Alle inzendingen over Peter Verhelst

Aan de afgrond schiet een vlam uit ons op, gelikt -- door het totaalvuur.…

Je hoeft je niet te verontschuldigen, je hoeft niet te zeggen dat het je spijt, Dat je onze vriendschap verraden hebt, dat je het zo niet had bedoeld, Dat immers niets is wat het lijkt - Sputter niet langer dat slappe half onverstaanbare woordje sorry, Ik ga uit van de waarheid die mij nog nooit heeft bedrogen, Want alles is wat het…

Alsof het was bedekt met hevig licht bleef haar lichaam mij weerkaatsen, even zinloos dreigend zoals de glans aan messen hangt. Ik bedroog haar met geweld: mijn lichaam liet haar voor de liefde leven, haren werden touw toen ik ze opbond, een verwonding opsmuk, een gevlamde tatoeage. Voor mijn schoonheid moest zij dood. Uit haar schreeuwden…

het netwerk gloeide aan de hemel waren opwellingen te zien uitlopende kiemen waar je ook ging liggen flonkerde het er ontstonden gebaren uit een rafelige flits van een vrouw die lam van de hitte aan de rand van het water bij elke ademhaling zichzelf leek te beademen als houtskool drie zwarte vlammen nu ze de handen in de…

Vanzelfsprekend word je hierdoor geneuried, een windstoot slist je naam (verkeerd): de zwelling aan je oog vloeit uit in vergezicht. Hoe je zover gekomen bent. De opgehaalde ladder als een lam been. Al het graaiende beneden mag een ziekte zijn, je wordt toch niet benaderd, hoewel het sap als bloed pulseert en driftig lustberichten doorseint…

Was zo graag samen gevallen maar iedereen viel apart was zo raag samen gevallen maar iedereen viel apart alleen wij was zo graag samengevallen maar iedereen viel apart alleen wij sprongen naar de sterren. ------------------------------------- uit: 'Nieuwe Sterrenbeelden', 2008.…

Op bed kijken we elkaar uit de kleren op de vloer een jurk een hemd, meer valt niet uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën bijenwas in de vloer wrijven tot het hout was opgeeft terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen uit eigen beweging beginnen te schuiven tegen elkaar aan…

Zolang we niets vergeten, gaat niets verloren. Laten we dus vergeten, maar alleen zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen - daar, zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in? Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk - zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm…

Je vingertoppen op je gezicht en daarna in je ooghoeken om het vel vaster aan te drukken, is dat jouw manier van denken? Wat een prachtige, stille plek. Hoe moet het verder, denk je. In de vallei klopt ochtendmist zich boven de rivier op. Verlangen in iets te verdwijnen wat er altijd zal zijn. Het gras is hier zo anders. Hoe moet het…

Ik herinner me niets en zelfs dat niet, zelfs niet de wereld en zoals ik de wereld niets meer te zeggen heb heeft de wereld mij op zijn beurt niets meer te zeggen en toch blijven woorden uit mij stromen even nutteloos en even belachelijk. Vergeet die woorden nu onmiddellijk. Ik wil door niemand herinnerd worden. Zelfs niet door mijzelf.…

Tussen Mexicaans gras hadden ze ons te pakken. (Hun laarzen gewet.) Ze hadden onze huidskleur niet en drongen ons lichaam naar binnen. Trokken ons binnenstebuiten. Lieten strepen na in de vorm van halve swastika's. Verder niks. -------------------------------------------------- Uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…

Kun je een vaas haar breekbaarheid verwijten of een hand het breken van de vaas? Misschien is het zo bedoeld dat de vaas de hand op zich af zingt zodat de hand niet kan weerstaan, hoewel de hand weet dat hij slaat en in de vaas al scherven zingen voor ze zijn ontstaan. Waarom zou de hand verlangen naar een vaas die, als een hals, zich uitstrekt…

Voor Peter Onhandige motoriek, verward, onrustig duwt Peter het supermarktkarretje voort: vol boodschappen voor zijn woongroep. Peter heet 'beperkt' te zijn; hij kent mijn naam: “Dag buurvrouw Joke, wat is het koud he? Heb jij het ook zo koud?…

