Alle inzendingen over fietsen vanuit Arden

na Aisne Ourthe Amblève Néblon Remouchamps Comblain au Pont komen de grotten met eeuwige tranen gebroken knotten gemergeld aan plafonds stille kraam van vledermuizen hang in spleten voor huizen rechte muren soms bekrast vroeg heilig betekend vochtig bij de tast wit schaars belicht boven koelt het bier zitje bij La Bonbonnière met een…

Rond Ard die steeds met tegenslagen kampt Zal het opnieuw tot een debat gaan komen Had in de porseleinkast plaatsgenomen En daar een tijdje flink wat rondgestampt Straks blaast de Kamer met haar lange snuit Zijn roerige ministerschap weer uit.…

De wereld om me Heen is soms te Druk geworden Zo veel mensen Die kennelijk Iets van me willen Ook al begrijp Ik zelf eigenlijk Niet waarom Besluit om het Leuke eraan toch Maar mee te maken, Mee te gaan met De stroom van de Rivier, zonder Noemenswaardige Weerstand, en op Gezette momenten Even een poosje de Bergen…

Hij brak de eerste dag zijn sleutelbeen, maar toch klom hij meteen weer op zijn fiets. En in de laatste bergrit deed hij iets dat volgens kenners schier onmoog’lijk scheen. Hij werd vanuit de verte nagestaard Door iemand die zich ook niet had gespaard.…

"Als ik iets geleerd heb" Hoorde ik hem zeggen, "en dat wil ik ook aan anderen vertellen" Zei hij vervolgens bedaard, "is het wel dat liegen misschien tijdelijk je probleem kan oplossen" Hij zet in elk geval Bepaald niet pontificaal Aruba op de kaart "maar dat het uiteindelijk alleen maar meer problemen oplevert" Voor de komende…

Men implanteert een anti-diefstalchip in elke nieuwe fiets die wordt verkocht. Dus als die fiets na diefstal wordt gezocht, wordt hij teruggevonden in een wip. Het lijkt, terecht, een lumineus idee. Alleen werkt de politie nog niet mee.…

Op het brakke akkerland Liggen keien in het zand De groene schuur, het witte huis Niemand was hier ooit echt thuis De herinneringen zacht en zoet Maar niemand weet waarom en hoe Geroep vanuit het voorhuis Deze vriend ken je niet De fietsen staan al buiten Laten we gaan…

Ik fiets vanuit de Hazenstraat naar 't waterfront het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal lijn 26 brengt me in een kwartier met een klerevaart, klereherrie een klere stuk verder de fiets mag in de tram mee (2,20) naar het nieuwe land; IJburg blaakt wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt op de oudere groeien de bomen al tot de hemel…

de zwerver zijn fiets gemakkelijk naast een plastic tas geparkeerd slaapt onder wakkere wolken een droomloze slaap de stadsmus laat zijn spiedend vogeloog vanuit de heg op een vale boterham vallen de vrouw kijkt betraand door het raam naar de zwerver naar de mus en terug en draait zich om wie overleeft in het landschap van…

hun puur fysiek *Louter op kracht fietsen…

slechts wachten op die verlossing ze kunnen immers nog zoveel bewijzen het kost alleen maar jaren een scherpe pen slijt nu eenmaal niet zo snel als een stukje krijt uitgestreken door de tijd en massa's malse regen ik hou de teugels in verspil geen inkt meer dan nodig, ik adem mij weg naar later waar ik uitblazen zal als een Arden…

vanmorgen vond ik een gedeelte terug van wat ik jaren geleden was verloren het lag verscholen achter een boek en ik voelde mij opnieuw geboren alsof dat stukje net genoeg was om weer mens te zijn…

Zomaar, vanuit het niets, hoorde ik een klap, ‘k keek vanaf ‘t balkon daar lag een jongen, naast z’n fiets. ‘k Bleef even kijken, of ie op zou staan want als ie zou blijven liggen, zou ‘k erheen moeten gaan, want een smak was het!…

