Blij is de wedergeboorte
Zonnig wellicht de nieuwe toekomst
Zorgzaam is het te beleven heden
Sombere tijden zijn altijd rood
Grauwgrijs is mistig in het verleden
Fluweelzwart geeft rust, nimmer dood
Groen geeft in stilte hoop
Blij is wedergeboorte…
hoog in de taxus
ineens ‘n grauwgrijs doosje
eens vol met spijkers
nu met vier slakkenhuisjes
gaaf en heldergeel
twee kleine en twee grote
als een hecht gezin
in ‘n hoek heel dicht bijeen
in barre tijden
de winter niet overleefd…
De wereld is van ijs
Door dubbele, valse tongen
Zijn wij uiteen gezongen
Ik Dakar, jij Parijs
De wereld is grauwgrijs
Ik, troostvrouw, jij troostjongen
We slaan op watergongen
Meeuwen doen het gekrijs
Dat ik niet van mijn lippen krijg
Ik schrijf met schelpen in het zand
Hoe of het tweepersoonsland heet
Dat ik nu te verliezen dreig…
Dreigend grauwgrijs een kleur apart.
Wit in alle mogelijke tinten in die eindeloze lucht.
Ik keek ernaar en slaakte een zucht.
Door de inval van het licht waren de bomen
fluorescerend geel of wijnrood
Dreigend als de dood.
Bruin met oker wel honderd soorten.
Ik was overdonderd door het landschap,
die zoveel verscheidenheid bracht.…
Een grauwgrijs wolkendek
komt langzaam naderbij
zwaarbeladen met rijkelijk vocht.
De natuur is tweeërlei.
Tussen vele donderkoppen
doet de zon haar werk.
Heldere doordringende stralen
talloos en oersterk.
Ineens voltrekt zich
een natuurlijk wonder.
Een machtig scala verschijnt.
Feeëriek en heel bijzonder.…
Zwart noch wit ziet hij
want alles is grauwgrijs;
het geluid is besmet met
een piepende muizenruis.
Soms in een helder moment
staat er peper naast zout
maar strooit hij veel te veel
en verpest hij het gerecht.
De wereld komt zijn strot uit
ook al gaat er niks meer in.
Het is een levenswalging
die ademend wordt versterkt.…
wat schenkt ons
de grauwgrijze winter
ze laat ons even in
ons geheugen wegzinken
net niet verdrinken
en laat ons voelen
hoe het straks weer kan wezen
en laat ons uit de opgeslagen
kleurrijke herinneringen lezen
zodat we wat komt ten volle
zullen waarderen
misschien is dat wel het geschenk
dat door haar is gegeven
die grauwgrijze winter…
Ach, zou alles ook zo fladderig geweest zijn, alles wat
maar roze kon zijn, en dan dat blauw boven de toppen
met vaak flodderig wit, of grauwgrijs, de verheerlijkte
wolken, er wordt hier gevlogen om het eigenzinnigst.…
903
Bezig met laden