Alle inzendingen over gezegdes en taal

en ik, ik probeer het te verwoorden je vertelde me wat woorden maar je woorden zeiden me niets gezegdes rolden uit je mond, je zei me iets, maar 't zei me niets je vertelde me wat dingen je praatte, scheldde, schreeuwde omdat ik je niet verstond.…

Soms zijn confrontaties, complete hordes die " genomen" moeten worden, vaak lijkt het beter, de ogen te sluiten, de oren op non- actief te zetten, vooraleer men de mond opent en gezegdes uit, die beter gemeden kunnen worden, want al is de waarheid nog zo snel...... een confrontatie achterhaalt haar wel!…

wensen wie heeft ze niet van jong tot oud bij vreugde maar ook verdriet het gewicht in goud uitdrukkingen, we kennen ze allemaal er uitdrukking aan kunnen geven dat is een ander verhaal ik laat mijn gevoel spreken als stem op papier steeds weer een goed teken schrijven, met alle plezier…

ach ja elk schatje een eigen hartje en de scharrel gaat voor de baat uit zoals de reutel thuis klingelt is west op z'n Best's doet men met ganzeveder vet op het leder in diepe waat'ren met troebele wonden afgetroefd door Nel van Klaveren als vrouw verschopt schuilend achter ramen tranend tuitjes nog te potten cyclamen op kluitjes…

Mijn gedichten hartenkreten, uitspraken mijn verhalen en gezegdes zijn mijn meest intieme/innige cadeaus die ik delen wil die ik geven wil!…

je kon uit haar woorden de lach al ontrafelen als je in gesprek haar ogen zag oplichten door het innerlijk plezier dat het schouwspel haar bood in het primair beleven want juist in de try-outs vlamden de meest curieuze scenes heftig op scheurden gedurfde gezegdes uit hun verpakking en kwamen artiesten adem tekort dus…

de mens gedraagt zich als een edel paard en zint zoals een vos op slimme streken hij heeft de kater uit de boom gekeken of pronkt zoals een pauw loopt met zijn staart een enkeling komt van gegoede huizen de meerdeheid gelijkt op grijze muizen…

Sport is lichaamsbeweging met willekeurige, zelfopgelegde, absurde handicaps. Waarom zou iemand teneinde een bal in een doel te brengen alleen de benen, of alleen de hockeystick, mogen gebruiken?…

jij wist je als geen ander te kleden met de meest charmante gezegdes uit de galanterie encyclopedie woorden en zinnen pasten jou perfect kleuren gaven nog een extra cachet aan het schitterend geheel zelfs fonetisch klonk beschaving uit het emotioneel elkaar voorbij gaan groetend met een uiterst vriendelijk gebaar waar etiquette…

"Lieve berichtjes" zijn berichtjes met lieve woorden gedachten, gezegdes, grollen en grappen die vooral de liefde verklappen haperingen overlappen die vooral de mensheid laten mengen blijdschap en blijfschap willen brengen in iedere man in iedere vrouw in iedere jongen in ieder meisje zoals jij en zo'n berichtje maken maakt mij…

Vroeger, in het Limburgs land had een dorp aan de Maaskant een brug naar de overkant. Die brug was al eeuwenoud, immers helemaal gebouwd van degelijk eikenhout. De mensen zeiden altijd: “Die brug heeft een levenstijd tot ver in de eeuwigheid.” Maar eens, na te veel regen was de Maas sterk gestegen, kwam haar stroom de brug tegen. De hoge…

wat er nu voor of achter ’nadat’ volgt waarom beginnen met lange zinnen en kort eindigen? het zicht is geheel aan mij wie bepaalt de regels? zij die soms niets delen doch alleen incasseren zoals reacties onder poëzie zoals ik, die toch graag deelt want lezen is gelijk uit een bundel zoals de Bijbel de Thora of Koran waar kan ik reageren…

onse eerste dienaer des lands gaet met sijnen naesten beminde het vaderschap tegemoet; . doch de daertoe noodighe daet volghde niet den ouden wegh waerlangs het leven meestentijts sijne wordinge vindt. . met sijnen man, ende eene draghende vrouwe, gewilligh in herte ende gave, ende een voor ons naemloos korrelken uyt het graen…

