inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 901):

Boomhut (2)

Vanzelfsprekend word je hierdoor geneuried, een windstoot
slist je naam (verkeerd): de zwelling aan je oog
vloeit uit in vergezicht. Hoe je zover gekomen bent.
De opgehaalde ladder als een lam been.
Al het graaiende beneden mag een ziekte zijn,
je wordt toch niet benaderd, hoewel het sap
als bloed pulseert en driftig lustberichten doorseint.
Je vraagt je af hoelang het duurt
voor je voeten wortel schieten in de stam.

---------------------------------------
uit: 'Dietse warande en belfort', 1993.

Schrijver: Peter Verhelst
Inzender: ls, 23 maart 2010


Geplaatst in de categorie: natuur

3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 9.781

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: