Alle inzendingen over Floor van der Wal

2011 heeft je vermoord (voor Floor van der Wal) Je zonnige lach is voorgoed gedoofd en je grappen kunnen enkel nog engelen en heiligen doen lachen, terwijl zoveel mensen nog op je zaten te wachten, vol respect de hartkleppen opengeklapt, lieve al zozeer geplaagde, ik haat die ondingen op vier wielen al sinds mijn geboorte, liever zie…

de bladen van de zonnebloem zijn in steen vereeuwigd zij stierf, slechts achttien jaar dochter van ouders zus van twee broers haar nam was Floor zij bloeide in schoonheid elk blad van haar bloem was mooi passanten gedenken een moment haar kortstondige leven…

kijk ze daar nu staan de een nog vuriger dan de ander debatterend tjonge het lijkt allemaal zo echt zo waar zo heel veel belovend Floor voelt zich thuis in haar nieuwe huis voor haar geen koeien met gouden hoorns ze heeft haar keuze gemaakt vrijheid schittert in haar vleugels…

heden en verleden ken ik alleen maar mijn eigen unieke wereld van alledag waar elke gebeurtenis zich maar éénmaal voltrekt ondertussen schrijf ik bij gratie van onvolmaaktheid muziek op de blanke muren mijn ideeénwereld is mooier dan de werkelijkheid en denken maakt ongelukkig kom liefste dans met mij de witte wereld in en wals…

Dan koop ik voor Jan-Dirk een BMW, een huis voor Erik-Jaap in Saint-Tropez, een jacht voor Floor, een facelift voor Martine. Dat kóst wat hoor, da’s echt geen flauwekul, daarvan heeft Jan Modaal geen flauw benul.…

Het feit dat steppen met wieltjes ter grootte van een straatklinker een stuk populairder kunnen worden dan steppen met grotere wielen toont aan dat functionaliteit bij productontwikkeling een ondergeschikte rol speelt.…

Groen en grazig schapen kijken glazig naar een zwierig stel lekker in hun vel tussen groene heuvels, door grijze nevels, over stille wegen. Gevoelens van vrijheid vallen met bakken uit de lucht.…

Het gevoel is gevangen weggestopt in de ziel benauwd, in alle hevigheid een aaneengestrengelde gedachte Klanken stromen uit mijn mond vormen woorden, zinnen Maar het verwoorden van de pijn blijft een echo Schreeuwende woorden krijgen geen vat op het hart Fluisterend snikken sterft weg…

De gedachte doorboort de kern van mijn hart Slopend en tergend langzaam dringt het binnen Als een speer met een botte punt recht in de ziel Weerhouden gaat niet en ik maak een web van gevoelens Maar in het nauw gedreven sterft de hoop…

Ogen dicht geknepen wacht ik span ik al mijn spieren aan wacht ik ogen dicht of stil verdriet ooit weg zal gaan Vervlogen, ogen dicht gespannen knijp ik palmen blauw denk ik ogen dicht vervlogen tijd met jou Dagen, stil verdriet zal komen wacht niet weet ik is in zicht daarvoor deed ik stil verdriet, maar, mijn ogen dicht…

mijn geweten is niet schoon mijn geweten is heel vies het is stoffig daar diep in mij een plek waar de zon  nooit schijnt ik wil het schoon ik wil het schoon poetsen met mijn tandenborstel was het maar zo makkelijk als het poetsen van mijn tanden.…

Ogen,bruin,met een tikkeltje goud Warm,vertrouwd Diep, vol verhalen Een doolhof waarin ik blijf verdwalen Ogen die stralen En ook als ik verdriet en tranen in je ogen zie Voelt het alsof je voor me zingt Een melodie Die alleen ik opvang Een mysterie Gezang De armen waar ik naar verlang Zeg me Waar is de ingang naar je hart, He maakt…

. ------------------------------------------- Voor Floor Goettsch en haar poëziewandelingen...…

Studeren levert geluk op, wat te maken heeft met inzicht, leren en afwegen. Welke redeneringen vind ik het meest waar? Welke vind ik het mooist of sluit het best aan bij hoe ik het zelf ervaren heb? Nog steeds is dat een bron van hulp en geluk. Het is als met eten: daar krijg je ook nooit genoeg van. Ik verheug me op élke maaltijd, drie keer per dag…

