Alle inzendingen over bebroken man

'k ben een gebroken man. maar... ik zal die nooit verdrinken in kroegen van plezier waar men niet de dood, maar altijd 't leven viert!…

de druk van het bestaan een helder moment weet het afglijden de druk van de ketel een helder moment weet van gaan de druk te en dan verlang je naar rust heel bewust…

Achter het geklater kijken wij samen naar de Stem van ooit die uitstort in ons willen horen ze doorboren ons verloren klanken suizen onophoudelijk in de leegte toch, jullie vergeef mijn suizen verhoor mijn stilte in jullie verlangen zijn woorden vergeten wordt zwijgen verstaan bedwongen word ik in het alles geven uit eigen…

ik ben normaal niets anders dan voor wie me kent benk Xan the man normaal heb ik iets anders an…

Ik leg mijn hoofd in je schoot en geef me over aan de wanhoop die ik voel Ik wéét welke keuze ik moet maken maar angst en onzekerheid overheersen mijn daadkracht Vertrouwen mag groeien en stilletjes word ik geraakt door jouw wijsheid Ik voel een kracht die mij laat uit stijgen boven mijn kleinheid en mij één maakt met mijn…

Nog steeds houdt Landis zijn betoog in leven: ‘Hij had altijd al veel testosteron Bereed daardoor als man zijn ros en won’ Het lijkt een hele toer om toe te geven Hij is natuurlijk pas een echte vent Wanneer hij het gewoon meteen bekent…

Regen gevulde plassen weerkaatsen vol de maan als oplichtende spiegels verschijnend bij elke stap Ik fotografeer de man in de maan in de plas tot het spiegelbeeld wijkt de maan weer alleen is man weer achter de maan Regen gevulde plassen weerkaatsen leeg de maan als holle spiegelbeelden verlaten door de straat…

zeg boom, hoe is dat nou om op grote voet te leven nee zeg maar niets, ik zie het al je hebt erg lange tenen en ik wil niet dat je door mij uit je bast knalt toch boom, is er weinig verschil tussen jou en mij doorgewinterde rimpels een droevig gezicht met een kale kruin en als het lente wordt zien wij weer het licht kijken onze ogen…

wolk glijdt voor de maan maan schuift achter wolken weg wat beweegt mijn blik…

U die er bent Van de late Avond, als ik Slapen ga, en mij Het volle zicht Gunt op die Grote ronde maan In het oosten, En mij weer Verwelkomt in Het westen als Ik 's morgens Wakker word - U die er bent Ook als ik De aarde heb Losgelaten…

Wanneer de zon vertrekt Naar delen die wij niet Bezien Verschilt het tijdsbestek Dat wij hanteren Van vorm met wat men altijd dacht Hoe het zou zijn En voelt de aarde zich vertrokken Naar een zonnig, helder zijn Zonder wijze tranen rond de Horizon vol maan; Zij Is slechts bekeken…

Zie m gaan lachend onder een maan laten we schijnen zon maan aarde laterzzzzzzzzzzsssst…

Het mannelijk orgaan is van zijn troon ontheven Hij had daar trouwens nooit gezeten want hij ging altijd staan. Maar nu, hoe droevig hangt hij daar totaal niet meer van zessen klaar hij, die eenmaal plaste om het verst plast nu alleen maar zittend, op zijn netst. Het mannelijk geslacht toont niet meer blij zijn pracht en klettert niet…

Op de bergweg hupt de volle maan met me mee -- dal na dal na dal.…

Mijn liefde voor jou deel jij niet, maar vanavond – zie ook jij de maan.…

Het is gezellig, maar ik kijk stil naar buiten: heldere herfstmaan.…

Ik stapte binnen met een vriendin. De dag was klote, ik had het niet naar mijn zin. We praatten over de snijzaal en de lijken. Ik begon uiterst verveeld rond te kijken. Mensen in alle soorten en maten. Discussiërend over hun doen en laten. Uit verveling stak ik nog een sigaret op. En lachte schamper om een domme mop. Het duurde even voor…

sneeuw in je ogen smelt tot blauwgroene stilte lied zonder woorden in het kabbelend water glinstert bezwerend de maan…

ik schudde zacht mijn hoofd en liep hem snel voorbij Toch kon ik het niet laten en keek nog even achterom de man was uit het zicht verdwenen maar 'k hoorde nog een zacht gegrom Ik ben toen in de steeg gaan kijken en zag de man daar op de grond beroofd van niets, toch vroeg hij nog wil jij wel zorgen voor mijn hond ?…

de maan van de leeuw is nog dunner dan het gras wat de hinde graast…

Of de maan het dan nooit eens halverwege voor bekeken heeft laten staan…

Mijn ogen kijken langs het scherm omhoog het volk der regenboog komt op maan straal kijkt door het avondblauw op mij neer het is niet niks maar zoveel meer pyramides en verhalen nog steeds talen van wat ooit is geweest.…

De maan spreekt weer in de diepe nacht de adem van het licht op volle kracht maan straal door ruimtereis gegaan om neer te dalen op ons allemaal het water is van zilver door het zilverlicht van dat stukje rots in de ruimte staat zij trots.…

Hoewel de maan al wacht Op de aftocht van de zon Is de nacht nog niet begonnen En ergens tussen deze oerkrachten Kijkt een jongetje omhoog Gespannen wachtend op de eerste De tweede, en volgende Want wijsheid leert hem Geduldig te wachten Tot de kracht van de maan Haar kinderen om zich heen heeft Verzameld in vele prachtige vormen…

Onzichtbare kracht Schuilgaand achter wolken, verdiept in de nacht Peurt zij essentie Trekt aan en versmelt Weerwolven en engelen metaformeren De zee zwelgt en daalt Zo karnt de wijze Dienend en dienstbaar als het oog van een storm Uit furie, vrede!…

ik kruip in je slapeloosheid uit de reserves van mijn adem vreet ik de dageraad door midden ogen die wachten op een diepe slaap in de zucht van slopen zijn we in het kansspel van de nacht beiden zijn we in onze wereld samen dromen teder in het schijnsel van de maan…

Dit schrijf ik voor u vanuit mijn diepe slaap ontwaak Maantuin u gaat naar de maantuin toch? Wat? stamel ik zijn we er al dan? en kijk uit het raam of ik de zee al ergens bespeur Nee nog niet zegt de taxichaufeur.…

Vanaf het balkon kijk ik recht op het zwembad neer twee mensen,engels vermoed ik praten geheimzinnig met elkaar raar zij praten zacht er zit voor de rest niemand die op ze let die naar hun kijkt wacht ik loop er heen kijk nog eens goed om mij heen wat doen zij hier waar gaan zij heen in de maantuin staat iedereen er alleen voor…

als in een waan tot de naderende volle maan vannacht van het gevoel verlost als in het niets opgelost elke naderende volle maan aangedaan onderuitgaan in het zachte schijnsel van maanlicht weer herboren opstaan…

Op zaterdag "zien" we de nieuwe maan De dag daarna begint hij aan het wassen Dat komt door dat gedraai om al die assen Toch kijkt hij van dezelfde kant ons aan Mocht u naar actuele linkjes zoeken Bij volle maan doe ik die uit de doeken…