Alle inzendingen over aforisme

Aforisme: het kleine wisselgeld van de literatuur.…

De leugen is me Veel te lastig, Ik heb het Met de waarheid Al moeilijk genoeg…

Het is duidelijk dat een schrijver iets bedoeld te zeggen met zijn aforisme. Het tweede aspect is dat de lezer er op een eigen manier door geraakt wordt. Zoals gezegd zijn goede aforismen die aforismen waarbij de bedoeling van de schrijver en het begrip van de lezer (ervan) met elkaar overeenkomen. Dan is de schrijver in zijn opzet geslaagd.…

Plaats ik voor de schone ruiten nauwgezet de juiste plant, al wie kijkt van buiten binnen ziet niks aan de hand.…

Het gedicht Wordt niet Om het gedicht Geschreven Maar om Terug te Vinden wat Men ongemerkt Verloren was.…

. ----------------------------------------------------------- uit: 'Gedichten en aforismen', verzameld werk deel 1, 1980.…

. --------------------------------------------------- uit: 'Gedichten en aforismen', dl I, 1980.…

Het moet me nu toch eindelijk van het hart dat ik het leedvermaak van snelsonnetten een wandluis vind die deze site besmet en die cynisch mensen uitlacht in hun smart Ik dacht dat dichten: rijm, vers, aforisme, intelligentie zoeken is, geen escapisme…

ik zag hoe de dichter zijn droom wilde vangen in heldere woorden hoe hij worstelde met een gebrek aan zinnen hoe zijn pen schipbreuk leed op klippen van onbegrip hoe hij zijn heil zocht en uiteindelijk vond in een aforisme…

Met de mond beleden door het hart ontkracht voor de daad een reden voor de ziel de nacht…

In een moment van zijn het ogenblik beheersen.…

Je aforismen zijn van hoog niveau, ik zag zelfs een excellente Amsterdamse school...chapeau! En des te fraaier is de anti-poëzie in dit poëem al mis ik ten enen male assonantie en alliteratie.…

-------------------------------------- tribunus plebis - volkstribuun: belangenbehartiger van het gewone volk (oorspronkelijk in Rome) ad usum populi - ten nutte van het volk aforisme - kort geformuleerde ervaringswijsheid…

Geluk is nooit iets blijvends, maar het duurt heel lang -- als herinnering.…

hoe vormen zich passen in willekeur tot grillige hoekige fragiele fundamentele aforismen verlijdt het heden naar de bouwers van de eerste op maat gesneden steden zowaar is geen stad aan mij gelegen, ‘ k ben een stakker en schoof me buiten plicht en vreedzaam denken het cillicium wurgt me in een tot koud geregen aanhoudende greep…

we nemen de tijd voegen nog wat ingrediënten toe en noemen dit leven...…

door bloesemtakken schijnt voorzichtig het maantje lente komt op stoom…

Niet de lengte bepaalt de grootte.…

zelfs in een ronde kom ging de goudvis het hoekje om…

Het begint daar waar men denkt dat het ophoudt.…

De November wind doet zich te goed aan mijn onrust.…

Zij hebben het touw en de macht om het niet te laten vieren.…

Zolang de vlag wappert is er wind.…

Als de liefde lacht keert het binnenbeeld naar buiten.…

Het beste wat ik heb is niet van morgen…

Ik heb daar van alles tegen, levensbeschouwing, aforismen, groter verdriet: het is familie. Van geluk weet ik dat niet. er is geluk waarmee je alleen moet zijn. Het te grote. Zo heb ik, toen jij geboren was, een dag door bossen gelopen. En toen pas besloten dat jij er misschien mee te maken had, en je moeder, die ik kende van vroeger.…

Hey surfer op het wereldwijde web je trot de globe rond van land tot land en ziet van de planeet de buitenkant jij hebt je wereldwijsheid bij de hand als backpacker een living google map Met boven continenten satellieten en onderaards in grotten stalagmieten met bodemwaarts gerichte stalactieten en overal big macs met franse frieten…

We volgen geen weg naar een doel, we aarzelen -- en drentelen wat.…

Wat dat betreft moet ik denken aan een aforisme van Goethe: “Wie de kunstenaar is en waar hij woont, interesseert de mensen meer dan wat hij gemaakt heeft.” - Dat is wel een mooie, ja. - De geschiedenis neemt soms een loopje met het werk van schrijvers en dichters.…

Daarom begrijp ik niets van de irritaties, die mensen zeggen te ervaren bij veelvuldige gebruikmaking van citaten en aforismen. “Huh,” roepen ze, “iemand die citeert heeft zelf zeker niets te zeggen. Die lijdt aan woordarmoede.” Etcetera, etcetera. En waar praten ze vervolgens over? De beurs, hun auto of verantwoordelijke baan.…