Alle inzendingen over fee

Kleine fee slaapt Sssssttt... Kabouters klauteren haar bedje in en zoete dromen nemen traantjes mee Kleine fee slaapt Terwijl tegen het plafond rook van eerste uitgeblazen kaarsje nakringelt Kleine fee slaapt Sssssssttt..... 't fee...st is over en uit…

Vandaag is het een glorierijke dag Ik zeg de M goodbye van Zee de Fee En ook die boze Fee zeg ik tabé Maar pleng geen tranen om haar valse lach Haar Zeepaard doet nu dienst als Sint z'n knol Waarna de Fee diens schimmel zelf verschoont En zich vervolgens duizendmaal beloont In dwangbuisrijm, als boze toverkol Als ongeborene koos Fee…

In de spiegeling zweeft een prachtige fee, in een gewaad van lila en blauw. De fee laat zich drijven op de golven, ze lijkt een met de blauw-getinte zee. Ze zwaait met haar fonkelende staf en wil gaan toveren, maar...…

in het bos van de eenzamen ontwaak ik in een leven niet van mij voorbij schieten de beelden en ik denk aan haar haar gezicht dat ik verlies ik dwaal verloren tussen de bomen op zoek naar de stilte waar ooit de rivieren van verdriet niet meer stromen ik voel mijn tranen kolkend langs mijn wang en ik ben bang zo bang…

zij is de allerzwartste nacht die op jouw witte schoonheid wacht maar jou niet meer laat praten zij voert je zoetjes achter haar jij houdt je kiezen op elkaar en hebt niets in de gaten jij smult en zij smelt met je mee hoe vullend is een droptoffee…

en dan dit – zonder reden lag ik daar in het koren bloedend in het ochtendgloren spontaan een tweespaltig verleden verliezend ten doele een richting -een plotline- te vinden uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde stond daar een reiger roerloos in het bloedend verschiet sneed het riet -dramatisch een fluist’rende ode zo zacht en…

en dan ben je weg fee in een flits met tere gazen vleugelijn ik mis je hier want je mocht er zijn (voor Monique)…

Je hebt mijn aandacht, eindeloos, jouw silhouet, zo sierlijk zo broos, in stilte genietend als ik naar je kijk, jij frêle fee uit het dierenrijk…

nog voor ik mijn oor te luister leg op het kussen van mijn dromen zeg ik je gedag, intussen weet ik dat morgen een fee bij mij zal komen dat wil ik nog even delen immers het geschiedt niet elke dag dat een freule uit het toverrijk mijn hart komt vullen met zoete spijs, bij helder daglicht wel te verstaan en dat de smaak heeft van chocolade…

fee zilverwit gekleurd zij vlindert voorbij ik voel haar adem elfje…

, een gezin Van paksneeuw met pomponmuts tooien De bloesemboom zal roze strooien Eerst zet een fee Galanthus in…

boordcomputer doet Raar, of zou het zijn de fee uit de Hoorndermeeden ze zag dat ik te hard heb gereden Ze tovert, doet er iets met de boordcomputer fee is alweer weggevlucht ik geef de banden extra lucht…

Verstopt in de hoek als schaduw tussen troep een glimp die niemand ziet door maan omgeven als ongenode gast vertiert hij tussen kieren als koning van beschimpte kruimels een harde werker op veel manieren Zijn wereld is goor vocht, stront en schimmels hierin trekt zijn lichaam spoor terwijl hij likt over smakelijke spiegels luistert…

Er staat niets in de kamer foto’s zijn van de wand hier hing vroeger een schilderij muren staan er kaal en verloren bij vergeelde plekken maken niet blij Geluid van leegte, bonken en galmen er slaat een verbitterde deur somber, als scheuren in hout afbladderende verf ontbloot mankementen zonder franje, tierelantijn of kleur Het huis…

Oh poel vol drassige kwakerigheid van ons verdraagzaam leven achter lelieblad en buigzaam riet biedt jouw schaduwrijk beschutting na droogte schuilt verdriet want ons huis absorbeert dat niet Bij de regenboog is iedereen gelukkig dat brengt levendigheid in je poten en water op de huid voelt lekker nat als de groenheid ontwaakt ontstaat…

Zeg meisje, is het koud, in je huisje bij de sloot zijn de muren niet dun is de vloer niet van steen zit je daar moederziel alleen Is je hart meegenomen door het water drijft het in een boot op rivieren der dood waar zorgen stilstaan wensen voorgoed van de baan Zou je dromen over mijn aanwezigheid van mijn handen, de warmte die ik breng…

Tussen takken vol groen bezongen vogels voorspoedige berichten. Het floot vrolijk en blij over pas geschoren schapen, grazend in de wei Verheugd maakten vleugels fladderend vrij, rondedansjes om levensvreugde dat lag te wachten met broedende wensen en voorspoedige kansen. De lente schaterlachte over de bladeren als gulle belofte, zonder…

