Alle inzendingen over eerste week*

Het jaar is nog niet goed op gang gekomen, Die eerste week hangt tussen mal en dwaas, We leven nu nog even in een waas, Waarin we van iets hoopvols kunnen dromen. Een jaar gewenst van liefde, licht en rede, Van vrijheid, voorspoed en vooral veel VREDE!…

Of die haar broer uit India voor haar Heeft meegebracht en is zo blij met De omzet van de eerste week, wel Tweehonderd euro alles met elkaar - Ik loop langs haar winkel en zie Vrolijkheid te midden van zoveel Treurigheid, en word bevangen door Zo maar een goed gevoel dat zich Meteen uit in een fijne gedachte: Uit een doodse wintertijd…

nacht, samen op die bank toen wij elkander hebben opgeëist In mijn hart brak toen de lente aan toen ik in haar stralende ogen keek Mijn liefde kon haar nooit ontgaan Ik dacht te dromen, die eerste week…

Hij moest haar een beetje begeleiden, deze enerverende eerste week. Maar zij behoefde geen enkele preek. Het was zelfs fijn om haar in te wijden. Ze zaten behoorlijk snel op één lijn. Die meid had hem ondeugend uitgedaagd, gedroeg zich niet als de heilige maagd. Er niks mee doen, dat zou pas zonde zijn.…

Door een ingeving van hogerhand werd mij de kans geboden om de inzendingen in de eerste week van deze 'zomermaand' van deze en gene alhier dooreen te mixen in een potpourri en tot een culinair-poëtische maaltijd te kalibreren...…

" Elon Musk slaat zijn arm om zijn lieve baas maar wordt de eerste week al ontslagen: vergreep zich aan 't 'poesie' van Donald Maar wordt wel eervol ontslagen met een bonus want dat gevoel had Trump in jaren niet gehad niet gevoeld en het voelde als zo, zo lekker!…

Ze zijn slim en uitgestreken Paaien je in de eerste weken Zijn ze vrijgevig met drank en eten maar ze weten ja ze weten…..…

De eerste weken zul je moeten wennen aan de wereld en de omgeving aan jou, je zult mijn woorden eens lezen, maar voorlopig houden we 't nou op wiegeliedjes zingen.... Voor Fabian, geboren op 4 juni 2004.…

Eerst los weken... Maakt de pijn wat zachter... Zo strak onder de huid van jou... Los weken....uit jou... Ik jou..... Mij los worstelen... Eerst los weken... Verzacht de pijn wat... Ik jij.... Ik moet nu naar mij... De vleugels zijn te zwaar.. Na het vele weken... Worstel en kruip ik onder de vleugels vandaan...…

De wachtlijst is waarschijnlijk uitgebreid, Wat eerst één week was worden nu vijf weken. Waar onderhand de helft van is verstreken, Wat veel vraagt van je flexibiliteit. Dus ziekenhuis of medische kliniek, Een wachtlijst blijkt gemaakt van elastiek.…

Onnodig mij nog méér te motiveren Om deze week eens flink te collecteren.…

De overhangende tak daar achter moet ik afzagen, maar eerst permissie aan de buurman vragen. Ik moet de bloembakken legen, ik moet de paden snel vegen. De poortscharnieren een beetje gaan smeren, de heg nog effe scheren. Het gras is ook een beetje hoog, de rioolputjes staan bijna droog.…

ze slikt hem in en kotst hem uit golvend vocht langs weke delen denderend botst zijn geweld in haar geeft ze over voor het eerst proeft ze wat echte honger is…

Er loopt een kat door m’n tuin Niets bijzonders hoor Die loopt hier elke dag z’n vaste rondje Zo loopt ook elke dag een man langs met z’n hondje Niets bijzonders hoor Ook zijn vaste rondje Zo gaat de tijd in sleur voorbij Wie gaat eerst, wie geeft de laatste kik De kat, de man, het hondje of.....ik…

een kindskind, eerstgeboren gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst van eigen oorsprong lag toen trilde er nog vreugde in de stille lach van haar, die ooit zelf de eerste was maar nu ligt een kleine hand werkeloos op gras verlangen groeide, gedragen door de tijd en nimmer vervangen want kwijt is kwijt en hij, het kind dat armoe…

