7 resultaten.
Cycli
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
524 Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te…
Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
62 De maan herinnert ons
dat het leven in cycli beweegt.
Ze verdwijnt, keert terug,
verandert van vorm—
en blijft toch altijd heel.
In haar stille gloed leren wij
dat duisternis geen einde is,
maar een plaats van worden.
Zoals de maan mogen wij rusten,
afnemen, opnieuw beginnen.…
BEGIFTIGD (1)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
392 Er is een vrouw opnieuw geboren
Ze wist niet dat dit nogmaals kon
Ze houdt nu van de zomerzon
Ze kan de stilte haarscherp horen
Het zeeschuim weet haar te bekoren
Sinds er een nieuw verhaal begon
Is licht haar inspiratiebron
Blijkt haar een ander lot beschoren
Een kind op klompen voelde aan
Hoe of de dorpsbewoners leden
Ondanks hun smekende…
tussen de stofresten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
262 kanalen leeggeveegd
weggeswiped of afgewimpeld
opgeblazen bubbels lekgeprikt
en onwelriekende bladzijdes
dienen als aanmaakpropjes
in de brandstapel voor haat
wat op zal gaan in rook
vervliegen in bevrijdende lucht
onherleidbaar neerdwarrelen
als een vallende avond
verfrissend
ingeademd worden
het zijn de woorden in
de oneindige cycli…
Doorlichters
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
216 Hij redeneert in cirkels door deze cycli
categorisch in de dode hoek te smijten
of de fabriekssausjes on-top gratineert
als een fantasie van kraak noch smaak
waarna slechts een droge bek resteert.…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
160 Tot plots, een licht gaat aan —
Samenhang, alles verbonden,
Zonnestelsel, water, atoom,
Dag en nacht, cycli van bestaan.
Dualiteit weeft het leven,
Warm en koud, goed en kwaad,
Een veder wit op stoep,
De sterfdag brengt een teken aan.…
Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
815 ============
==================
ik tekende paarden, steeds weer paarden,
die dezelfde kant op rijden.
in het patroon van het tafelzeil
zie ik alles wat bestaat
door een manier van kijken
en er was warmte en geluk
mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt,
met boerenbonte boetepleisters
de kachel likt de kolenkit,
houd hem in de gaten…