Alle inzendingen over PRATEN

Moraal: je bent niet gek, als je in jezelf, dus helemaal niet als je tegen je spiegel praat…

Normaal spreken, normaal praten, ach het is hem niet aan te rekenen, want wat je nooit geleerd hebt, kun je blijkbaar niet meer aanleren.…

bepalen Maar soms wil ik wel verdwalen Door te dichten Kan ik mezelf uiten En daardoor breng ik mezelf naar buiten Ik kan niet alles besluiten Soms frustreert dat wel Maar mijn leven is géén spel Vroeger dacht ik van wel Dat kwam mede door het gokken Ik bleef alles maar opkroppen Nu heb ik dat achter me gelaten En kan ik er beter over praten…

Praten, dat is wat ik doe praten, over van alles en hoe praten, hoe zij alles vindt praten, tegen je puberkind praten, om maar bij te blijven praten, tot je een paar jaar verder bent, en je je eigen kind weer herkent…

Gewoon praten is voor het gros van de mensen een schier onmogelijke opgave geworden. Je zou denken, dat men doofstom is geworden? Doof omdat er niets gehoord wordt en stom, omdat er niets begrepen wordt? Toch triest dat zelfs gebarentaal hier niets meer uitrichten kan!…

Je moet er niet te zwaar aan tillen je kunt het, maar moet dat ook willen dit is makkelijker gezegd als gedaan om je rugzak stukje bij beetje open te laten gaan ook al lucht dat enorm op en zet het je leven even op zijn kop probeer er in ieder geval over te praten dan kun je het verleden misschien los laten!…

nu, nu heb ik een wijze les geleerd namelijk, hou niet alle problemen vast, maar praat erover. zo zou je een stuk gelukkiger zijn en meer gerespecteerd woorden. en om alles op te proppen in je eigen bol daar heb je alleen je zelf mee.…

Maar praten en naar elkaar luisteren, is er practisch niet meer bij.... Er wordt niet meer gepraat, dus gooien we de knuppel in het hoenderhok... Liever scheiden van, dan praten met mekaar... Wat zit de mens toch raar in elkaar... Er wordt niet meer gepraat, dus is 't stil.....…

misschien praat de mens teveel daar hij patent heeft op de beweging verplaats je monden gaan in proces meestal van elkaar…

kun je en mag je zo maar niet negeren Verbroken relaties,woede,verdriet ga maar door Het is iets waar je met praten op kan reageren Schrijven valt ook onder de categorie praten Je hebt alleen geen oogcontact met elkaar Dat is dan geen reden om het maar te laten Een beetje belangstelling,is een mooi gebaar Ik weet dat ik de wereld niet kan…

Mag ik even met je praten Over iets gewoons als Het weer of De dikte van je winterlaarzen Laten we het niet hebben over Over mij Over hoe koud ik het heb Laten we praten over Hoe koud het is Voor ons beiden Laten we Pratend over weer En winterlaarzen Elkaar zeggen Hoe zeer we elkaar missen Hoe we samen lijden Door de stiltes…

Als je iets dwars zit moet je praten en het er ook niet bij laten je rugzak is misschien nog niet vol maar soms is het te erg en wordt het te dol om alles maar te moeten accepteren ik weet het, het is moeilijk je moet het leren wees in ieder geval altijd eerlijk tegen elkaar dan heb je het in het leven ook niet zo zwaar.…

De oplossing, hoe bizar 't ook klinkt is, wat 't vroeger was tegenwoordig steeds meer een gemis, want wat nog steeds telt, is praten... en overleggen. Verder valt hierover niets te zeggen.…

Niet kakelen maar eieren leggen.…

Ze lachen, praten met elkander, maar ik hoor niet waar 't over gaat. De man praat druk, de vrouw zij luistert, en ze lopen langzaam door. 'k Zou ook zo graag eens willen praten, maar waar vind ik een luisterend oor?…

