Alle inzendingen over Rijks

Onaanraakbaar ben je In een waas die je af En toe aan het oog onttrekt Dan ben je er niet, En dan weer wel - Ik hou me vast Aan dat ene, Dat ene moment Dat ik je weer zie, Je verdwijnt maar Neemt geen afscheid Je gaat zonder opzet Om weg te blijven…

Wie wil er nou niet rijk zijn, rijk aan gedachtes en dromen. Denken doe ik vaak aan hen, zij die mijn dromen uit doen komen. Dromen die lieve kleine mensjes worden, donkere en blonde krullebollen. Groeiende zijn in mama's buik, en ook straks door de tuin heen hollen.…

Het voorjaarsoverleg zit in het slop De vakbonden krijgen het nu op hun kop Minister de Geus dreigt een andere koers te varen De C.A.O's niet algemeen verbindend te laten verklaren Wat er nog meer gebeurt, zal binnenkort blijken Maar dit kabinet gaat alleen voor de rijken…

Ik ben niet rijk, en wensen heb ik nog in overvloed, ja als ik mezelf in de spiegel bekijk, dan zakt mijn allerlaatste beetje moed. Maar mijn hart zit vol tot aan de rand, ik weet wat liefde is, en bekijk ik dan jouw kant, dan zie ik een vreselijk gemis..…

omdat ik graag naar je stilte luister omdat ik graag naar je ogen kijk omdat je mij nieuwsgierig maakt maak je mij een beetje rijk omdat ik best wel veel aan je denk omdat ik niets van je verwacht omdat je gewoon bent wie je bent en alles mooi wordt als je lacht…

Boeken met honderden foto's van het gezin van kinderen, kleinkinderen, waar ik ook op prijk van jou een speciale foto naast mijn bed een spaarrekening met twee euro en één cent maar mensen, wat ben ik ontzettend RIJK.…

stek die bloem nog niet ontloken en bloeide op de verkeerde plek niemand had haar geur geroken ze was zo voorbestemd helaas en belandde in een vieze bak in plaats van een vergulde vaas vooroordelen voor het gemak verspillen vaak latente talenten en minachten de praktijk dat kost de overheid veel centen zo wordt ons land nooit rijk…

Was het vroeger Nederland de oorlog, de februari-staking die in de Jordaan begon later de beoogde afbraak van de Jordaan zette de Jordaan op z'n kop en was niet op d'r mondje gevallen Nu is de Wereld aan bod want die veranderende wereldorde gaat ook de Jordaan aan dus het zal mij niet verwonderen als de Jordaan uitloopt, oploopt in…

zie ik een beeld op ansichtkaarten van Drenthe en ons dorp dan zie ik huizen met rieten daken met als decor in 't groen als was het voor het plaatje de eeuwenoude eik kastanje in de bloei en wasgoed langs het straatje beschermd is nu dit dorpsgezicht voor "nieuwe rijken" heel wat waard voor mij de langvergeten warmte van voeten om de…

De aanblik die mijn lege koelkast bood Ik voel de moed echt in mijn schoenen zakken Mijn beurs is leeg, ik heb geen cent te makken Ontbijt was een beschimmeld plakje brood Toch ben ik rijk wanneer ik mij bedenk: Ik heb sinds gister weer een volle tank…

Hoe rijk kun je zijn met een goed geweten, waar komt jouw geld vandaan? Hoe rijk mag je zijn in een sociale maatschappij, gaat jouw winst ten koste van anderen? Hoe rijk wil je zijn als je alles had geweten?…

Je geeft me vleugels Geeft me vlinders Maakt het mooiste in me los Laat me zweven Doet me gloeien Laat me lopen over mos Doet me leven Maakt me sterk Geeft mijn leven weer een lijn Nooit zal jij kunnen beseffen Wat jij nu al hebt gegeven Door bij mij te willen zijn Je doet me blozen Laat me stralen Als je lieflijk naar me kijkt Geeft…

Niets is zo rijk als de onuitputtelijke weelde van de natuur. Ze toont ons alleen oppervlakken, maar - ze is miljoenen meters diep…