. vertèl mîj van drome, nogh verborghen, maor waorin zèker 't verleeje wart ontnomme ick gao nogh iene kier langhs de velde van weleer, die vertèlle van dreughte en diepen verlaotenhèd . die nogh altijd de huud bekraste, kier op kier, en waor mîn levenssaft verdampt in gelaotenhèd . herinner mîj aon den dach van merrege, die vertèlt…

mijne siele spiegelt sich aen 't licht van desen tijt der verloren oceaen . in den beginne was er sien wazigh noch als door een sluijer nu, scherper . doch vaker ende dieper ervaer ick de verwe van nieuwe maen . al is d'aerde vol van monden ende kent sij ontelbare wouden met handen . een mensch wordt ongevraeght…

haore hove rust so sottecke op miene herfste, droomt van unne lange soomer daer icke nog jaege, renne langs ’t strande ende om unne glimlache vraoge, sie om unne reikende hande. die afstand drieft al dunne ferre, ’t slape is dieper as ooit, sezoene nervet miene vel, jonkhede verdwijnt, miene toekumste dooit. haore wange verraodt verte…

het wort weder stille om mij henen ofte krimpt het buytenland oock van binnen, in mij selven heeft elck mensch dat ghemeen? sal het een verslavende vryheyt sijn die u ende mij verblindt, wil ick gheene angste ervaren „het goede is mij immers welghesint” schreeuw ick om mijn selven te bedaren doch de schaduwe naedert nu snel…

neem mijn hant, en wees niet bevreest als ick trecke door levende velden met voelende bosschen alomme want dickwils is een mensch te seer bedeest om sich als deelende, roepende stemme, kenbaer te maken…

Langhs d'ackers van schroom ende schuwe stille, slenter ick teghenwindsche stappen, aerzelende om onghericht in een verwarrede droem te treden ende te verdwalen. Neerwaerts ghekeerde ooghen beghrenzen als beklemmende bundelen van swart licht, die meer ende meer de ademende borst omhaelen met stomme banden, Totdat…

stilte en is niet altoos gevuld met leegte. somwijlen rust daarin een vrede, zeldzaam van geboorte. zij komt niet. zij is er. en voor men het weet ligt zij over herte en gedachte zonder geweld. dan is er slechts alleenzijn, en een tevredenheid, waarin de ziele, zonder woorden, gekust wordt.…

Nog een wijle spreken mijne ogen nog niet vermoghende tot wederrust te neigen, want zij aanschouwt mij immer aan. Mochte zij mij willen, mochte zij met mij ten slaapwaerde gaen. Zeker zal zij geuren naer laet-herfstigh rozenbloet, ende haere borsten begeeren een lentebloesem te onthullen. Het zijn mijne lippen die dorsten…

. wat sal dit noch tot wordinge brengen vraghe ick mij af . want herhalen doe ick al heet het dan anders gheseght dan ghij het segt . somwijlen voeghe ick mij naer den heerschenden aert soo die al heerscht of naer mijn eyghen stemme soo die tenminste herkenninghe duldt . ende immer dat pogen in woorden te vangen wat…

spreeck niet van later, want later woont niet in mijn ure. dan ben ick reeds wechgegleden uyt uwen tijt. . maer nu drijf ick op de rimpelen, lichtblaeuwe wateren, gelijck een stille ademtocht onder den hemel. , alsof den deze mijne glimlach bemint, alsof het hooghe mij wederkent. . ja, ick ben ick, ende voor een corten stond gevoele…

Ick was een wijle in ruste. Toen een gefluuster langhs mijne ooren streek, ende zeide: "Gaot ghij mit mij mede, mit mij mede, zomaar, vlieghende vlieden?" Wonderlijck was't dat het mij mit vergankelijckheit suste. Ick en wist nie dat het den Gheest was die zichzelven vaarwel kuste. Gelijk een schaduw die…

Een mannetjeskat, noemt men meestal een kater Hoe noemt men een mannetjesrat, soms een rater zo heeft het NEDERLANDS verschillende kwalen Niettemin is en blijft het, DE TAAL DER TALEN.…

De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt aan boord, container vol relieken, taal en nog eens taal, een ansichtkaart, een brief, een boek, muziek - mazurka van Chopin, die mis van Haydn, strakke Bach op achterplaats in Calzadillo - ook veel verzameld daar: eikels, kastanjes, allemaal bermspullen, een stoel en nog een stoel, een stugge…

De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt aan boord, container vol relieken, taal en nog eens taal, een ansichtkaart, een brief, een boek, muziek - mazurka van Chopin, die mis van Haydn, strakke Bach op de achterplaats in Calzadillo - ook veel verzameld daar: eikels, kastanjes, allemaal bermspullen, een stoel en nog een stoel, een…

Als je dodelijk geveld wordt door een vallende oude boom spreken we dan van een geweldsmisdrijf of van een natuurlijke dood?…

Je moet de taal kunnen verstaan die twee geliefden spreken als ze voor elkaar willen bestaan, je moet de taal verstaan van het leven, het geven en het nemen, ook beleven. Je moet ook de taal kunnen verstaan van het ongemoeid laten gaan, en van de laatste halte, het eenvoudigweg doodgaan.…

We begrijpen dat U ons niet, kunt antwoorden in onze taal. Goddelijk, zo noemen mensen Uw natuur. Laat ons dan maar luisteren naar de wind. Laat ons het onbegrijpelijk wonder zien. Laat ons maar verstomd staan als een kind.…