Alle inzendingen over geen kassa

Deugd wordt beloond, maar niet aan de kassa.…

Zelfs Pukkelpop steunt actie nu voor Gaza, zo is er meer te doen dan enkel lol en loopt straks heel die grote weide vol het wordt er heet en 't gaat om kassa, kassa! Toch zegt het iets aan onze politiek want die ziet blijkbaar ook de ernst nog niet.…

Hoe ik draai of keer toch is telkens weer mijn karretje bij de kassa vol.…

geen kans gekregen ik greep de kassa en raak de cel werd mijn deel ik pleegde roofbouw op mijn leven, en in de haast greep ik er dus naast…

Hij bracht veel vrouwen buiten zinnen en mocht royaal bij de kassa innen. Hij leek een stoere, met veel bravoure. Maar zong voorbarig : "ik ben binnen !"…

Zit er een voordeel aan de scan kassa vraag ik me af ja voor dit gespuis wel want: met een fles cola in de hand kun je je zakken vullen!…

Ik stond bij de kassa van Kruitvat en ik vroeg of er nog van die goedkope dagkaarten voor de trein waren. Nadat ik er één had gekocht, zei ik: 'Zo, nou kan ik ook op vakantie!'. Ze glimlachte, want haar leefgeld schommelt rond het mijne.…

zoek niet naar het grote geluk maar tel je kleine gelukjes: de snelste rij bij de kassa, een vrij tafeltje op het terras, een opwaaiend rokje... die optelsom is altijd groter dan het grootste geluk…

er is nog ruimte in luchtlagen, in hemelgewelven in denkbeeldige rijen voor de kassa het grasveld van een zaterdagochtend een terloopse kus, in het stilstaan bij achteloos voorbijgaan voordat we zwijgen in lijnen van gelijke strekking…

Ik kocht laatst bij de supermarkt m’n eten, En deed er kaas en wat te drinken bij, Ik pakte nog een appel en een ei, Maar bij de kassa heb ik dat geweten. Ik zag de bon en informeerde toen, Of ik die in termijnen mocht voldoen.…

Van een kermiszaak bedoeld om te verdwalen Ontbreekt de laatste dagen ieder spoor Een kermisexploitant zonder decor Geen in, geen uit, geen kassa voor betalen Naar je ruiten fluiten, zielig en berooid Zijn eigen glazen doolhof ingegooid…

Als ik de kassa schuifelend benader Dan kijk ik zielig en lijk wat verward Zo steel ik menig kassajuffrouws hart En val perfect binnen hun zorgtaakkader Ik hou me licht dement en dring wat voor Mijn jaszak vol...en dan er snel vandoor…

Gisteren was het druk, druk, druk een lange zuchtende rij aan de kassa bijna iedereen keek verbijsterd: stomgeslagen~~~~ wat een schooooooooooonheid toen zij haar mond opendeed: ‘wie mag ik helpen?’ stoof iedereen terug naar de schappen en de winkel uit en zij kon er niets aan doen!…

De kassa-automaat heeft geen gezicht, geen mond die onophoudelijk blijft kauwen, die ongevraagd gaat jij-en en gaat jou-en, en die zich luidkeels tot collega's richt. En die mij dan (wat ik het meest verfoei) geen goede dag wenst, maar volstaat met: doei!…

Ik wist de zin waarmee ik zou beginnen: “Geef mij de kassa! Vlug wat, halve zool!” Maar ik werd uitgelachen, overal, Want wat een pech: het was net carnaval.…

hongerige ogen, graaiende handen, krijsend grut, overspannen moeders, coole pubers, chagrijnige koppen, bizarre smoelen, vrolijke types, tetterende kassa-meiden, even boodschappen doen, daar knap ik van op.…

Dat belast-ding Doet alleen maar ping Kassa, weer wat geld Wat voor iedereen geldt Ze weten er wegmee Als een flipperkast Aan-uit, ping-pong een bodemloze kast Een belastingparadijs u zegt wat Ontlast, kan het een onsje meer Het is belastingverkeer.…

Laatst liep ik met mijn kraag hoog opgeslagen, Een bivakmuts op en mijn pijp op zak, Die blijkbaar dreigend door mijn jas heen stak, De supermarkt door met mijn winkelwagen En voor het oog van de verblufte massa Gaf de caissière mij spontaan de kassa.…

Welnee, hij hoort de kassa.…

vier zijn sleutel gloeit onder de deurmat straks in zijn kamer wekt zijn hand de steen die zwelt tussen zijn liezen hij ziet haar borsten knellen in satijn en hoort de echo van een kale stem droge voeding, kassa vier…

Net twee dagen een ring om mijn vinger En ik loop al in het blauw-gele pand Grote pijlenhal uit het Zweedse land Bij de kassa een enorme slinger Ik dacht dat dit mij nooit zou gebeuren Verlies van principes te betreuren ...met een grote knipoog naar mijn lief...…

de dood valt als een muntstuk uit mijn wereld loodzwaar valt het terug waar ik niet meer grijpen kan de kassa is leeg opgeslorpt door een hemelse bank windstil geland ik hoef niet meer over te maken mijn nota's zijn geschreven mijn adem van geld is voor immer geveld…

In China geven ze aan elke klant die gratis witte tasjes bij de kassa. Maar de regering vraagt de mensenmassa: "Gebruik toch een textielen tas of mand!" Want plastic heeft z'n beste tijd gehad en fijn stof - uche uche - is er zat!…

Mevrouw krijgt de kassa niet open, weer een collega erbij gehaald: zo open je de kassa om een rol te vervangen. Jammer dat er geen in zit, dan zou je kunnen zien hoe dat werkt. Even een andere kassa openen, oh zit dat zo. Terug naar eigen kassa en papier geplaatst, even checken en helaas, nee dat functioneert niet naar behoren.…

de mensen gingen snel opzij en zouden lopen gaan als ik bij een kassa stond dan stond ik snel vooraan. Maar ach ik kan niet brullen wat mij zeer betreurt zodat ik telkens wachten moet op mijn eigen beurt.…

Dit land waar mensen steeds in rijen staan voor pretpark, kassa, goedbetaalde baan.…

Tot bij de kassa vier mensen hopeloos in de rondte keken.... ze konden niet betalen!! Alle andere wachtenden grepen vol schrik naar hun knip, een zucht slakend wanneer ze hem hadden gevonden, maar de slachtoffers stonden hulpeloos bij de kassa.…

Bij de kassa heb ik dan bijvoorbeeld één advocado of een netje noten.…

trippende ego vergrijzende onmacht loze beloften verpakt in een leus te veel van hetzelfde te weinig herkenbaar schreeuwt om de aandacht neemt bij de neus levend in leegte en zwijgende massa respectloos loslippig in roddelcircuit vertrouwen beschamend de hand in de kassa geeuwt zich verkiesbaar mijn stem krijgt hij niet…

Hoor ik je in zielsverwante duisternis door de zielenpijn te doorgronden mijn naam, mijn bestaan mijn fouten en mijn wonden luister ik naar je, wonderlijk zoals een vrouw bij de kassa van geluk hangt er een draadje aan jouw laatste letter en ben ik ook anderen die jouw naam verstaanbaar maken in het aanhoren als ik voorbijkom met mijn boodschappentas…