Alle inzendingen over cabin

het geschilderd naakt op het portier van zijn cabine bij lange na niet zó erotisch als de pas ontschorste natte lading boomstammen op de oplegger…

De mannen zitten, elk in hun cabine, te kijken naar een echte pantomime. Die volgen ze intens door lip te lezen. Mannen weten, als ze staan te hijgen, dat ze hier belastingaftrek krijgen.…

Beladen stilte, woorden wegen zwaar, worden zwijgend uitgeschreeuwd. Dierlijke spanning, de fysieke nabijheid is onoverbrugbaar zonder te klauwen. Onmacht regeert, frustratie volgt, woede verdooft; ik wil vluchten. Weg van hier, van jij, van ons, van mij; maar de muren grijnzen pijnlijk grimmig. De spiegel schrikt, een lach klinkt…

we simuleren een trein stappen met iets van bravoure in de cabine en fingeren een nieuwe bestemming met uiterst zorgvuldige precisie nemen wij de taken serieus...…

ik stap een kleine cabine in en...'flits!' en plots ben ik.. nóg verder van huis! nog verder het verleden in! Ik raak half in paniek en roep: 'hoe kom ik ooit weer waar ik gestart ben?…

Stuwend door een gaaf heelal hoor je de ruimte die je wenste: de akoestiek van je moedertaal binnen de stilte van de cabine... Wat ga je doen, daar in de verte? Geloofsbrieven aanbieden of eindelijk al je verzen volkomen screenen om daarna 'high' terug te keren?…

rooskleurige recencies Je gidsen vormen er een erehaag Je zou de jouwe even willen groeten Bedanken voor de liefdevolle laag Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten Dat pad te mogen nemen en van zilt Dat je ontmoette je terug te trekken Van alles wat je eerder heeft verkild Dat waren niet de achttien cruiseschipdekken Niet op dek vijf je cabin…

links rijdend alle stoepen mijdend met een uitgestreken kop scheurt die het verkeersplein op hier en daar wat auto's snijdend moed en een groot hart adrenaline neemt de risico’s apart de spiegel kaatst beweging langs bewegging het pookje als pikkie in verheffing bewustzijn is vernauwd tot de cabine alleen de weg het razend remmen zijn…

Schrijft u links, schrijft u rechts, Schrijft u in het midden Van uw eigen cabine The entrance forbidden Bewaakt door een schildwacht Een links en een rechts Een die op u lijkt U aanbidt en begrijpt De ander een deurpost En toegang gelijk Tot uw privé retraite Uw schrijfparadijs U sterft van de koude In 't Huyze Behouden Als op…

De oude onomatopee klimt stram uit zijn cabine en stekkert vast een '1', een '2' - zijn pet staat naar benzine. Ik vraag zijn toekomst, zijn tevree, zijn hang aan de machine. "Ach", zegt hij, "vroeger viel het mee: het is het ongeziene ..." "En", zegt hij schoorvoets, "onderzee moet ik de kost verdienen.…

- kan ook elektrisch - kleurt aangezicht rood of polsen snee warm goudbruin toast met beker - galgenmaal – en ledig morsig tot op de bodem bordeaux vuurvlek op borst voor kogel stoort niet lang meer neem plaats in cabine…

ver in het verleden rustig over roest en rail zonder haast en herrie speelden wij op het spoor we vergaten wie we waren in onze lokkende loco de meester en de machinist met een prachtig perspectief we zwaaiden met het gras sneden dorpen in tweeën konden met elkaar overweg in de gestoomde cabine zagen door de ronde gaten twee verschillende…

Een koplamp brandt nog en de cabine juicht van schlagers die naar buiten drijven langs speerpunten van glas. Het stuur, gemoffeld met een tijgerprint, schokt als de truck wordt opgetakeld en openbreekt: zijn grijze huid van zeildoek scheurt.…

Met langgerekt lijf en het hoofd als cabine nadert het een brug waar de rails ineens ophouden. Vandaag wil ze de trein zien ontsporen. Volgende maand kan ze het weer verdragen. “Zul je me missen, lieverd?” vraagt de moeder. Ze wacht niet op het antwoord, kijkt nerveus om zich heen. Ze zoekt haar tas.…

Met een ruk gooide de jonge edelman de cabine open en stapte met één van de dekens die in de laadbak lagen naar het meisje. “Hier” riep hij, en sloeg de deken rond haar tengere lijfje. Rillend, maar met een glimlach keek ze hem aan. Haar blauwe oogjes fonkelden als sterretjes in het dansende licht van de gaslantaarns.…