Naar vier kanten kijk ik op ‘t uitzicht in mijn kamer: richting keuken drie boeketten, naar de muur toe schilderingen familiefoto's bank, richting tuin op groen gekleurd de kaktusjes in vensterbank En zicht nog op verjaardag gisteren, in een fluisterboot die langzaam onder wolken waaiend wilgenblad bewoog en kreupelhout, glijend…

ruis deemsteren de sporen van mijn wereld, hard, brutaal mag magnolia mij redden met schoonheid, geur, in glundertaal ach, ‘k veracht beurzige vrienden hoogschoud’righeid is zo banaal diep platonisch vult mijn leven zich zielsgewijs; het geld neemt wijk niets kan mij beurs noch baksteen geven ik sterf ’t liefst nog arm, maar leefde rijk…

Hoe vaak was ik verloren? Zo vaak als ik moest verweren Hoe vaak dacht ik ‘ach laat maar dan’? Steeds ging ik maar weer door Hoe vaak heb ik gezocht? Vaker dan ik iets kon leren Hoe vaak was het ‘maar niet heus’? En vroegen gedachten: ‘Waar ben je dan?’ Ineens zie ik ‘hier ben je!’ Ineens is vorm verkregen Ineens is er intens gekust…

Vertel me hoe rijk ben je met een hart van steen?…

en ik werd innerlijk rijk.…

ik loop vandaag met m'n kleinzoon in de kinderwagen door de stad door allerlei gedoe heb ik het even helemaal gehad ik voel me helemaal alleen en laat mijn gedachten de vrije loop alles komt goed dat is wat ik hoop een zwerver houdt me staande en kijkt in de wagen en zegt U bent rijk ik kijk hem aan en dan weer in de wagen en zeg man…

Ik laat je gaan Kan niet zegt mijn hart Jij doet je ding Kom hier wil mijn wil Zo zacht zo levend lief Mij rest ontroering rijk…

men zij er op bedacht bij dag zowel als nacht dat niets is zoals het lijkt hetgeen het leven zeer verrijkt…

Vrouwen zijn gewoon rijk. Al denken ze bij dat woord, aan alles wat bij een fijn leven hoort. Een miljonair is een rijk man. Wat is dan een rijke vrouw? Geen woordenboek kan het aan, wat wij daar als vrouw onder verstaan.…

Haast iedereen heeft voorproefjes gehad Marijnissen, De New York Times, Jort Kelder Ik moet straks in de rij, het beeld is helder; In mij en in mijn status zit de klad Ik dacht nog, heel misschien het échte werk ..Maar zelfs geen invitatie voor de Kerk.…

de kritiek op de vacht is verstomd, de catwalk ziet weer hopen bont over schouders met een velletje vol overdosis kunstige zon voor speciale dames die niet dénken aan verhuizen een melanoompje meer of minder bezorgt hen toch geen hinder daarvoor zijn er genoeg klinieken of instanties voor rijke zieken waar tussen ons gezogen en gespoten…

Ik zou me schamen als ik rijk was.…

een koninkrijk is buiten bereik maar buiten zinnen ben ik koning te rijk…

Zou de rijkste man op aarde net zo gelukkig zijn als wij, Of gaat het in grote vaart telkens weer aan hem voorbij? Staan we er wel eens bij stil hoe gelukkig we eigenlijk zijn, of doen we vaak alsof en is het uiterlijke schijn? Geld wordt misschien hebzucht de hang naar meer wordt te groot, Dan kán de mens niet gelukkig zijn maar raakt…

Aan weerszijden de mooiste kleuren kijk ik ademloos om mij heen schilder jouw ogen in gedachten voel weer je rimpels, een voor een zelfs het bos proeft mijn verlangen vangt mijn tranen in de wind waait het licht weer in mijn ogen laat mij schuilen als een kind het bladerdek opent zonnestralen maakt voor warmte ruimte vrij even laat het…

gebukt onder zijn schulden vindt hij euro’s op de straat en soms wel eens een gulden waar nog Beatrix op staat bewaart ze in een doekje onder sokken in zijn la schrijft ze bij in een boekje -heeft ie zeker van zijn pa- om dan één keer in het jaar zichzelf te trakteren op een blikje kaviaar net als al die rijke heren gebukt onder zijn zorgen…

Het oude duo is weer bij elkaar Na John is ook zijn maatje Rijk nu binnen Het doek kan op, de show gaat zo beginnen En op de eerste rij zit Petrus klaar De hele hemel heeft het vast gehoord; 'He Dingle, ik heb Dangle bij de poort!' http://www.google.nl/search?q=johny+en+rijk+dingle&ie=UTF-8&oe=UTF-8&hl=nl&client=safari…