Alle inzendingen over applaus

de redactie beslist we breien allemaal een klein applaus gedicht verwerkt in een mooi verhaal zal het ons wel lukken de jury wat op te winden de vruchten te plukken door juiste woorden te vinden dan wacht er een oorkonde dat is zeker… niks flauws want winnen in een eervolle ronde verdient een welgemeend applaus!…

twee straaljagers vuurbal een vliegtuig boort zich in een klappend publiek als onderdeel van de show…

Applaus, applaus en nog een keer applaus Weerklinkt wanneer de rouwstoet langs komt stappen Van mensen die maar niet schijnen te snappen Dat stil respect veel beter past bij Claus Zo gaat met hem, dat wordt vandaag weer helder Alweer een stukje eerbied naar de kelder…

mister sandman bring me a dream zingt de sax iedereen klapt rond centloze hoed hij speelt nogmaals mister sandman bring me a dream droomloze hoed klapt de sax…

dank u allen geliefde paddenredders heel veelal gered zoniet overgereden PET eenmaal per jaar zijn de paddencharmeurs klaar om te paren langzaam kruipend naar de spannende overkant wij mogen hen nooit vergeten deze dierenredders hoera wat zijn zij toch charmant…

heb je bergen beklommen begon in het dal op weg naar jouw heelal er waren geen passen gelegd of duimbreedtes toegezegd heb toch alle barrières beslecht hoe hoger ik kwam des te meer jij mij de adem benam in openbaring van je wezen een ruimte krioelend van onzichtbaar leven er was geen applaus ik voelde me klein om zo dicht bij…

zegen gewenst voor de moedige/ heldhaftige politiehond terstond uiterst geconcentreerd lettend op seintje van de knappe begeleidende agent fervent het doel behalend misdaad moet gestraft helemaal goed dank U Schepper voor dit geweldig Team wat een moed…

Als ik Applaus En bevestiging Nodig heb Denk Nodig Te hebben Van de Buitenwereld Doe ik Die dingen en Ga ik Die weg Waarvan ik denk Applaus Te krijgen Hierdoor Dwaal ik af Van mijn Eigenheid…

Het is triest: schrijvend, filmend en acterend Nederland geilt alleen nog maar op nominaties, hunkert naar prijzen in de vorm van blinkende jonge koeien, een ouderwets schrijfgerei van goud en afgeserveerde toneelmensen d' Or. Deze mensen leven in een waanwereld, denken een ongelooflijke prestatie neer te hebben gezet, rollen thuisgekomen na overmatig…

Bij het inklappen zou het applaus verstommen.. ze kende geen roem.…

Op de toespraak volgt een stil applaus, de handen -- heffen de glazen.…

Cijfer nooit gedicht Ego verplicht, zwaargewicht Voor applaus gezwicht…

geen apenstreken, goudenringetjesgedoe, of rekken en strekken, om iets te bewijzen: applaus! het is alledaagse gewaarwording, wording, waarachtig. lichamelijkheid doordrenkt met geestelijkheid toch hou ik van die aap, verslaafd aan de zon, en blesseer me vaak, ploeterend, eigenwijs op zoek naar menselijkheid: applaus.…

Applaus voor haar!…

, applaus!!…

Het valt te vrezen dat de nederlandse gewoonte kunstenaars na een concert of toneeluitvoering een staande ovatie te geven meer een uiting is van de neiging als eerste de koffie- of garderobe-juffrouw te bereiken dan van bewondering voor het gebodene.…

‘Mijn gemakkelijke zetel staat potsierlijk klaar met open armen, vertrouwde binnenkant, een vleugje nostalgie. De bel barst zwartgallig, mijn licht dooft mijn hemel, de Lethe cirkelzwaddert rond mijn hoofd. Het enige wat ik doe is mezelf horen reutelen. Nasaal gonst en basaal bonst het’ –trombose of geweten?- ‘Er zijn geen wachtenden voor…

brede lijven bergen de kleren op, weg ermee wordt wat de natuur bracht teruggebracht tot de essentie zonder schaamte, sans gène zelfs de oma's laten die laatste voor wat het is iets ongemakkelijks op de houten banken bij het vale licht van een weggedoken peertje wordt gezeten en gezwegen maar vooral geluisterd naar het hooglied van het…

hun huwelijk ogenschijnlijk harmonisch bleek tot onze schrik een waar debacle wij hadden er geen kaas van gegeten en lagen dubbel van het lachen en applaudisseerden als er niet alleen woorden vielen bij het dagelijks gebruik van geestelijke mishandeling en huiselijk geweld: hun uiting van liefde van alles vloog ons om de oren tranen…

Boven op steigers en daken laten mannen even rusten hun hamer, troffel en katrol geven een fluitconcert en luid applaus. Rinkelend gooit ze haar lach naar boven een handkus wordt haar toegeworpen blijmoedig wordt het werk weer opgenomen.…

de finale het laatste woord stilte waarin geen speld wil vallen een donderend applaus geestdrift in de ogen de warme roep om meer voor nog een laatste keer bejubeld worden als de gordijnen vallen danken in akkoorden met een lach die hemel geeft wie wil niet beleven dat de wereld aan zijn voeten ligt zonder theatraal gebaar maar…

je handen strelen met je vingers spelen het gaat me nooit vervelen ken de muziek als jij de toetsen raakt uit zwart en wit de tonen maakt het licht staccato in je temperament dat liefdevol de klanken tot akkoorden stemt samen luisteren naar de echo van jouw spel het applaus komt altijd veel te snel…

zag de stilte in de zaal het ademloos verwachten hier en daar een klein gebaar in het verzetten van gedachten gaf mijn laatste gas en zij de vonk waardoor het vuur in woorden klonk applaus schoonde de rook uit de finale…

Tegen het verweerde hek stond de eenzame violist ik zag hoe hij behoedzaam de strijkstok op de snaren lei ging eerst met de stilte in gesprek zette aan en hield weer in liet met gemak de snaren trillen zong daarbij een idyllisch lied had het node gemist en met applausgebaren en een glimlach wierp ik een muntstuk in de aftandse vioolkist…

Een man in een rolstoel uit Spengen besloot zijn bezoek te verlengen en zag hoe de paus, beloond met applaus, veel volk op de been wist te brengen.…

de hoogste noot brak in applaus haar echo kaatste leegte tussen sterren de dirigent sloot toen het firmament stilte kwam van verre…

de hoogste noot brak in applaus zijn echo kaatste leegte tussen sterren de dirigent sloot toen het firmament stilte kwam van verre…

Een bisschop, van oorsprong Litouws Vertelde laatst onder applaus: Ik ben dan wel rooms Maar 'k geloof in condooms Zo'n man wordt natuurlijk nooit paus…

flitsend laten luisteren dat hij het heus wel kan supersnel de R verdoezelen zodat niemand het verstaat liesjeleeldelotjelopen langsdelangelindelaan er klinkt applaus hij lacht zoals altijd…

ik speelde toneel met hart handen en voeten maar gaf veel te veel na het applaus was ik leeg vond mezelf terug met een stuk in mijn kraag als decor van gisteren in de zaal van vandaag…