Alle inzendingen over Homo-monument

daarom sta ik bij het Homo-Monument achter de Wester, met mijn man in alle rust niet op de Dam daar is de rust niet gegarandeerd.…

Er zijn veel soorten mensen in het Latijn waren er de Homo sapiens en de Homo ludens in onze moderne tijd laten wij dit weg dus een gewone homo nu is er ook de homo seksueel ach, weet ik veel een mens is gewoon een mens dus homo is homo welke kleur je eraan geeft het blijft toch roze…

" ELLIE LUST, lust voor levens Ik wachtte m'n beurt af die maar niet kwam en riep dus: "Ellie, Ellie" Ze keek om, me aan en ik kreeg een hand en sprak "Wat fijn dat jij spreekt op 4 mei bij ons Homo-Monument" In haar reactie zag ik haar professionaliteit als vrouw, man, mens, dienaar, moeder en als "de vader is de wens van…

De KNVB wil de acceptatie van homo ‘s in de voetbalsport bevorderen. Ignace van Swieten was een scheidsrechter, die openlijk voor zijn homoseksualiteit uitkwam. De voetbalwereld volgens Frank de Boer, En Frank is zoals steeds verrassend open: “Ik denk toch niet, dat hier veel homo ’s lopen, Want homo ’s zijn niet macho en niet stoer.”…

er loopt hier al dagen een man met 1001 vragen, zot op avontuur met jongere buur, wil hij god en klein keske behagen.…

dood is aan z'n eeuwig end, het open graf staat als een monument.…

de vingers knoestig zij schreeuwen naar de lucht spieren als gedraaide ijzeren balken hij roept met brakende mond het onwezenlijk gerucht terwijl gewone lieden rondom hem hene zwalken gepoot op het altaar van stenen blokken blijkt zijn hart al vroeg er uitgeschoten doorzeefd met kogels en licht hij staat verstijfd doch zie…

in het park staat een man bij het monument hij prevelt namen achter hem op het gras blaast een kind bellen elke draagt een jonge dood boven het loof wieken vleugels verschrikt het luchtruim open…

door het lila-paarse knopen-veld Gideon slaapt in het groene knopen-gras Een goudgele zon schittert gaaf op zijn jongensjas Uit grote en kleine knopen dansen Aliza En Aviva in eeuwige lentedagen Met opgetrokken knieën zitten Noam en Chaya Mijmerend onder de Ilan-knopen-boom Duizend-en-een dode kinderdromen Tot leven gewekt in een monument…

Duizend monumenten langs de weg herinneren ons aan de duizend doden, de slachtoffers die ons dit jaar ontvloden, voor wie ik dagelijks een bloempje leg. Die trieste monumenten in de berm die vormen op den duur vanzelf een scherm.…

Maar als je met meer man gestorven bent Verdien je elders nog een monument.…

Glimmend glas Glanzend als helder Kristal in dit Winterlicht dat Een zomertwinkeling In zich draagt En zich eerbiedig Buigt uit respect Voor allen die Onschuldig vielen Is ondanks al Dit goeds toch Gevlekt, gescheurd Door hen die niet Beseffen wat er In Auschwitz is gebeurd…

Omgeven door land, dat verdeeld is door water, staan in staat van paraatheid (de mensen tot vrind), als getuigen van vroeger en monumenten voor later een formatie van molens met hun kop in de wind.…

Daar staand, overuigd van de waarde schaterlachen om hem, de ander doneer mijn ziel en maak een god in bleke dromen over zand breken stormen door in mijn wil wetend wat ik kan geef ik niet mee niets meer dan mijn ziel ik ben het, de zoon, de redder.…

daar staat hij gebogen bij het monument waar bomen blijven ruisen in de wind vogels nooit in stilte fluiten bloedt in zijn hart het oorlogskind…

daar staat hij gebogen bij het monument waar bomen blijven ruisen in de wind vogels nooit in stilte fluiten bloedt in zijn hart het oorlogskind…

Gespreide Vleugels Half begraven in het zand Monument van eer…

Pas nu, na twintig jaar, begrijp ik je en mogen ze zelfs de restanten van dit monument van mijn part voor de volgende generaties slopen...…

Het land is nat, het werk is groeizaam vergaan. Het grijs daalt en steelt de lichtpuntjes uit het hart. Het waait maar zij is bewust en maakt een buiging voor de eenzame toeschouwer.…

Daar staat hij, gebogen bij het monument waar bomen blijven ruisen in de wind vogels nooit in stilte fluiten bloedt in zijn hart het oorlogskind.…

Richt voor mij een monument met de loop op heel de schare welk om`t even graven schendt.…

Omdat alle mensen Homo's zijn, en ik een eigenwijze Homo ben.…

Een monument moment Zo paradoxaal intens Als onbekend…

´het´ was maar een homo!!…

oudste monument de gestapelde stenen keigoed hunebed…

Er stonden monumenten op het veld die door Van Gogh gepenseeld konden zijn De kleur geel zag je soms een blauwe strik van een zomerhoedje We lagen verscholen tussen tarwe en gerst bekeken de monumenten Hadden ze de namen van de verloren zonen of bleven het onbekenden…

Wat hebben we geleerd, alle mensen bij elkaar, in de honderdduizenden jaren van ons bestaan? Wat hebben we allemaal beleefd, bij elkaar opgeteld, de meer dan honderd miljard van ons die er zijn geweest? Wat hebben we allemaal gezien en gehoord en wat hebben we daarmee gedaan? Wat hebben we eigenlijk allemaal ervaren aan vreugde,…

angst maakt zich meester homo geweerd door EO de hoop verloren…

Een monument, een symbool van het lijden Van een oorlog uit grijze tijden, Die een verbeelding is van ons gevoel van spijt. Wanneer het volkslied klinkt En de vlag weer halfstok hangt, Verzamelt zich de massa in medeleven Om het monument op de Dam in respect te beleven En worden de slachtoffers in stilte bedankt.…

In Zeeland ervoer je benepenheid en haat jegens oprechte homofielen, je streed moedig tegen hun verwijt, dat homo's met aids pielen. Ware liefde is niet sekse-normaal, juist homo's zijn supersensitief, zeer sympathiek en geniaal, en in relaties liever dan lief!…