Moeder ging uit schaatsen eerst op de korte baan je wilde meer dan kaatsen steeds verder zou je gaan Wat Diane, Ireen en Marije doen heb jij hen voorgedaan jij was de eerste kampioen zij kunnen in jouw schoenen staan We groeiden op met Atje zoals met Ard en Kees als sportvrouw nooit een watje ging je voor elke race Nu heb je ons…

of hij nou dik trom heet van johan kieviet ard jan of keessie van de nederbeat bij hem spat het er af van de eerste maten de tomeloze drang om muziek te maken z'n ziel en zaligheid offerend aan nietbestaande achromatische ladders op grove en fijne snaren in een heksenketel vol bitches brew jazz in sessions maar nooit op…

het zal niet waar wezen men ziet ze groeien Mart blaast zijn gasten op alleen W.A. van Buuren Ard&Keesie bleken smeetsbestendig…

Mijn dokter zei mij: ‘U moet meer bewegen Maak elke dag een ritje op de fiets Gewoon een klein halfuurtje of zoiets’ Hoe vaak ik dat advies niet heb gekregen Denk niet dat ik de artsen niet geloof Maar fietsen lukt niet meer op mijn VanMoof…

E ven is er de herkenning N aderhand volgt erkenning D an is er de gezelligheid S oms vergeet men echt de tijd C ru wordt er soms gereageerd H ard wordt er tegen geageerd A ls je kunt scheiden die waan P as dan zal het om échte VRIENDSCHAP gaan !…

Daarna fietsen. En dan de fiets verliezen. Vele keren wachtte mijn fiets niet op mij. Ze was weg, verdwenen en niet naar huis gegaan. Is mijn fiets alleen, is ze eenzaam? Aan een andere fiets bond ik haar. Maar nog wachtte zij niet op mij. In Nederland is mijn fiets mijn fiets niet en mijn vrouw niet mijn vrouw.…

(naar Gertrude Stein) een fiets is een fiets is een fiets... maar dan wel met twee wielen…

Hoera, ik heb een fiets gekregen!…

in een gesloten groep draaien pedalen rond wie langazamer gaat wordt overdonderend ingehaald de staart klemt dunner aan het einde van de karavaan banden zetten zuigend af op nat asfalt een schutterige colonne ineengedoken tegen de wind die strak staat en op een open stuk toeslaat lange jassen op het zadel vastgepind de wind verfomfaait…

Fietspadvervuilende racende wielerfreaks ! Snuivend en scheldend volkomen debiel! Mensen, kom op, steek dat fietsterroristische tuig op hun beurt nu een spaak in het wiel…

fietsen twee wielen witte benen beurtelings trappend naar ver vooruit fietsvakantie…

De stad is versluierd in een nevel van mist waanzinnig getoeter rijden door plassen ademen longen uitlaatgassen fietsen met een rinkelende bel door een kermis in de hel waar de ziel wordt gepeinigd het hart verbleekt vlucht ik naar de oase van rust door het wiegelied van mozart in slaap gesust ontwaken in hemelse - sferen met hándel…

Een stoffige fiets van zo’n vijftig jaar oud. Op die muffe zolder overdacht hij de dagen die hij doorbracht op dat sterk gelaste staal. Dozen vliegen rond als het begint te dagen: die fiets was de beste vriend van allemaal. Daar fietst hij weer door zijn eigen straat. Waar zijn liefje hem riep als hij voorbijging.…

Hij is een zwijgzaam dier van staal en lucht, zo zul je hem bestijgen en bedwingen: je benen springveer, voeten vogelvlucht, de wind zal samen met je spieren zingen, je hijgt het ritme, achtergrondgerucht, ik maak en breek mijn evenwicht, ik trap mijn val onder mij weg, ik schrijd op jonge wolken door de stad, ik rijd. ------------…

De politici zouden op de fiets een kijkje nemen bij de Delflandse kust, waar vanaf dit jaar 21,5 miljoen kubieke meter zand aan de kust wordt vastgeplakt.…

Fiets zonder bel onder de grond helemaal niets te doen Fietsenstalling…

Bij ons staat al een paar dagen een fiets bij het hek. Een fietstas achterop de riempjes netjes aan elkaar geklikt. Het slot zorgvuldig dicht gemaakt aan ‘t stuur een kleurig tak een roze bel: volmaakte fiets. Van wie de fiets is weet ik niet; het is een nieuwe fiets die glimt het chroom blinkt in de zonneschijn.…