En jij houdt ook van mij, Mijn gedachten zijn voor jou, voor jou alleen, Peter, en ik hou zo van jou. En jij, jij bent de reden dat ik weer leef, dat ik weer voel, voel voor jou Peter, Ik hou zo van jou, gewoon zoals jij bent. Jij bent mijn dagelijkse zonneschijn, mijn Avondster, alles wat ik wil, ben jij, Peter, alleen jij.…

Ze bijt al haar speeltjes helemaal kapot, en dat vindt peter niet zo leuk en hij zet haar in haar kot. Killer is een hondje, ze is heel lief. Ze plast veel in huis, dat vindt peter niet zo leuk want, daar gaat zijn grote kuis!…

is Peters En Laat me jou verteren In mijn brandend maagzuur.…

Heb mezelf langzamerhand Leren kennen - leren leven Met wat op het oog Een tekortkoming lijkt Te zijn - Haperen, stotteren, Vallen over eigen woorden Dat soms clownesk Overkomt bij de Nietsvermoedende luisteraar - Verlegenheid die mij Bijna aan de afgrond bracht Maar nu tot mijn grote Sterkte is geworden - Verlegenheid…

Waar ben je Peter? Ssssst. Het witte huis. Vrijstaand. Nietzsche naait een rokje. Hermans begiet de cactus. Wij oogsten wat we willen. Het licht stroomt sprakeloos. Wij doen niet aan de nacht. Wij zegenen de diepverzonken goudvis. Ik ben subliem gezelschap voor mijzelf. En Peter. Waar is Peter?…

Voor hij zijn goede naam wenst te verbinden Aan een naar hem genoemde nieuwe lijst Heeft Peter R. van u en mij geëist Dat wij zijn plannen acceptabel vinden. Wellicht typeert het Peter R. de Vries. De man kan vast niet tegen zijn verlies.…

Alert-bericht van Peter R. de Vries Dat Holleeder hem dreigt te liquideren Als in die film zijn naam gaat figureren (Van dramatiek is Peter R. niet vies) De heren ruzieden nog een kwartiertje En na excuses dronken zij een biertje…

Totaal onverwachts kwam je in mijn leven. Ik het vertrouwen een beetje kwijt, overrompelde jij me met je stem, je prachtige donkere ogen, die mij zoveel gevoel doen geven. Je leert me om anders te kijken naar mijzelf. Je laat me weer geloven. Langzaam begin ik weer te leven, mijn allerliefste schat. Jouw laat ik toe, om voor mij te zorgen…

De plant die zich voor groei had aangeboden Werd wervelloos in slechte grond gekneld. God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden, God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel. Maar over ziekte en dood zal Hij nog lang en warmer praten, Want Hij kent zin en wet, en hier misschien geen oplossing Tenzij dat Hij ons later roept voor…

De laatste prent die maakt hij strakjes boven Een lange rij, een lommerrijke laan Je ziet twee mannen naar zijn uitvaart gaan Als laatsten zijn ze achter aangeschoven En verder hoeft hij weinig uit te leggen Een fluistert zacht: 'Ga jij ook nog wat zeggen?'…

Opnieuw weet Peter R. de Vries van wanten Hij stelt juridisch falen aan de kaak En zorgt op televisie voor vermaak Zo snijdt het mes dus wel mooi aan twee kanten En altijd als justitie zit te dutten Heeft Peter R. weer iets om uit te putten…

Peter mag ik je feliciteren al wat aan geluk warmte en liefde en gezondheid op je pad voorbij komt, wens ik je toe je vond een nieuwe liefde in je leven nog vele jaren lieverd toegewenst door mij met de fluister van de wind dikke kus Cobie Voor Peter de W…

Peter blijkt echter een volhouder en er wordt dan toch beloofd iets aan de belachelijke snelheden te doen. Hier stuit Peter echter op het volgende probleem. Iedereen wil de straat veiliger, maar niemand wil een verkeersremmer voor zijn deur.…

Met Peter gaat het weldra beter. Bij Peter klopt dan een nieuw hart. Een donorhart zal hem gaan geven de jeugd die hij tot nu toe nog niet had.…

Het "Peter Principle" is een directe consequentie van het gegeven dat aan de basis niemand wil weten wie de baas is…

Zoon van Peter ja, die is goudsmit geworden.…

ook geld overgemaakt Dus ik ga vandaag toch bloemen leggen Met tekst: “Vecht, huil, bid, werk en verwonder ons Peter” Dan kan, zal ik weer lachen en zingen Peter is mijn ideale misdaadjournalist !…