stel hem gratis voor een kip beschikbaar…

De Kamer heeft een stiekeme commissie Waarvan een lid heel slinks in het geniep Met een geheimpje naar de kranten liep En iedereen vraagt zich nu af: 'Wie issie?' De huichelaar, de gluiper, de schijnheil Een stiekemerd,...en dus geheel in stijl.…

Wie zijn gelijk wil halen, stapt naar een rechter. Wie de waarheid zoekt, zoekt een wijzer op. Een wijzer wijst je de richting, waarin je wijsheid vinden kunt. Rechters spreken recht wat krom is. Wijzers zijn wel wijzer.…

Wat speelt er, wat is er loos waarom ben je : dan vrolijk, dan weer boos? Waarom huil je, terwijl je niets weet waarom sta je daar...alleen. Waarom heeft niemand door dat het best eens zou kunnen komen door: een postnatale depressie?…

Wat de toekomst brengen mogen mij geleidt des Heren hand een prachtig Bijbelse tekst maar laat ik het Werelds houden wat de toekomst brengen mogen daarin gaat AI mij helpen mijn EI: eigen intelligentie versmelt met AI en brengt verlichting voor mijn dochter dochter Giulia (18) heeft epilepsie zeer ernstige, zeer gevaarlijke zij niet alleen…

Ik zag het vroeger als een dure plicht De kleine winkeltjes op alle hoeken En niet de warenhuizen te bezoeken En toch gingen die eenmanszaakjes dicht. Maar nu moet ik bij V & D gaan kopen, Want anders blijft het warenhuis niet open.…

Je weet het wel zegt moeder Aarde Op weg naar ’t licht dan wordt het zwaar Je wurmt jezelf omhoog nietwaar? Een klus die je al eerder klaarde En boven wacht de zeer vermaarde Heer Helios, hij kent je waarde Vindt je een prachtig exemplaar Je weet het wel zegt moeder Aarde Op weg naar ’t licht dan wordt het zwaar Eenmaal verwarmd, jij fijnbesnaarde…

Veel mensen geloven niet in het bestaan van een God. Want als hij zou bestaan, had hij allang iets aan al het lijden gedaan. Stel dat dit waar zou zijn, zou de Christus dan zijn zoon wel zijn? Hij heeft hier op aarde geleefd. Hij hield van mensen, verzachtte hun leed. Voedde velen met vis en met brood. Met een liefde zo groot. Was bereid…

De geopolitieke situatie Verandert en dat gaat schrikbarend snel En dus begrijpt u hoogstwaarschijnlijk wel Dat ik de krijgsmacht graag perfect paraat zie Ze moeten trainen, laagvliegen incluis Maar moet dat nou precies boven míj́n huis?…

Verkiezingskoorts, het hangt weer in de lucht De thema’s: woningnood, milieu, migratie Reacties op de Gaza-situatie Ook Ruslands rol neemt een enorme vlucht Dat kiezers zweefden was niets ongewoons Maar steeds frequenter zien we nu ook drones…

ik breek denkbeeldig nietszeggende blokkendozen af van architecten die op lege plekken munten waar ooit kerken stonden majestueuze bouwwerken met een ziel en hoge torens: als wijsvingers naar omhoog waarvan men dacht dat ze uit de tijd waren kathedralen geen dienst meer deden nooit gedacht ze om te bouwen in godshuizen voor starters…

Mijn knip is net zo leeg, als mijn hoofd, echter mijn hart is zo vol, dat het de ledigheid overtreft van voorgaande items.…

Hoe diep ligt het zielenmeer verscholen met zijn gevoelens als opstandige golven, aangedreven door huilende wind: roedel wolven en waarop boten draaiend ronddolen. Hoe troebel het levenswater, zonder einder, zonder lichtbaken. gevoelens waaraan men niet kan raken noch bewaken: enkel rusteloos geklater. Net nu verliezen gladiolen hun frisheid…

'k Zit hier in mijn eentje 'k zit hier gans alleen maar heb met mij geen meelij 'k ben wel wat gewend. want al zit in in mijn eentje en zit ik gans alleen ik hoef me maar te bewegen en heb de wereld om me heen. 'k zit hier in mijn eentje maar dat zijn er vast meer en weet je, in je eentje doet alles minder zeer..... Dus voel je jezelf…

Ik kan's nachts soms niet slapen mijn gedachten kennen geen rust dingen,die me steeds blijven plagen daarvan ben ik me zelf van bewust. Je leren kennen kost me veel kracht omdat jij jezelf ook nog niet kent iets, in jou vind ik soms zo apart dat blijft in mij iets dat niet went. Wist ik maar, hoe ik dat kan leren het te overwinnen en te…

