Alle inzendingen over Op de Beeck

Toen Griet Op de Beeck mij lief ten huwelijk vroeg, werd ik haar vulpen.…

Slechts zelden ben je aan de buis gekluisterd ’t Gebeurde wel in d’afgelopen week We zagen dappere Griet Op den Beeck wier leven in haar jeugd zo werd verduisterd Haar incest-trauma had ze lang verdrongen Nu eind’lijk uit haar schaamte weggesprongen!…

(een personage uit het boek 'Vele Hemels boven de zevende' van Griet Op de Beeck) Voor Eva die ook ik nu graag zie Nee niet die listige uit het Paradijs maar voor u, de enige echte Geen vraag over het waarom de lezer kent het daarom Uw naasten misschien niet Lieve, zachte, meelevende Eva ook gij kreeg niet wat u verdiende dat beetje…

Hij moest eens weten dat een zijner lezers een Connie P. of een Griet Op de Beeck zou schrijven als professional en leek 'Ik ben' en schrijf 'Kom hier dat ik u kus!'…

(voor Griet Op de Beeck) In jouw donkerbruine ogen glimmen nog steeds de huppelkunsten van het vooroorlogse meisje in jou. Met jouw zwarte eyeliner accentueer je de pijn die er achter jouw netvliezen verscholen ligt, als verdedigingswallen.…

In: een eeuw europa vader mak Ofwel hoe god het leven liet in jorwerd De asbestemming op verloren grond Kom hier bokito kus griet op de beeck Bonita van buwalda avenue Wat is vergelding in het huis der dichter De tandeloze tijd van a.f.t.…

De lamellen dicht. Niet langer geborgenheid in het blinde huis. Waarom denk ik aan Hopper? Met twee tezamen alleen.…

mijn rusteloze opgejaagde kinderhart sloot haar kamers het kan niet in me aarden niet bij mij landen mijn thuisloos zwervend hart op de donkerste onvindbare plek…

De maan hangt stil te dromen boven het slapend veld zij fluistert aan de bomen een zilver zacht verhaal verteld De nacht houdt haar gevangen toch straalt zij zonder spijt in licht dat blijft verlangen naar zon die 's nachts verdwijnt…

Donkere wolken koppen boven woeste golven drijven naar de duinen  staande op het lege strand zie ik ze komen boze luchten word ik nu de schaduw van mezelf? Of laat ik nu gebeuren wat er komt? De wind trekt aan mij en word ik gegrepen door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…

Twee meisjes Zongen zachtjes Hun lieve liefdesliedjes Beide meisjes creëerden Hun creaties koesterend Afscheid nemend Maar nooit Van mijn netvlies Dansend in dromen Alles lost langzaam op Niet deze dromen Altijd bij mij dragend Daarom zing ik mijn lied In de verre velden Wie zal het nog horen Alleen mijn twee meisjes…

Hoog in de lucht Draagt de wind Tranen van de Andes Bereiken nooit de oceaan Ik draag het mee Lichaamstaal Handen en voeten De armoede kleurde De tranen rood En ik draag het mee Nergens was het veilig Op elke hoek loerden ogen Ongelukken per ongeluk Droefheid en frustratie Ik draag het mee Tranen mengen zich Met het leven ten…

Sprakeloos Niet te bevatten De controle kwijt Wat doe je dan Is er ergens hulp Hoe lang wachten Een warme blik Medeleven vol begrip Liefdevol word je benaderd Ook door je buurman Zijn dochter en zijn zoon Maar dan weer alleen In de woestijn van eenzaamheid Je glijdt weg Zinkend in drijfzand Het geeft verdriet Ze zien het bijna niet…

Na elk afscheid weer elkaar terugvinden, dat -- is het allerfijnst.…

Ik was van plan om mijn gedicht te wijden Aan hoe we overladen zijn met sport En ook met commentaar zijn volgestort En hoe ik dat van nu af zou gaan mijden Maar ja, toen werd ik plots #VerliefdopGriet En kwam de chute van dát sonnet er niet…

