Alle inzendingen over groet, glimlach

Mensen hebben -ieder voor zich- open en gesloten ramen, kleuren die mee- en tegenvallen, mogelijkheden die verrassen, woorden die geheim blijven, pijnen die niemand vermoedt, leven is toevoegen in tranen en een weerloze glimlach.....…

Daarnet een buurvrouw ontmoet in de straat, wat praatjes en nieuwtjes nog vroeg in de morgen, een delen van vreugde en ook kleine zorgen en wat er weldra gebeuren gaat. Zo simpel maar hoopvol bij alle kwaad dat in onze wereld nu overal klinkt, dat ondanks ellende in harten toch zingt, daarvoor is het nooit te laat.…

Het open venster wimpert een glimlach en ik, ik groet de nieuwe morgen…

Val vandaag even stil tussen alle drukte en feestgedruis; vrede groeit niet in lawaai maar in een glimlach en een groet. Zalige Kerstmis en warme groet voor iedereen.…

ogenspel een groet een kus een flirt wimpers trillen wangen blozen verwachtingsvol de glimlach speels rond mondhoeken…

Val vandaag even stil tussen alle drukte en feestgedruis; vrede groeit niet in lawaai maar in een glimlach en een groet.…

willekeurige mensen zitten vrijwillig gedwongen in de voortrazende trein een groet een glimlach een vluchtig contact voor even zijn ze samen op weg…

Vanmorgen werd ik wakker met een brede glimlach op m'n gezicht van schrik deed ik meteen mijn ogen maar weer even dicht. Had ik vrolijk gedroomd, of anderszins misschien of had ik gewoon een heerlijke nacht gehad en in mijn dromen iets gezien?…

Toen Uw glimlach mijne ziel doortrilde En mijn glimlach gloren deed, verstilde 't Al in mij, dat schreit of klaagt. Dit zijn Uw gedachten, Ave, Heer, U groet die sterven gaat.…

Een zonnestraal, een zuchtje wind Een brede glimlach van je kind De koffie 's morgens voor je werk Het zingen, zondags in de kerk Het wandelen, de rit per fiets Een vreemde groet je, uit het niets Het leven als je wakker wordt geniet er van, het is zo kort…

Leegte trekt mij over de stoep langs het huis waar ook mijn ouders niet meer wonen Alles is anders Het hart ontbreekt Het tafelmassief van de ongeschreven regels gepreekt tot gehoorzaamheid - een boek vol in mijn hoofd Ik voel het gewicht ervan verschuiven bij het zien van de kamer, zo vertrouwd de zekerheden weer zwaar en duidelijk…

De mensen op straat maakt het niet uit dat ik naar hen kijk of ik besta er is geen noodzaak die me vooruithelpt voorbij het raam wachtend het wachten moe, terug in de stoel terug in de tijd verdwalend in mogelijkheden van oude zomerse verlangens door jou aangeraakt te worden terwijl het paard snuift jouw onschuld onbewust en onaangeraakt…

Beits, zeep, appels, stof: ik houd van zoldergeuren – maar ik nies ze weg.…

Over de graven, over de tijd heen: klimop – van de verhalen.…

Je verbleekt, kruipt langzaam weg uit de anekdotes en de foto's die overblijven voor vreemden, later ook nog ontdaan van onze herinneringen alles verteerd tot iets anders jij en wij opgelost in nieuwe levens met hun eigen verhalen waarin wij zachtjes fluisteren eeuwig zullen we fluisteren in het voorouderlijke koor van de menselijke…

Niets hadden we nodig, we botsten gewoon en lagen door elkaar als dat zo uitkwam, een nest vrienden die elkaar weten te vinden hoe ver we ook uitgevlogen zijn Engelen geworden, wie had dat gedacht! Onze zielsverbondenheid zo vertrouwd op het eerste gezicht bij elk weerzien - eeuwig jong is dan mijn kuikenhart, mijn huid van vlees en bloed…

Alleen de liefhebbers weten er iets van, de anderen lopen eraan voorbij en tasten het aan Ze weten niet wat ze doen s Avonds bekijken ze wel eens een documentaire over iets dat er niet meer is, maar hun ijkpunt verandert niet: het is van voor hun tijd er zit geen toekomst in Dus laten ze het verdwijnen sluipenderwijs gebeuren, alleen…

Weet je mijn blik, gevangen in je net van vrijheid een sprong in het diepe blauw van ogen, aandachtig streel ik je lijnen, oneindig geschonken glimlach in het azuur der levens. Tot aan mijn enkels in de golfslag zijn het maar gedachten schuimend in je kielzog zo groet ik u, tuimelaar van dromen.…

morgen, ja morgen kom ik weer kom ik om, mijn hart doet zeer maar ik schrijf wel op uw lijf ik beklijf en verblijf, hoogachtend…

Een vriendelijke blik een aardige groet een knikje opzij geeft de burger moed. Een vraagje hoe 'n ander het maakt is iets wat steeds verder op de achtergrond raakt. Maar een vriendelijke blik, een aardige groet maar de wereld ineens een beetje mooier, en: Zo hoort het en zo is het goed.…

de stad mijn stad jouw schat hadden wij zoveel spinsels in gedachten die zich als draden door mijn geest lachten omdat deze clown een boek schrijft waarin alles echt lijkt mijn wraak is zoet zo zoet als zout want een engel lieve mensen wordt nooit van goud maar roest door tot aan de kern tot diep in de geest ik schrijf u leest groeten…

natuurlijk nemen wij beiden een bloem mee voor jouw kist uiteraard uit eigen tuin boeketten wil je niet of grote grafkransen want jij lieft de eenvoud geel is jouw warme kleur dus pluk ik gulden roede gave van moeder aarde een stille groet aan jou met zegen voor jouw reis voorbij de sterren…

Aan wie zij dan de groeten moeten doen 'k heb werkelijk geen idee, dus zeg voortaan maar: Tot de volgende keer!…

toen stond ze daar ze wuifde met haar blonde haar ik keek en dacht heel zacht aan wie ze was zo lang geleden eenzaam weggegleden in de stilte des doods vergeet ze niet om groots herinnering te zijn en dat voelt fijn ik raak haar aan met heel mijn voelen en mijn hart, omdat eeuwigheid in groot gemis ook altijd samen is…

Neerland’s hoop in bange dagen is een glimlach op juist moment Neerlands hoop in bange dagen is een groet aan onbekend Neerlands hoop in bange dagen is een fluistering heel zacht Neerlands hoop in bange dagen vervliegt in een wolkeloze nacht…

Veel geluk en doe haar de groeten.…

Kijk, een vogel op een tak, het vinden van een onderdak, een glimlach die de sleur plots brak. Alles is weer even goed, en dat komt zomaar door die groet, wie zei: wie goed doet, goed ontmoet?…

De horizon nam haar getekende glimlach en zegende haar in het opkomende zonlicht haar brede mondhoeken typeerde haar groet en vertrok in de corona met een verguldde blik.…

Een glimlach van jou Maakt mijn hele dag weer goed. Een kus op mijn lippen maakt me weer blij, ’t Is hoe je het doet. Het vertrouwen dat je schenkt, De omhelzing die je geeft, Hoe je me vasthoudt als ik je nodig heb, Hoe je in het moment leeft.…

O zo klein en mooi puur uit onverwachte hoek een glimlach schittert.…