Mijn handen om haar ranke hals haar heupen licht rakend lach ik, flirt ik, dans mijn wals volle lippen, zaligmakend een spoor, waar ik haar kuste haar lieve buik, oh, warme dijen mag mijn hand er laten rusten waar lijven zich nader vlijen ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen genot is hoorbaar, zo is haar zucht adem aan adem, samen vertragen…

van ver uit de stad beweegt een driekwartsmaat over de huizen door het open raam de kamer in, voorbij de stoel langs de tafel, zo in mijn bed alwaar ik luister naar de wals de wals geeft een glimlach en wat weemoed een herinnering en wat tranen op het gezicht van een ouwe dwaas…

We zijn vandaag druk aan ’t speculeren Of Joran nu de waarheid heeft verteld En anders kan met recht worden gesteld Dat deze jongen heel goed kan acteren Al kennen we de waarheid niet precies De wereld kent wel Peter R. de Vries…

Denk niet dat ik maal Of in zijtakken verdwaal. Trots blijf ik royaal.…

de wals van wat als het morgen zwart wordt vogels voorgoed verdwijnen van wat als alles wankelt niets de goede kant opvalt van wat als de angst als een mes tussen de ribben steekt van wat als alles wat leeft sterven zal er niemand is om de doden te dragen de wals van wat als we morgen met lege handen staan omdat we niets hebben…

Gezichtsveld, kim, horizon of einder Lange lijn, zichzelf vormend de verte Op afstand, streep benaderd Van dichtbij, geen vreemd of bekend Helder spiegelt zich het licht in water vrij van kragen ~~ ~~ ~~ Kleurstelling is ingetogen waardig Kalm of stemmig, zoals men ook wel zegt Vervaagd landschap is de kneep Slimheid kijkers te verrassen…

Als muziek in mijn oren Weerklinkt jouw gelach Nu weet ik zeker Dat ik jou graag mag Je bent te vertouwen Dat wist ik meteen En in gedeelde fantasie Gaan we overal heen Ik zie je in gedachten In de woorden van dicht Maar de vriendschap die wij delen Is op het binnenste gericht Jij mag me kennen Ik laat je toe Delend mijn binnenste…

- Zo hangt al honderd, honderd jaar Dat Waalse wijf om uw nek? 't Weegt zwaar. - Hoe zijt gij aan die bruid geraakt? Zij had mij gek en blind gemaakt. - Bracht zij iets mede? Ja, een schat!.... Een scheef gezicht en een snijdend blad. - Wat spraakt gij samen, Waals of Diets? Het wijf zei alles en ik niets.…

De mate waarin het de burger volgens de wet is toegestaan terug te slaan bij "zinloos geweld" zal door de Hoge Raad worden verruimd als de overheid haar geweldsmonopolie niet beter handhaaft.…

Het in de architectuurgemeenschap en -onderwijs geldende ethos dat een ontwerp altijd nieuw en origineel moet zijn, gaat ten koste van onderzoek naar bestaande ontwerpen en staat daadwerkelijke innovatie in de weg.…

Hebben we elkander toevallig ontmoet Hebben we al dan niet emoties gedeeld Aftastend, terughoudend en alert Onbewust in voor en tegenspoed Soms angstig soms trots en soms verveeld Gods wegen evengoed onze weg Onbekend het eeuwige vloeien Over zijn akkers ze zijn gelijk Onze levensloop naar achteraf blijkt Het is niet afhankelijk van wat ik…

De ophef over rampen, zoals bij de recente gebeurtenissen in Enschede en Volendam, staat niet in verhouding tot de aandacht voor het jaarlijkse aantal verkeersongelukken.…

Het feit dat steppen met wieltjes ter grootte van een straatklinker een stuk populairder kunnen worden dan steppen met grotere wielen toont aan dat functionaliteit bij productontwikkeling een ondergeschikte rol speelt.…

De tot aan zijn dood toe verdedigde stelling van prof. Jan Tinbergen: "Het is in het belang van de grote industrielanden zelf om tenminste het door de Verenigde Naties aanvaarde normcijfer van 0,7 procent BNP ontwikkelingshulp te bieden aan arme landen", is nog steeds geldig.…

De tot aan zijn dood toe verdedigde stelling van prof. Jan Tinbergen (1903-1994): "Het is in het belang van de grote industrielanden zelf om tenminste het door de Verenigde Naties aanvaarde normcijfer van 0,7 procent BNP ontwikkelingshulp te bieden aan arme landen", is nog steeds geldig.…

losgekomen van de wal word ik zoveel zachter geen kind zo aanwezig als het kind dat er niet meer is betoverd door het licht het diepe blauw altijd het geluid van water en wind losgekomen van de wal alles glanst als ik loslaat geen landschap eerder een visioen als ik loskom van de wal…