Alle inzendingen over Socrates

Socrates verwondert zich. Hij wist wat wijsheid was. Een Socrates ziet alles. Weet van niets.…

Heet geen man ongelukkig voordat hij getrouwd is.…

Wijsheid begint met verwondering.…

Mensen die leven, die zijn niet dood.…

gekomen stelt Socrates zijn vraag, aan elke marktkoopman: 'Wat denk je, heeft de mus een geweten?…

Er was eens een leraar uit Meeren Die was dol op filosoferen  Hij sprak in zijn les Over Socrates Want van die Griek kon je heel veel leren…

Socrates sloopt naar Agora Speelt elenchus apiora Preekt vragen als geloof Defineert een filosoof Vooraf zijn helden gekken Wijzend door bestaande hekken Idolaat in avontuur Borst beklemd op dodenkuur Gewoon is de duivel van de logica Woordelijke vorm bij esthetica Volgers zingen hun geweten Het is moeilijk niet te weten Ik schop Nietzsche…

Socrates wist al dat hij niets wist. Verlichte theologen twijfelen nog. Echt, zij hebben nog niets beslist.…

Als je op het stenen borstbeeld afgaat Dat er nog altijd van hem bestaat Had hij het uiterlijk van een boer Een kale kop; rond en stoer Veeleer leek hij op een slager Dan de scherpzinnigste ondervrager Van alle wijsgeren in Athene Maar desalniettemin was hij degene Waarvan de Agora versteld stond Die bij alles wat men ergens van vond Met…

De Grieken dwongen Socrates te drinken en keizer Claudius at paddenstoelen De Borgia’s met uitgestreken smoelen Zij hieven zelfs het gifglas om te klinken Het allerergste zijn toch wel intussen Neem daar gerust maar gif op in: de Russen…

De oude Grieken hadden nog fatsoen Met Socrates, Pythagoras en Plato Nu leven zij drieduizend jaar na dato Op grote voet en gaan vroeg met pensioen Zij hebben lak aan de EG-handhaving Wij springen bij en dat heet nu beschaving…

Ik doe een gooi maar lees geen ziel de les En neem wie dat nog wil af en toe mee Naar Hector, Patroclos of Odyssee Of pak een zin uit Plato's Socrates Heeft het nog zin, of Sint er nog toe doet Geen zwarte specht of bruine roetveegman Kwam dit jaar aan in klein madurodam Kick out bederft het feest in bonte stoet Maar goed, waar waren…

de mensheid moet boven de aarde uitstijgen zo sprak Socrates voorbij de top van de atmosfeer en verder nog alleen dan kunnen we de wereld begrijpen ik weet dat ik niets weet zei hij het zijn de verre echo's van wijze oude doch nooit vervlogen woorden…

Wat we sinds Socrates weten, is dat we niets weten. We kennen onszelf niet eens. We weten niet wie God is. Niets laat hij van zich horen. De zon die brandend aan de hemel staat. De open ogen van een pasgeboren kind. Een ziek mens die niet sterven gaat.…

Met al die pest, zei Pericles, tussen de muren, Socrates, schiet het nooit op. Thucydides, waar blijft die Alcibiades? 'Bij Plato.' Geeft-ie hem ook les? Ik heb geen vloot! zei Pericles, twee muren maar, o Socrates. Daar is hij, die tiran Xerxes En dichtbij ook! We gaan d'r aan!…

Nee filomuze filozie ach filomuzi- kaal kwatrijn al was die Plato filosoof hij wilde vroeger dichter zijn hij wist van grot noch republiek: hij kende Socrates nog niet Homerus wel de Ilias de Odyssee en Lysias in dialoogvorm kreeg hij les van wijsgeer meester Socrates weg filomuze filozie geen muze meer en poëzie…

Zij zullen Socrates leren kennen. Machtigen die zich onsterfelijk wanen. Zij kunnen door Brutus worden verraden, door massamedia worden verguisd. Parlementen zullen zich over hun lot beraden.…