Als mijn verlangen moe wordt, begint mijn hoop -- het te verzorgen.…

Iets dat licht schijnt transparant maakt de berg van graniet Terwijl ik haar heb afgewezen voor een simpele relatie zouden we samenzijn zou het samenzijn ons beiden sterken? Ik zou me meer in haar moeten verdiepen haar zien smelten bij iedere zweem van aandacht Werkelijk is dat ik nu pijn heb mijn linker schouder Zo ben ik een…

De hoogste, waarom is hij en drukt hij zachte liefde uit? Waarom is er niemand voor zijn redding? En als er iemand was, zou hij zich aan hem overgeven? De hoogste, waarom is hij niet bang voor de toekomst en staat hij nimmer stil? Hij waakt erover, dat wij onze toekomst niet vrezen. Het vertrouwen bouwt hij in ons eigen vermogen…

Piepje: ze antwoordt me met een emoticon -- alsof ze niet zwijgt.…

Niemand weet dan ook uit hoeveel stukken dit concertstuk bestaat en niemand weet of er levensliederen in ten uitvoer worden gebracht met veel noten op de zang………of juist weinig. Het concertstuk van onze moeder klonk bij ons altijd als muziek in de oren. Geen valse noten, geen verschil in toonhoogte………..naar niemand van de kinderen. Nee,…

We kunnen nog geen afscheid nemen, maar vandaag is dan toch die dag. De zon schijnt, maar inwendig huil ik zacht. Op je laatste rustplaats aangekomen kijk ik om me heen. Zijn er meer die zich zoals ik voelen, of ben ik maar alleen? Peinzend buig ik me weer tot je graf, maar alles gaat langs mee heen. Het enige wat ik nog kan denken is,…

Alleen. Tussen eenzame harten onbegrepen anderen begrijpend met aandacht, mijn wachtwoord de hoofdsleutel in mijn genen Spartelend deed ik het al verder kon ik nog niets als baby, als volwassene zou niemand het moeten afleren zou niemand het moeten opeisen wanneer hij zich gekwetst voelt door gekwetsten, verongelijkt door de wereld…

Alleen. Tussen eenzame harten Onbegrepen anderen begrijpend Met aandacht, mijn wachtwoord en de hoofdsleutel in mijn genen Spartelend had ik al aandacht Verder kon ik nog niets als baby, en als volwassene zou niemand het moeten afleren en zou niemand het moeten opeisen wanneer hij zich gekwetst voelt door gekwetsten, verongelijkt is door…

Subtitel: Ik vraag bootvluchtelinge (II) Ik vraag wat haar heeft doen vluchten 'Na drie keer verkracht te zijn' (respectloos) 'En reeds daarvoor verlangde ik al naar een land met VREDE VRIJHEID (GELUK)' Leugens waarmee jij bent geconfronteerd Betreffen nimmer, echt nooit een waarheid Mijn God, waarom vieren wij straks feest'lijk…

Ik hoor het je al zeggen, An, dat zet je fout maar dat doe ik even totaal niet, wacht maar tot je het einde van deze kreet ziet. Een gewoon mens zou springen van plezier, dat doe ik allang niet meer, maar wat ik wel doe: waar ik me op betrap, ik spring letterlijk van de hak- op de tak. Eenmaal aanbeland op die bewuste tak…

Druppelsgewijs Drop , drup, druppel sijpelt de wereld binnen... De eerste ochtengeluiden op de achtergrond ; De haan die kraait. De dorpskerktoren die de eerste uren slaat. De wind die door het raam fluistert en mij in stilte kluistert. Een lied van een kleine pimpelmees eerst wat onzeker en dan minder bedeest komt zijn roep.…

De echte romantici lezen geen romans; zij beleven ze.…

Onze rechtsorde is niet bestand tegen een heilige oorlog.…

Kerstmis 2004 Ik twijfel aan mijn ongeloof.…

Nimmer, van erts tot arend, was enig schepsel vrij onder de zon, noch de zon zelve, noch de gesternten…