Alle inzendingen over dirigent

een maagdelijk schone partituur zijn hart is zwaar van verlangen onzichtbaar valt een haast tastbaar schild om hem heen het is zijn queeste om toondichters in tijd en ruimte te ontmoeten hoe blaast hij adem in de muziek een levende plek in de mensenziel hoe doorgrondt hij de gedachten hoe gebaart hij die aan het…

De dirigent zorgt voor dingen, Zoals het zuiver zingen En voor allerlei aanwijzingen. De dirigent zei: “wij zingen, Nog een keer de wijzingen”.…

Het orkest wacht… de dirigent in volle concentratie… stil ingetogen het orkest wacht.. de dirigent verwacht zijn interpretatie van een meesterwerk het parelend zweet langs zijn gezicht als toen de meester zijn laatste noten wist gebogen hoofd.. recht! ogen gericht armen omhoog dirigentenstokje rechts en dan….…

Bemusiceerd zo is zijn smile zijn benen elastiek zijn armen zweven je omhoog en menselijk mimiek. Daar ga je dan omhoog, rechts, links en word je ongewild gevederd op een wolkendek buiten jouw ik getild. Geluiden schallen, zacht gefluister. Tranen zelfs. Vanbinnen bruist er alweer geluk.…

na het slotakkoord houdt hij zijn baton hoog de instrumenten zwijgen uit het ampul vloeit een concentraat van stilte recept voor de wereld…

Je moet de straat op en verdrinken, je borstzak brandend van het kaartje voor een stoel dicht bij de dirigent. Hij wijst je met het tillen van zijn handen op het belang van het moment.…

Voor de stilte uit dirigeer jij voorop. Je bent het plaatje in het kunstwerk. De compact disc die goud is omlijst. Jouw fundament stond altijd sterk. Zonder sporen gaan dagen voorbij. Een onbewerkte geluidsinstallatie toont voor mij die kleine details wat bij jou kon leven tot frustratie. Jij blijft de kunst van omgangskunde. Dialogen…

De sfeer van de muziek die altijd rondom jou hangt het is de harmonie die naar je hart en ziel verlangt maar al die valse noten die schrijnende machteloosheid en zielenpijn waarom toch moet elke strofe, elk refrein de dirigent van jouw ziekte zijn…

Een dirigent met het figuur van een bisschop hobo een lady…

Het orkest zweeg Het publiek verveelde zich dood De dirigent nam de tijd voor zijn hoge nood…

Je moet toch wel een 'dieheart' zijn dit programma te kunnen verorberen in de Orgelparkkerk in het Vondelpark voelde ik mij  in eerste instantie een groentje kijkend naar het oudere publiek, zelf 73 zo serieus, zo invoelend, zo wijs, verstandig ik was uitgenodigd voor op de persplek dus een recensie werd van mij verwacht en daar stonden…

vierstemmig na het één voor één de lijnen zingen dat alles à capella de dirigent noemt men hier 'Chef de coeur'…

De dirigent heeft afgetikt, maar de muziek gaat door, gaat door.…

de onbekende dirigent…

oneindig roert haar schijnsel het licht in trillend water dirigent met zwoel gesluierd de krekels en hun eigen stilte…

Uit de magistrale opkomst van de zon, de pastorale dirigent zonder winstbejag waar alles eindigt en begon, de opmaat neemt in een vlammende paukenslag, het veld bestrijkt van ieder instrument en de liefde bespeelt, waar de zin z’n hoop aan ontleent van het heden, maar ook postuum.…

Een Wereldvorst is van ons heengegaan Als de bescheiden Eredirigent Van 't Amsterdams Concertgebouworkest En chef van 't Philharmonic Orchestra Wars van het overdreven theatrale Gesticuleren, haar- en armgebaar Met in zijn hand geen staf maar een penseel Die strijkers stuurde in zijn minimale Aanzetten, subtiel, slechts…

Vol aandacht kijkt hij naar de dirigent in zilverfolie vormgegeven, het ragfijn webwerk geweven om zijn handen houdt zijn blik gevangen dan spreekt hij uit wat in hem opgeroepen wordt zo stond hij vroeger de armen als die dirigent ertussen strengen wol die zij tot kluwens wond zijn armen zwenkten op haar swingbeweging nog voelt hij…

Onze dirigente verlangde hevig naar de lente. Ze stak zichzelf in lichte kleren en liet ons vrolijk kwinkeleren.…

de hoogste noot brak in applaus haar echo kaatste leegte tussen sterren de dirigent sloot toen het firmament stilte kwam van verre…

de hoogste noot brak in applaus zijn echo kaatste leegte tussen sterren de dirigent sloot toen het firmament stilte kwam van verre…

Het slot akkoord trilt door ons lichaam, De dirigent werkte zich in het zweet, En links of rechts vloeide een traan, zo mooi, dit is iets wat ik nooit vergeet.…

de dirigent danste door de jaargetijden van de rode priester toen zij aan de witte stilte van deze winter dacht hoe het lot haar als een vlok deed tuimelen en zij zich niet veel later verdwaasd bevond op harde grond…

De dirigent was in mineur. Hij zei: “Je stelt me diep teleur. Weet je nou nog niet hoe het moet? Ik vraag me af wat je hier doet.” - “Die vraag stel ik mij ook wel eens. Vooral als het weer kerstmis is!” (koor 7)…

de wei lijkt wel een symfonie van kleur de wind een dirigent die bloemen wiegt in geur het gras subtiel gevat als zachtgroene omlijsting de zon licht warmte bij op dit zomerschilderij…

Valeri Gergiev, Rus en dirigent Zou zondag in Caserta op gaan treden Maar wordt na veel verzet alsnog gemeden Dat krijg je als je vriend van Poetin bent Hij heeft nog even luid geprotesteerd Maar werd toen naar de deur gedirigeerd…

Het notenbalken moest beslist veel beter, maar stemcorrectie lukte voor geen meter, waaraan de dirigent terecht niet wende. Helaas betrof het hier een échte ezel die onnadenkend was in elke vezel. Z'n stem ging onverwijld naar Balkenende.…

De dirigente hoopt en bidt dat niemand ziek zal zijn op zondag in de eredienst, het groepje is zo klein. Hoe zou de Grote Dirigent vanuit de hemel bidden, Hij heeft allen genodigd in Zijn Koor. We kunnen hier op aarde toch vast gaan repeteren, verschillend als we zijn geven we samen goed gehoor.…

De cijfercombinatie van de trekking van vorige zaterdag bracht de bezoekers van het Bach-concert in Gent van slag, halverwege de zesde cellosuite liet de dirigent het even schieten en hij somde de winnende getallen op met een brede lach ...…

ik heb lang met huid en ogen de melodie van het zonlicht genoten met wind als ultiem dirigent die de diverse smaken van natuur mens en universum uitstekend kan traceren en weet welke wolken de bak schaduw moeten bevolken voor een net andere melodie…