Alle inzendingen over Natalia van Doeveren

(voor Natalia van Doeveren) Het lijkt wel oorlog in Oekraïne, zoals er door egoïstische criminelen geld afhandig wordt gemaakt, waarbij de armen eenmaal andermaal de dupe zijn en zelfs het loodje leggen. Als medicus zie je de misstanden en word je door de valse gieren verleid om met hun valse praktijken mee te doen.…

De tijd en de maan staan bol als vier seizoenen slijpen, ik verzin een onvoltooide symfonie, een onneembare universele ouverture, meesterwerk in driekwartsmaat in Natura, die niet wil rijpen. Zijn alle composities van een ouder repertoire, op hol geslagen lege vaten van materie en sentiment, zinsbegoocheling ontsproten uit de koperen…

Haar moeder was bevriend met Ludwika Chopin, Natalia heeft als eerste vrouw de Gerlach beklommen, de berghoogten gaven haar de extra compositiemin en in Den Haag deed Angèle Sydow haar verstommen.…

Natalia schilderde een vrouw uit duizenden, uit miljoenen, die beantwoordt aan de diepste verlangens van de oerman, een icoon temidden van oppervlakkige pulp, haar liefdevolle, tere uitstraling doet alle cultuurbarbarisme teniet. Zij laat Eva opnieuw poseren en Adam stemt in.…

Poetsten de zuivere regen stromen alles blinkend schoon Een schone droom is mijn meisje poëzie dat trok als een zwaluw over naar de Siberische bossen In vuur en vlam om uur na uren het regenlied te laten duren tot de blanke maan steeg boven de vuren en zo regende het vele uren de zwart geblakerde muren wit waar Natalia…

Niets is, dat niet goddelijk is.…

Een dichter zei: de mens is zotter dan de dieren, en hij bewijst het ook op velerlei manieren.…

wakker worden is geen probleem, Als je pen voldoende nat is en het schilderij zichzelf schetst. Slapen gaan is geen probleem, Als je voldaan terug kan keren en wederom een oorlog hebt gewonnen Alleen daar tussenin, Lui-, of verliefdheid? Kies maar, en ik ontken het.…

Zeg ben jij niet de vrouw van man van kind van zus of broer van die of die vertel eens wie ben je wie buiten elke andere categorie dat opgelegde rollenpatroon doet pijn want er is niemand die je echt kent als jij jezelf niet kunt zijn…

Schoonheid ademt grootsheid En smeekt mijn blik weg Van velden leeg en wijd Totdat ik in amen kijk De stilte spant zich als een boog Een zucht snijdt als zonde Door deze holle monoloog Een trein, een dag, een wonder…

In zijn flanelpyjama prikt hij haar stekels in de roodfluwelen vacht.   Aan de helle keukentafel glanzen naalden achter ondergaande luiken. Raakt hij spelend aan haar zucht krimpt zij ineen tot een bal van spelden.   Maar zijn huid is zacht, veel te zacht—   om de egel op te pakken met een woord, een glimlach los te laten in…

De rode bakstenen liggen in een trap gestapeld. De fundering onder haar verenpak wijkt, als schuimkoppen haar vleugels schudden. Een jasmijnjurk drijft, een houten kam deint tussen eieren uit haar nest. Modder likt haar wanden. Als haar borst zwelt in de luwte van de eerste stralen, poetst de gekromde snavel de spatten van…

De geur van appelbloesem lepel ik voor jou op mijn vlakke hand. Mijn stollende tranen vullen hoefijzers gevonden in uitgeholde weidegangen. Als ik op een doorgetrokken lijn het aanstormende razen hoor dat uitdijt in ons open laagland   pluk ik voor jou olifantsgras uit asfalt en geef je dit teer boeket. Het draaft door de vaas.…

Zij striemden met hun woorden, de wond doet soms nog pijn. 'k Probeer het te vergeven, vergeten blijkt nog moeilijker te zijn. Zij striemden door te zwijgen, een klankbord zo gemist. 'k Probeer het te vergeven, Ik wou dat ik het niet meer wist. Zij striemden in onwetendheid, een oordeel snel geveld. 'k Probeer het te vergeven. Vergeten…

Na het vonnis ‘kanker’ Werd het een gevecht op leven en dood Lichaamsdelen,kwaliteit van leven,trots, ambitie, zekerheden, idealen, zelfs mantelzorgers werden geofferd Op de positieve uitslag volgde geen applaus, maar; gehavend in een nieuwe strijd: Heden, verleden en toekomst; nooit meer hetzelfde Vol dankbaarheid, pijn en onvermogen…

-Reclameboodschap- De Tikker-navigatie voor onderweg Gebruik: Stel eenvoudig uw persoonlijke reisplan in; vertrekpunt, tussenstop, bestemming Bij wijziging van de plannen is de bestemming eenvoudig te wijzigen Desgewenst kan gezocht worden naar een ‘nuttige plaats dichtbij’ bij hinder onderweg: kies omleiding bij storing: ‘vraag…

