inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Cycli

Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te leven en uitgeput,
verdort maar past zich aan.


Zie ook: http://www.pamapoems.nl

Schrijver: pama, 6 feb. 2010


Geplaatst in de categorie: natuur

2,3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 212

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
Inge Deconinck
Datum:
7 feb. 2010
Email:
deconinckstergmail.com
De cirkel van de seizoenen mooi neergezet. En vooral de winter raakt je diep lees ik tussen 't wit van je woorden door. Een gedicht dat raakt!
Naam:
kerima ellouise
Datum:
6 feb. 2010
Email:
kerima.ellouisegmail.com
in het verdorren kondigt zich nieuw leven...telkens ogenblikken waar het aanpassen zich weer aanpast...mooi neergezet
Naam:
Peterdw.
Datum:
6 feb. 2010
Email:
peterdw-hotmail.com
Heel mooi verwoord weer!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)