Een windmolen draait op volle kracht. Vogels doodslaand naar de grond. Heeft al heel wat groene stroom gebracht. Zijn wieken gieren rond. Als scheermessen klieven zij de lucht. Om te voldoen aan Europees beleid. Vogels dodend in de vlucht, als een wiek hen door midden snijdt. Oh, steltloper, kievit, en tureluur, wat doen wij jullie aan.…

Er is geen Maatschappij Niet voor jou en niet voor mij Wat er in de wereld ook gebeurt Laat het gaan Je bent geen mens meer maar een nummer En dan ben je aan de beurt Er is geen Maatschappij Iedereen denkt alleen maar aan eigenbelang en aan zichzelf Nee het is geen verwijt Zo is de wereld de mensen de Maatschappij en de mentaliteit Nee…

Of je een hond hebt of verkeerd parkeert Een kaartje in de trein koopt, of de bus Een Pool in huis neemt voor een zwarte klus Het wordt minutieus gecontroleerd Ik had het al voorspeld: er komt een dag Waarop je zelfs geen blik meer werpen mag…

Schandelijk! Ploerterig! Rundvlees blijkt paardenvlees! Duistere toestanden worden ontknoopt. Zwendelarij van zo’n geldgenotzuchtige die ons nu knollen voor koeien verkoopt –…

Er is er een jarig hoera, hoera, Dat kun je niet zien, dat ben jij Je woont hier ver vandaan jaja, Maar met onze band zijn we blij! Want door alle talen en grenzen heen, Over bergen en kloven zo diep, Schenken we vriendschap, het is niet te leen En daarom driewerf hieper de hiep!…

Hij leerde van verkiezingen op school. Thuis deed hij toen het kieskompas eens want hij vond de stof bijzonder interessant en Jesse Klaver, dat was zijn idool. Een onverwacht advies kwam uit de bus, hij paste toch het best bij 50Plus.…

Vandaag is het wereldmoederdag, niet voor Gaia, moeder aarde, maar degene die ons baarde... In de koelte van haar vaste onafscheidelijke huisvriend de wonderboy, die nooit luisterde naar de naam Toshiba omdat iedereen hem altijd wel ergens zag staan vertrouwde zij, wanneer zij niet de benen had genomen naar de binnenlanden van Brunei…

Eens komt er een dag Dat het leven naar je lacht Zoveel op je pad gekomen Waar zijn die mooie dromen Alles uit het leven gewist Laat de teksten maar zwerven na je dood Je hebt Geleefd als een malle Ooit was je klein en nu ben je groot Tijden komen en tijden gaan Maar geluk blijft bestaan…

ik volg een weg die niet te vinden is een kronkel tussen adem en gedachte de grond herkent mijn twijfel de lucht kent mijn verlangen wat is richting als de wereld draait wat is weten als ik enkel voel soms lijkt verdwalen dichterbij dan alles wat ik ooit bedoelde de stilte spreekt in kleine gebaren een blad dat valt een schaduw die wacht…

beeldschone Maxima smaakvol haar kledingstijl iedere keer weer wat fonkelnieuws aan wat ze ook draagt is een herbezienswaardigheid: vaker hetzelfde zou nóg beter staan!…

de bomen fluisterden die avond in het maanlicht stonden zij statig en zongen zacht een lied van liefde en verdriet en geheimen doodstil stond hij daar, zijn hoofd schuin, hoorde hen verbaasd dat de bomen wisten alles wisten… was dat niet wonderlijk ?…

al lijkt de aarde nog zo hetzelfde toch is dat het niet ondenkbaar is het bloed dat sinds jaar en dag vergoten wordt om dat ene stukje dat noch aan hem noch aan haar toebehoort maar aan ons allemaal…

Nauwelijks nog woorden, alleen de stilte, terwijl beelden vervagen en geluiden verstommen in lege verten. Bijna alles gehuld in nevel die tot de einder reikt en onderwijl alle hoop verloren lijkt. Maar dan schijnt de zon die hoog aan de hemel prijkt.…

Emoties vandaag Honderden mensen opeengepakt in de zaal voor het optreden voor hun idool. Bijeengepakt, zwetende blije mensen naadloos schouder aan schouder, buik aan rug, adem aan adem. Juichend, wuivend, glunderend. Ik keek het aan en een kleine droefenis greep me bij de keel. Ik voelde gemis. Niet zozeer om daartussen te staan,…