Oh, wat haatte hij die dagen met name de dagen rond Pasen hij vervloekte vrolijke kleuren en jonge dieren en bedacht een plan om het te verstieren Het begon met bloemen: hij bevroor de narcissen overal spookten kwade geesten, uit ver verleden de straat was verlaten, alle kippen zaten op stok een waakzame hond, lag stil in zijn hok handenwrijvend…

Ze was als een regenbui in de lente onbevangener dan de eerste zonnestraal frisser dan dauwdruppels in de mist maar warmer als ijs Ze geurde fruitig naar appels, groeiende bij bladeren in de zon, als belofte, dat ‘t nog moest rijpen zij was zo’n helder licht ik was voor haar gezwicht Iedereen smolt in haar handen want zij droeg liefde…

Ik weet nog goed, hoe het was, die dag de allerlaatste dag dat ik je levend zag je lachte naar me en ik kon alleen maar terug lachen terwijl mijn hart huilde, slikte ik bittere tranen Omdat de strijd verloren was zag ik je liggen, op je laatste bed, van glas We wisten allebei, alsof het in de lucht geschreven stond dat er afscheid in…

Mijn handen weten hoe ze moeten wiegen hoe ze moeten strelen hoe ze moeten troosten, fluisterend zacht hoe ze een koortsig voorhoofd koelen in de nacht Mijn oren waren afgestemd op de melodie het lied van je zachte ademhaling ritme dat rustig gaat maar die dag… die dag was de lucht van lood Kinderen horen niet te sterven ze horen te…

Jij, je zat in mijn rugtas terwijl ik vocht tegen zwaartekracht dwong je mij steeds verder de schaduw in ik kreeg geen mogelijkheid tot bloeien alles moest naar jouw zin Jij, je was als een kwaadaardige poliep net als een akelig virus, beter maakte je mij niet nee, je maakte me juist ziek met je hatelijke woorden en je vuile grappen…

Mijn kindje kan lachen ik hou razend veel van haar ze is dan ook nagenoeg perfect met haar kleine neusje en haar gekleurde ogen die naar me kijken, als regenbogen Ik ben dolgelukkig met haar, vanaf ‘t eerste moment zoals men kent, is ‘t echt moedergevoel sterker dan oerkracht van straaljagers in de lucht en dieper dan de bodem van de zee…

Een eenzame zwaan zwemt over het koude meer met spierwitte veren koud als steen want zijn liefde ging heen Elke slag door het water voelt als gemis in spiegel van herinnering zoekend naar haar teder gezicht ziet hij alleen zichzelf, in tegenlicht Zijn hals gebogen om zijn lichaam met ogen gesloten omdat hij liever niet wil zien verloren…

Kom laten we gaan zeilen samen op de plas de boot ligt al te wachten bij de aanlegsteiger in het hoge gras Kom op, ga nu met me mee de weersverwachting is goed gezind dan maak jij de trossen los en hijs ik de zeilen die bolrond zullen staan in de wind Laten we gaan zeilen, zonder landkaart of kompas we varen gewoon nergens heen volgen…

Ik wil niet meer treuren om voors of tegens om kleuren die in kiem zijn gesmoord, om alles wat nooit zal zijn als schaduw van verlangen, patroon doorweekt met pijn Nee, ik wil niet meer verloren zijn, in dit labyrint vol tranen elke weg een doodlopend pad, waar ik ook ga, ik voel spijt die als zwarte inkt mijn aderen slijt Treuren is een…

God zwaait altijd vriendelijk gedag naar de Duivel, zijn allerbeste vriend ze zijn beter bevriend dan iedere vriendschap vele malen beter dan welke je ooit zag Want de één kan niet zonder de ander bestaan ze zouden allang verpietert en begraven zijn ergens in de woestijn in graf zonder naam beiden in onbelang gegaan Goed en kwaad is als…

Mijn handpalm rust gesloten in mijn schoot zonder kleurrijke toverbal knijpen knokkels krom gebogen gevouwen om een prop blanco printpapier En zie daar, mijn voltooid leven als een vieze onderbroek met verlangens draaiende in een wasmachine op dertig graden vol ontevreden zuinigheid Eeuwigheid vervulde geen wensen uitzonderlijke carrières…

Ik loop langs de branding met voeten in het zand waaien mijn gedachten nergens heen de zee fluistert zacht De wind verward mijn haren de zon kust mijn gezicht ik denk aan jouw glimlach doe alsof alles anders ligt Ik schrijf jouw naam in zand maar golven nemen 't mee ver weg over zee zoals jij mijn hart nam Hier blijf ik even…

Met hoofd in wolken, ik zet nooit meer voet op grond, want sinds jij kwam zweef ik over aarde rond. Je lach was een bries die mijn stilte doorbrak je ogen, twee sterren die mijn nacht bewaakten. Ik dacht dat liefde te vinden was op tv tot jouw hand de mijne zocht en alle onzekerheid verdween. Nu dansen wij samen tussen…