Zodra misverstanden niet meer uit te praten zijn, is bij elkaar zitten helemaal niet meer zo fijn, echter, wanneer je overal over praten kunt, is een misverstand een ware kunst om te ontleden!…

hij praat maar alles is al gezegd er is niemand nog die luistert wat hij in taal heeft neergelegd wordt inzichtelijk verduisterd hij doet maar alles is al gedaan zijn handelen is om niet hij zou beter weg kunnen gaan hij zingt vergeefs zijn lied hij danst zij swingt niet mee een choreografie voor een steeds voor het grote nee wanneer…

Ze zullen altijd wel blijven praten Maar ze zijn gewoon jaloers Heb je dat nu in de gaten Ik draag alle schade op mijn schouders Ze hebben je eerder afgebroken dan opgebouwd Ik reageerde alles af in het verleden op mijn ouders Het zijn allemaal haters maar van binnen zijn ze fan Populairste Dichter van de Benelux Niemand kan dat zo beschrijven…

Laat ze maar praten Er is altijd wel wat Ze weten het beter Zus en zo In het leven krijg je niets cadeau Volg je hart Dat gevoel is niet uit te leggen Doe wat je wil doen Wat anderen ook vinden of zeggen Als ik weer vrij kom Kijk ik nooit meer achterom…

Je moet wat praten Ook al weet je Niet wat - Praten over alles, Praten over niks, Zo lang het de tijd Maar verdrijft En ik op tijd aankom…

In al jouw heersende stiltes toch heb ik je gekend geweten wie je was de moeder, de vrouw het bevochten verleden altijd weer suste het heden met één vinger op gesloten lippen ssst waar ik speurde tussen de regels van ongelezen bladzijden op afstand bleef je in mijn zoektocht maar soms was het alsof ik iets van een fragment vond in…

ik opende als baby peuter kind had altijd een glimlach omdat men mij dan aardig vond ook vingertjes pootjes en handen voor een aai in plaats van die nat warme kussen met tanden ik heb ze allemaal goed onthouden kinderen mannen en vrouwen toen ik kon praten ben ik ze gaan vragen waarom waren jullie vroeger zo aardig voor…

de dood als ultieme slaaf jij ontdekt vaak zoete geneugten uit een donker grijs verzilverd vergeten zinnenspinsels over lust en levende liefde hoe verdriet plaats maakt voor fraaie vreugde in gesuikerde heimwee van een zelf geschreven lied ze praten en ze blijven praten om te praten over anderen en hoe anderen veranderen ze blijven woorden…

als je onder vier ogen, intiem, verder praat zwijg je over 't weer.…

is; misschien weet het beven van mijn lenden meer laat de anderen maar praten met hun ontaarde woorden waarmee zij denken de stilte van hun dood te overstemmen maar wij, wij voelen ons nog steeds in liefdestalen thuis.…

Bij elk traantje dat langs mijn wangen vloeit verlies ik steeds weer iets van het leven dat me boeit. Liters heb ik al gehuild om te verbergen wat er allemaal diep in mijn hartje schuilt. De liefde en hoop die er eens zaten, zitten opgesloten in bodemloze vaten. Gevuld maar toch ook leeg staat mijn hart voor een doodlopende steeg…

Als kind leert men binnen een paar jaar praten... Naderhand is het veel moeilijker om te leren wanneer men niet moet praten... want uw woorden zijn net als een boemerang... wat U zegt... komt bij U terug.…

maar jij praat, en praat.. over niets! langzamerhand word ik horend doof.…

Alles wat komen gaat doet jou pijn het zwarte gat staat op wacht slechts denkend op korte termijn ontneemt het negatieve jou de kracht Ik wil jouw onzekerheid strelen genezende gesprekjes uitstrooien jouw gapende wond van angst helen inspiratiesnippers in de lucht gooien Dus ik neem je mee op reis we zullen vast verdwalen in woorden maar…

Als ik kon zou ik praten met de boom Als ik kon zou ik praten met de wolk Als ik kon zou ik stromen met de rivier Naar ik weet niet waar Dromen van ons samen Voor eeuwig en altijd Tussen bomen en wolken Maar ik zwijg tegen de boom En ik zwijg tegen de wolk En blijf waar ik blijf In stilstaand water…