Socrates wist al dat hij niets wist. Blijven geloof, hoop en liefde, schreef Johannes.…

Dan maar met Samaritaans engelengeduld  met het gif in de beker van Socrates laten vervloeien  doodgemoedereerd als verfoeilijke symbolen  op de steen van Rosetta  af laten drijven  beginnend met de w  van waanzin en weerwoord en zonder l van leugen  eindigend op ijven...…

Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak. Hun zomer is allengs…

Het is waar, mijn beste, inderdaad ongelogen de waarheid de weg en het leven Wie was het ook weer die deze behartigenswaardige trits toverwoorden als magische drieslag hanteerde (was niet op aard een kindeke geboren?) Dat alles, mijn beste, is kort en goed in een notendop simpel gezegd hooguit maar enkelen gegeven Hoevelen…

De foetus die ik was werd, wie ik nu nog ben, hoewel, geen cel is dezelfde meer. Alleen mijn oude namen bleven, die ik van mijn beide ouders kreeg. Als vrucht kon ik drijven. Denken kon ik niet. Ik kon niet lopen. Ik kon niet staan. Een schoolkind ben ik niet meer, want ik zit niet meer op school. De studentenfeitjes die ik wist, ben…

Het schijnt dat Boeddha Gautama Siddharta Op deze dag het licht des levens zag In 't Sanskriet noemde men hem de Verlichte Ten tijde van de Gouden Eeuw van Grieken Als Plato Socrates Euripides Die talloze theaterstukken dichtte Dharma was zijn leer, 't Pad van het Midden, Achtvoudig, dat een einde maakt aan 't lijden, Dat door…

Wie denkt dat hij denkt, raakt spoedig uitgedacht. Wie denkt te weten, weet niet dat hij wist. Dat hij niet denkt, maar gist. De mens die weet wie denkt, moet nog uit niets ontstaan. Hij die het meent te weten, heeft de waarheid niet in pacht. Het de dood, die vol vertrouwen op hem wacht. Wat blijft is het heilig niets. Is geest en sterrestof…

Nog zie ik ze in leven zijn, mijn vader en mijn moeder. Hij wist bijna alles. Zij wist bijna niets. Zo dachten zij. Hij was koppig. Zij alleen maar lief. Mijn vader en mijn moeder. Zij deden hun beste best, zoals ook ik probeer te doen. Mijn vader en mijn moeder. Zij stapten uit de tijd. Ik blijf koppig geloven. In ons aller eeuwigheid…

het zijn van die dagen dat in alle lagen men vraagt om een antwoord op zingevingsvragen door Socrates, Jezus en Boeddha verwoord het gaat niet meer recht zo die gaat in de zaken wereld waar niets echt is zoals het nu lijkt 't is net wat u zegt we verzetten het baken we gaan overstag nu, het roer moet weer om we gooien…

Socrates’ moeder meent het oprecht Tuesdays with Morrie zegt vader Tijd Kijk, zegt hij, vertederd, ze heeft hem nu Al op haar schouder, de kleine vogel met Telkens zijn vraag wat als je nu zou sterven…

Socrates. Raaf. Lex vond zichzelf terug, in zijn oude Ravenstein. Zichzelf in ons allemaal. In liefde die we zoeken. In haat die we verteren. In de liefde die we zijn.…

Handje vol steen, vervallen tot puin, waar Goden huisden, democratie heerste, Archimedes, Aristoteles, Plato, Socrates, wetenschap en natuur, vergeten en vergaan, puzzelstukjes land, zee rondom, keienstrand verhit, verzengende zon, vergeten lauwerkrans, eeuwige roem, olympische spelen, gewoon Griekenland. -------------------…

Ik heb de meest moeizame literatuur door mijn geest laten gaan, heb zelf enorm veel zwaarmoedigheid geschreven, maar dat wil niet zeggen dat ik een verstokte grijsaard ben geworden, want ik zing nog vaak Calimero's lied nadat ik een verse haring heb verorberd of wanneer Socrates mij de keel uithangt.…