Alle inzendingen over Slavin van de nacht

Duizend doden sterven wanneer verleden verlamt bij het zachte ochtendgloren lijkt zelfs toekomst verkrampt onbegrensd over grenzen gaat alles wat ademt voorbij niets is vast te houden langzaam sterft er iets in mij oneindig is een utopie eindig de geest van de tijd geen speling voor de dood ooit wentel ik in waarheid…

met een ongekende elegantie floreert zij tussen het onkruid van de straat glimlacht schalks naar de volgende kikker op het witte paard dromend dat ooit de zon zal schijnen in dit beloofde land en niet slechts de maan die haar slavin maakt van de nacht hopend dat wanneer het eindelijk morgen wordt ze deze rode schaduw van zich kan…

De dag van een zwarte slavin ten einde...…

Ik zie mensen uit dwang en gemakzucht vervallen in oude, simpele patronen waarin ze klem lijken te zitten en ik vraag me af of ikzelf vrij ben - geen afhankelijke meester van drogidealen geen bedillende slaaf van eigenbelang en ook geen buitenstaander die moeilijke mogelijkheden bedenkt - schemas en patronen die alles klem zetten…

Eenzaam liep jij ons huis voorbij in de nacht. Ik hoorde jouw gehaaste stappen op het voetpad keek niet op, werkte gewoon door. Hoe kon ik weten wie jij was? Waarom doolde jij zo laat nog rond? Werd je in het donker ergens opgewacht? Man of vrouw, wie zal het zeggen? Je blijft een raadsel.…

Buiten warm en volop zomer maar in haar hart voelt het aardedonker en waterkoud omdat de twijfel als een schaduw fluistert dat juist die begeerte een verboden bekoring is ze is een droomster draait aan de ring om haar vinger slavin van een liefde is ze ze huivert wat voor haar zo levensecht is blijkt voor hem slechts overspel…

lange trilling die de hulk van het schip verheft tot een goedmoedig besef onder de stenen van de kade zoekt het brosse schuim lange slikkige wieren op in een korte nukkige golving die weer verspoelt is het een haastige vlucht van bang gebogen ruggen het zoeken van verlossing door schokkerig lopende groepen naar de reling toe de nacht…

De nacht komt, liefdevol en vredig en sluipt op kousenvoeten door mijn huis waar ’k wakend dromen vul en glazen ledig waar alles slaapt en ieder weet zich thuis Het kind met tranen op de wangen, de jonge vrouw, de moeder, de godin in ’t droomkasteel heb ik ze nu gevangen de heks, de keizerin en haar slavin Tranen van bloed en wijn genoeg…

Transparant Jij spetterde in het warme bad damp op de ruit van het raam achter doorzichtige douchegordijnen Jij noemde mij bij de naam, kuste me door het plastic heen, tevreden genoeg aan elkaar van stukjes en beetjes Jij en ik, mij en jou op te eten Om ons heen gewikkeld het bijna niets als een koele, lichte deken Samen namen wij…

Ze wijst me af en reduceert me tot slavin, ruikt mijn parfum maar wil mij niet bewonen. ------------------------ uit: 'Amazonen', 1996.…

Een leraar die straft met wellust dient tienmaal de grote Van Dale over te schrijven.…

De mens is een individu die altijd op zoek is naar zichzelf maar hoopt dat hij nooit eenzaam achterblijft.…

Vergissen en geloven is wat mensen laat nadenken over wat ze niet begrijpen.…

Winnen en verliezen is geloven dat wat overblijft niet verdeeld hoeft te worden…

in de eeuwige galm van stilte waar woorden verloren raken vind ik ruimte om te luisteren wat ik eerder niet horen wilde voorbij de grens van het geluid vormen mijn gedachten beelden die mij zo weer inzicht geven in het verhaal van mijn leven het schijnbaar onveranderlijke danst zich in nieuw perspectief dat de essentie van gisteren…

in de eeuwige galm van stilte waar woorden verloren raken vind ik ruimte om te luisteren naar het onvergetelijke leven voorbij de grens van het geluid vormen gedachten de beelden van de mensen en de emoties die mij de dagen kleur geven zo bront in mij de herinnering een brug naar de eeuwigheid die wat mij gisteren betekende aan de…

Mist omkranst novemberlicht strooit amorfe schaduwen over jouw en mijn gezicht stemmen doorprikken de stilte tot ook de laatste klanken doven in het verre uur waarin wij zwijgen en onze nachthuid plooit in de diepdruk van het donker naar een nacht die ons bevrijdt van de demonen van de tijd.…

En kijk, even orchidee opzij, er komt weer een autootje bij jawel het is stelletje nummer twee ze komen tegelijk aangereden, das uniek Wachten hoeft ie nu dus niet, zoals ik het vanaf hier nu zie Begroeting is kort maar effectief, en zo verdwijnen ze als een dief In de nacht, de auto's als stille wachters achterlatend.…

In een bos van mooie woorden een nest vinden slapen in de takken van een taal als nachtvogels voorzichtig roepen, de ander als een echo over een dal van licht ------------------------------- uit: 'Barcarolle' (1997)…

Het is nu twaalf uur de elfde gaat over in de twaalfde februari van het jaar des Heren en Dames 2017 Ik ben nu officieel 65 jaar maar ik ga gewoon door of er niks aan de hand is uit het gedicht van Gerard Reve: Drinklied aangaande het leven op aarde want god vorm me me m'n dochter is pas tien!!!…

De klokken lokken mannen met bonte sokken -- naar noorderdokken!…

Ze is slavin geweest in kopermijnen Vertrouwde ze me onlangs zwijgend toe Tot kapitein Radamès voor haar viel Toen vatte ik haar in mijn ziel verschijnen Haar kracht, haar schoonheid, en al het gedoe Rond driehoek, sterven met je lief, en hoe…

De klok hakt zich een weg door de nacht en knabbelt de seconden van mijn leven waarin niets gebeurt maar in ieder geval is de nacht gratis in de nacht of beter gezegd: de ingekeerde dag wanneer buiten de motor van de waanzin tikkend afkoelt en de aanwezigheid van de voorouders haast tastbaar is in mijn kamer en mijn schuldvraag zwaar weegt…

Bij terugkomst wachtte ik hem op suste hem in slaap met kussen hartstocht die op ontwaken stond maar het bad stond klaar te wachten op het stof en vuil van de reis Agamemnon zonk in het bad, zuchtte Mijn minnaar ving hem in een net doorstak hem met zijn eigen zwaard even daarna volgde zijn slavin hem in de dood en ik gedacht mijn dochter…

Pas op, de liefde wil jouw totale aandacht -- en op tijd naar bed.…

Raak me aan, reik naar me, ik ben genegen. Leg je arm om mij heen. En raak aan, raakte aan, aangeraakt. Kom bang kind, hier vind je warmte en geborgenheid. Hou vast mijn uitgestrekte hand en laat niet meer los. Zo overbrug je 1,5 meter. Kom dans met mij, hautnah… De zachtheid van je lichaam, de honger in mijn ziel. Je schoonheid…

Zo kort voor Het slapen gaan Glijden de Laatste gedachten Van deze dag Door mijn hersens Heen, en laten De laatste schaduw Van de dag achter In mijn brein Daarna vallen ze, Als ik in slaap val, In snippers uiteen…

Ik wil vergeten, en zeker niets vergeten -- toch te vergeten.…

In de doolhofstad kaatst men maar rond, altijd weer -- ontmoet je elkaar.…

Ook na de oorlog zijn de mannen hard: hun stem, hun handen, hun lust.…