Alle inzendingen over Zingen Ontdekken Doorgaan

Druk knippend verzorgt de kapster ieders haar. Schaar en vingers van het meisje werken als levendige zangvogelvlerken, die zich willen verenen tot een paar. Hun nestliefdeslied luidt helder en klaar, doet eigen keelschat vrijuit bemerken, verkenning in het klankenrijk sterken. Vorsten der jonge toonkunst vinden haar. Zij brengt een stem…

Alles ontdekken, net zolang doorgaan, totdat we niet meer kunnen. Totdat ik aangekleed ben, met jouw liefde. Totdat de ruimte is gevuld, met onze lichamen, die elkaar net hebben ontdekt.…

en alle oorlogen die maar doorgaan en sommigen hun koffers pakken terwijl de vogels zingen en maar blijven zingen en maar blijven zingen waarom zingen de vogels ze zingen gewoon wie weet uit vrolijkheid misschien ook niet…

kom, zei hij, reik mij je hand Sammy we zullen samen doorgaan en onder het zingen van de Pastorale nam hij afscheid van het leven zonder bloemenkrans en in nachtgewaad vertrek ik hier zonder bagage zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder kan ook zonder mij dus, laat me ’t is stil in Amsterdam, zo stil zonder zijn cantate, zijn uitstraling…

Een enkele keer krijst hij – doorgaans ’s nachts, als jij probeert wat slaap in te halen. Mopperend ga je kijken, vertederd kijk je hem aan, zoals hij daar ligt, met zijn gezichtje vol traantjes. Kleintje toch, denk je, kom hier. Het lijkt bijna niks, maar het is al heel wat. Wat precies, dat weet je nog niet. Je zult het ontdekken!…

Jouw vingertoppen raken mijn lichaam heel zacht Het windt mij op zoals je al had verwacht. Jouw ogen bekijken mij met liefde en aandacht Even stopt het strelen en je irritant lang wacht. Mijn kreun en zucht geven aan dat ik smacht En dat ik het stoppen op dit moment veracht. Jouw lippen over mijn lichaam is zoals ik het verwacht Onze opwinding…

We zullen doorgaan, met de stootkracht van de milde kracht We zullen doorgaan, in de sprakeloze nacht We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan, tot we samen zijn We zullen doorgaan, met de weifelende zekerheid Om door te gaan, in een sprakeloze tijd We zullen doorgaan, we zullen doorgaan We zullen doorgaan tot we samen…

met het zweet op ons gelaat om alleen door te gaan, in een loopgraaf zonder licht, we zullen doorgaan, wij zullen doorgaan tot we samen zijn de stemmen zingen boven de witte kelken uit zodat hun gele hart meebeweegt naar de finale uiteindelijk hebben kelken het voor het zeggen wij zullen doorgaan anders zijn wij overbodig!…

Een schip vaart op zee met huizenhoge golven. Alle hens aan dek.…

en zij blijft zingen zing door piano speel omarm mij wind en muziek de aalscholvers gaan evengoed hun eigen vlucht weet ik, weet ik wel nu mijn tranen vallen…

Ik kijk terug en ja, alles ging vlug opgroeien, studeren, het belangrijkste, door het leven leren waarheen te gaan weten wanneer stil te staan en dan je vleugels uitslaan ontdekken dat de wereld veel te klein is in zijn grootsheid waanzin vinden in de snelheid van de dingen en rust in het zingen van de vogels.…

In het land waar Eenoog koning is zie ik geen hond voor ogen die mij kan leiden met vermogen door het duister van de dag. Niet meer of minder zwart dan de dag de nacht moet ik verder op de tast mijn oog gericht op eindigheid.…

altijddurend voelt een hartenklop zo licht en zwaar tegelijk er prijkt een woord in gedachten en het schrijft zich onverrichter zake groot in weerwil van de dood duurt stilte, eeuwen lang…

