Alle inzendingen over Perseus

Toen de held Andromeda redde En Keros door hem werd gedood Kreeg de liefde vleugels Toen Perseus het hoofd van Medusa toonde En vijanden ter plekke versteenden Kon de liefde zegevieren Toen er vele kinderen kwamen En Andromeda trouw aan Perseus zijde stond Schonk Zeus haar een plek aan de hemel Toen Andromeda de hemel bereikte…

Zoals de harpijen Perseus omcirkelden Het gouden vlies in handen hebbende Zo kolkt het in mijn hoofd als een maalstroom De gedachten keren en wenden, steeds dieper Oneindige draaiingen naar een diepte dieper dan het zwarte gat Zoals ik mij voel, zoals ik mij draag Van buiten kalm en koel Maar van binnen verschroeid door de maalstroom van…

Langs rotsen in de rivier van mijn eigen tranen, baant ’t bloed zich gelauwerd ’n weg door mijn wanen; als stoker van deze frontaal brandende wijn, en de pijn die ’t goed doet onder volgers van Perseus’ sterrenzege, verblijf ik halverwege.…

Maar Danaë dronk van gouden regen waarmee Zeus haar de zegen schonk in haar schoot, en hun zoon Perseus, groots geboren onder heldere sterren, de gevreesde moord op zijn grootvader, Akrisios’ lot, met zijn worp vergold.…

je-weet-wel ergens in het huidige Israël) ondertussen zag ik in een smoezelig hoekje van mijn werkende brein (toch fijn dat dat magnetisch bewezen schijnt) een poezelig plaatje voor me door me te focussen op die mentale verbeelding verdacht ook ik haar Cassiopeia wederom van domme overmoed goed gelukkig voor haar was daar Perseus…

Cassiopeia in de lucht hangen blijft boven lange lijnen van Andromeda en het robuuste lijf van Pegasus met het Veulen de Waterman scheidend van de bescheiden Dolfijn die voor de Arend uit naar de Vissen onder Pegasus in V-formatie zwemmend op de wachtende Walvis af wiens staart de Ram een zet geeft naar de Driehoek en de poten van Perseus…

“Al zoveel gaatjes gedicht, gezichten op- en afgetuigd, maar de ruimte overtuigt niet meer” Aldus dobberend als Perseus, onwetend in de zee der eindeloze mogelijkheden; “gezegend zij de ideeënstrijd!”…

Boven de cypressen staat de maanschijf, Sterrenbeelden: Perseus en Canopa. Door het duister hoor ik: ‘Hopa! Hopa!’ De kreet waaronder men de ossen aandrijft. Larrios, Dolores en Chiara, Die voor eeuwig bij mij zouden blijven, Kom, ik heb behoefte aan uw lijven, Meer dan aan de Heilige Maagd Maria. De pampero wakkert wolken aan.…