Haar oogleden zijn verfrommelde gordijnen die haar vensters onttrekken aan zijn beeldende blik Hij beziet de droge sloten die van haar neus naar haar mond lopen en wilde beken vormen als haar tranen willen stromen Op haar bovenlip het donzig bos dat bescherming biedt aan dunne twijgen gegroeid door de tijd en het overmatig roken…

Het dringt niet meer door Wat ik zeg of doe Het houdt je niet meer bezig Wat ik voel of negeer Onze vriendschap is niet meer Wat het ooit schijnt te zijn geweest Ik kijk niet meer Waar jij niets meer laat zien Ik loop door Maar voel jouw ogen in mijn rug Waar ik ook ga of kom Jij zal er altijd zijn Ik kan niet meer nadenken Want het…

(Netring@nederlands plaatst met enige regelmaat een column van Henk van Dorp uit zijn bijdragen destijds in Meteorologica, die nog niet aan actaliteit hebben ingeboet.) Toen in Valkenburg en IJmuiden binnen 5 minuten de wind omging van hard zuid naar stormachtig west was de tijd gekomen om alarm te slaan. Ik stuurde een nieuwe trend naar de waarnemer…

Geweld is tegenwoordig in de mode; Dus draait een terrorist zijn hand niet om Voor het bedenken van een vuile bom Om daarmee vele vijanden te doden. Met heimwee denk ik terug aan vroeger jaren Toen er nog enkel schone bommen waren.…

angstige ogen blikken om je rent en valt het hart staat even stil vraagt je af waarom twee tellen zijn genoeg krabbelt op, weerstaat kruist blikken vurig terug het hart dat gaat een helder licht verschijnt je kijkt, verrijkt stapel hoop klimt op het spiegelbeeld verdwijnt…

Als klare klanken klinken in een helder kristallen glas kun je jezelf verdrinken Aanzwellingen van gevoel volmaakt Uitstromingen van wondere klank in de diepste ziel geraakt Dromend op muziekwolken drijven Klankenrijkdom in volle kleur momenten van eeuwig blijven In vergetelheid verlangen waaiend in lichte geluiden door golfjes klank…

Vereeuwigd achter glas staan moeder en vader plechtstatig tentoongesteld omrand door glanzend kader Met haar mooiste kleding zit zij met doffe oogopslag het hoofd passief geheven en met gedwongen lach In zijn trots versleten staat hij vlak naast haar zijn arm om haar leuning plechtig van gebaar Oud en moe als zij waren en met doorleefd…

O Guus, Gij die tot God geworden zijt En die in Zuid-Korea wordt aanbeden, Zie uit den hoge Holland hier beneden En red ons uit de diepste narigheid. Het feit dat wij op het WK ontbreken Dat kunt u dinsdag op de Duitsers wreken.…

Een watersnood nam al mijn manuscripten Mijn klaagwerk droop als kwam het uit de zee Vanochtend wéér, nu door twee koppen thee Die door een beving uit mijn handen glipten De aard van mijn geklaag bleek weer gegrond Voor dichters blijft het lijden in Roermond…

Op het hoge ros gezeten 't lichaam star en recht met koele waakzaamheid immer berekend op gevecht Benen omklemmen straf de flanken van het paard 't vizier aldoor gesloten in aanslag het puntig zwaard Het harnas schuurt pijnlijk dat wat diep geschonden is doch nimmer is geheeld bij gebrek aan vergiffenis Wat zacht en kwetsbaar is…

Ze zitten als versteend achter hun bord Met starre blik en kromgegroeide lijven, Hun geest gevuld met veertig platte schijven; Ja, dammen is de allersaaiste sport. En daarom vind ik die controles jammer. Een beetje dope zou goed zijn voor een dammer.…

Een wilde wingerd omarmt lieflijk de grote den voor mijn huis Haar takken wiegen zacht heen en weer op het ritme van een warme bries Kon ik zijn als die boom mijn gevoelens laten stromen op het getij van het bestaan en me laten omarmen door 's levens ranken…

handen tasten rond in slierten nevels zoekend, vochtige ogen blikken langs muren turend, wazig hoofd schudt zich in spattend water druipend, stemmen in de mist hardop denkend waar, hoopvolle vingers beroeren eindelijk … de zeep gevonden.…

’t is zo van alle dag als ik het zeggen mag Het gebeurt zo vaak Het is zo gewoon Het is niks bijzonders dat het geen licht en flitsen nodig heeft en zeker niet van kwaaie donders maar toch is dat gewone zo heel bijzonder speciaal dat je het zeker missen zult als je niet samen het gevoel vervult dat kinderen moeten komen of het…