Zij ontkent sinds kort niet meer de drang naar het verkennen en naar een ruime horizon Waagt nu weer een zoektocht naar verloren momenten en een schaduw van geluk De wind ruist de stemmen weg die haar terugroepen naar voorbije oorden Zó moet zij de teller verzetten en het verstand op nul het zicht op oneindig Naar de hoogte van de…

De regen die nu valt Laat je voelen met haar tranen Waarbij de geurende wind Bladeren laat vallen Waarin het een teken Van moed en passie geeft Waarbij de natuur krachtig Laat voelen wat vallen en opstaan is Die eikels uit bomen gooit En bladeren weer omhoog spuwt Voor een lichte straal Van een warm stralend zonnetje Want de zucht…

Het begint daar waar men denkt dat het ophoudt.…

Als ik je stem zachtjes hoor fluisteren, blijf ik geboeid en hoopvol luisteren, op die alles verlossende beslissing, nee schat, je bent geen vergissing, ik wil je nooit meer verliezen en mocht onze liefde ooit bevriezen, laat het dan snel weer ontdooien, we gaan dit nooit meer verklooien.…

En straks als ik die dingen met je kan delen, Zal ik ze opnieuw ontdekken.…

Vriendschap in haar vertrouwde ogen Een oase gevonden in blauwe lucht De laatste herfst nog niet vervlogen Passie in haar zilte zucht Haar zinnen, de eeuwige jeugd Op de tast, hand in hand Aan de sterrenbeelden voorbij Schelpjes zoeken op het strand Spiegelbeeld, het oude zeer Een vreemde vriend in mij Maar ook zakenman, en kleine jan…

in willen begrijpen zit rijpen besloten als ik dat zo beleef ontdek ik mijzelf in jou en word jij in mij gesloten…

Je zegt me te vergeten wat er was tussen jou en mij je zegt me door te gaan met leven je liefde is voorbij je zegt me mijn gedachten niet naar jou te laten gaan je zegt me, niet te wachten op een samen verder gaan maar, bij alles wat je zegt vergeet je te vertellen hoe mijn liefde, zo oprecht het zonder jou moet stellen…

Dan toch weer doorgaan hoe moeilijk dat ook zal zijn na een zware tijd.…

Er is een grot gevonden op de maan Zo’n ruimte is om straling te ontduiken Wellicht als uitvalsbasis te gebruiken Neil Armstrong liep er ooit niet ver vandaan Beeld in hoe anders het toen lopen zou ‘Een grote stap voor…’ Hé, waar issie nou?…

Nu drinken zij en zingen, Door 't sap der eedle druiven Gesterkt, de schoonste zangen.' --------------------------------------------- uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…

Al staat zijn naam dan wel op al zijn boeken Toch zijn die werken niet van Shakespeare's hand, Want hij viel na vijf eeuwen door de mand Bij nieuwe zeergeleerde onderzoeken. Misschien ontdekt men ook lang na míjn leven Dat ik niet zelf dit versje heb geschreven.…

Doorgaan niet stoppen dat heeft geen zin Praat wat harder dan denk je niet zoveel Het is nu eenmaal tegenwoordig zo min En ja dat grijpt een ieder wel eens naar de keel Kom op en zet je er overheen kop op het goede dat komt vast heel snel en al lijkt alles om je heen van steen De grotere macht trekt binnenkort heus wel aan de bel…

Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is…

Ik zal doorgaan tot mijn naam met roem en faam op iedere straathoek zal staan ik blijf proberen steeds bij te leren en meesters te eren tot ik zelf er klaar voor ben ooit zal iedereen door alles heen van mij horen open je oren en ogen wijd anders krijg je misschien spijt ik ben goed accepteer het maar ik heb moed ik zie je straks…

Ik kom tot de ontdekking, ik zoek JOU.…

Gewoon doorgaan Gewoon blijven ademen Gewoon blijven lopen Er is licht aan het eind van de tunnel Jouw licht Jouw zon Wacht daar op jou Dus gewoon blijven lopen Gewoon blijven ademen Gewoon doorgaan…