Toen ik jou voor het eerst zag deed jij mijn hart sneller slaan. Toen ik je beter leerde kennen wist ik dat ik met jou verder wilde gaan. Als je niet bij me bent dan verlang ik naar jou, het kan niet anders zijn dan dat ik van je hou.…

De eerste stapjes, de eerste schooltranen, de eerste melkbeker, de eerste dag De eerste ochtend dat je buiten mamma broers en zusjes in je eentje mag. De eerste dag, de eerste schooldag, al dan niet gepaard met tranen, zul je altijd in je hoofd en je gedachten wel bewaren.…

tot de winterdag de zondag alles dicht ging sneeuwen, liep ik door de weekse dagen alles droevig achterlatend. -------------------------------------- uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…

Na deze week heb ik het wel gehad Want Sieneke heeft onterecht verloren De lijstaanvoerders kan ik niet meer horen En thuis ben ik voortdurend in debat Niets valt er, na Carré, nog te bereiken Wanneer ik zeg dat ze zo lief kan kijken.…

ik zweer u ik zal u minnen tot het einde mijner dagen van deze week…

Zeven dagen heeft de week Voor elke dag een vrouw Behalve voor de zondag Want leugens zijn vermoeiend…

Tenslotte krijgen lio's 'Leren leren' Aan dames in de knop en jongeheren De zevende, dat is de Dag van Morgen Maar ja, 't is ook de Week van 't Nederlands En Kinderboekenweek, maakt die nog kans Als kandidaat voor een sonnettenkrans? 'k Mag lijen dat men straks meer leest dan thans!...…

~~~ ach, het zat er niet in vandaag en gisteren stelde het vrijen ook al niet veel voor morgen vertrouw ik nog minder die zon gaat weer naar de maan daar kun je donder op zeggen ~~~ tussentijds zwijg ik…

Het was haar kleed dat afgleed van wat het verborgen had gehouden niet hooggesloten maar als een streling op de wind, een vlies dat slechts zichtdicht de welvingen verried van wat een leven had te gaan proces van rijping ze lachte zonder reden dacht ze zonder naam ze lachte vreemd en hard en wachtte op momenten die onschuldig…

eens in de week neem jij een groot stuk ruimte in de telefoon gaat terwijl je komt tuut tuut tuut tuut aaaaaaaaaah dan ga je, moeiteloos week ik me los, nog zacht, nagenietend dan een dagje rauw waar je zat even boos waar je niet bent stil worden, rustig van binnen de waakvlam laten branden…

De week van Nijntje en schepper Dick Bruna, van Nederlandse baretten ingezet tegen Al Kaida. Ongeloof week 8: Schipholroof niet te evenaren!…

Maar geef me jouw hand en dans met mij op deze vloer verdwijnt de schroom wij tangoën en walsen met passie het leven is liefde en een droom geef me je hand laat niet meer los dan vrijen we naakt onder een boom onze stille getuigen zijn elfenbankjes doe het nu maar wek mij niet als ik droom…

Weer is het herfst en weer kleuren de straten Door de gevallen blaadjes bruin en geel En soms ook rood dankzij een crimineel Die daar verbloedt uit tal van kogelgaten, Zodat men nu opeens weer heel goed weet Waarom de maand november slachtmaand heet.…

Een sirene loeit en er wordt een meisje weggebracht in de donkere novembernacht in het week-end. En haar mama huilt want een ouder weet maar al te goed wat verkeer met jonge mensen doet in het week-end. Zij reed voor de eerste keer ondanks het gure weer met haar fiets langs de verlaten straat.…

Een Week van de Croquet, dat was het plan Maar er is nu al ruzie uitgebroken Want de frituur was nog niet aangestoken Of hup daar vloog de vlam al in de pan Kreeg Mora van Van Dobben dus te horen In eigen vet maar lekker gaar te smoren.…