Alle inzendingen over hiërogliefen

Storm van woorden gierend door mijn hoofd wachtend op de luwte in dalen heerlijke rust geschreven op rotswanden hiërogliefen van weten uit vers vervlogen tijd. Woorden die in stormen golven tegen rotsen slaan als zware branding kusten overspoelen brekend door duinenrij pas op vlakke velden beteugelend bekoelen.…

Ik ben bijna zover dat al dat geschrijf me niets meer kan schelen, nog even en ik ben vrij van dat nare gedoe om sporen na te laten, terwijl dat nergens op slaat, want fossielen dekken de lading niet en aan nieuwe hiërogliefen hebben wij ook niets.…

Een hiëroglief lukt nog wel, hoop dat je me nog eens belt.…

Fossielen dekken de lading niet en aan nieuwe hiërogliefen hebben wij ook niets. Ik heb mijzelf nog wel het meest bedrogen met al dat woordgetover en literair gespit, want als alle woorden zwijgen is de liefde de triomf.…

gezicht in reliëf naakt hiëroglief koel dood teken vlinder zingt vleugel gebroken laat later staat kraanwater vaarwel wij komen aan, en slopen die hel afval afvallig bastaard aanraken raak vaak klaas aast gierige gier stokken stook deze wereld dood gasmasker ook! wij kijken muziek zingt mensen kerken erkennen rood…

Op het binnenste waar hiërogliefen staan, als straten van oude steden, gebrand op een zachte kaart, het verdwalen in oeroude vorm, in barnsteen, vergleden tijd op tijd, en van mezelf beelden die ik buiten de tijd ontgin, omzwachtel als een wonde, zelfs bewonder wanneer een nieuw spoor in me loopt, vers bloed dat kruipt en warmer wordt.…

Of ik weet wie Alva is Ken wel de Romeo, geen Spaanse heerschappij Ik moet onmiddellijk rechtop gaan zitten Franco was er niets bij Wat kan mij het schelen of hij wil dat ik weet Waar het ei van Columbus is Of hoe zijn bootje heet En wie de hiërogliefen krasten Verlichtende kost noemt hij het En wie bepaalt dat, zij?…

miljard lichtjaar om haar vinger ze zet een dansje in draallalaa draallalaa, draal en draalt tot het zadel van mijn bakfiets afzakt lankmoedig bekneld in mijn schoenen ze gooit er nog haar boekentas tegen tegen mijn schenen laura is te zorro zegt ze ze steekt haar vinger in de lucht door de regenkap gat er in met geweld ze schrijft in hiërogliefen…

Een oud verhaal dat hier geschreven staat, hiërogliefen uit een verre tijd, zo zorg'loos ooit de liefdesgod gewijd; van altijd zomer spreekt dit stil dictaat. Mijn vingertoppen raken haar gebied, gaan langs haar naam, het half verweerde hart.…

De hiërogliefen van dit vlakke water zijn niet te overschrijven, niet in taal - gebaren - visualisatie maar slechts in het ervaren van schoonheid.…

hij dwaalde tussen de hiërogliefen om de juiste letters te kiezen voor brieven die hij nooit verzenden zou hij ging op zoek naar de mooiste gewaden met veel goud en zilverdraden maar die hij nooit kopen zou hij nam treinen, bus en autowegen maar troost of geluk heeft hij er nooit gekregen omdat hij te vlug reizen wou hij plukte zaden…

De aangevreten bundels folianten Verstikkend in het rime riche perkament Gedecoreerd beslag over het leder Tussen de Hades en de Styx gevangen Bijeengepakte kuddes olifanten Hiërogliefen in de mummiekamers Eclips van farao's in koningsgraven De pieken van de Kölner Dom - een queeste Naar luchtkastelen in de Middeleeuwen Nu staan in…

overdreven populair en dankbaar thema, doch lastig tijdrovend en omslachtig Was het een e-book, een luisterpodcast gelardeerd met niksaandehand muziek dan zaten wij hier geen van allen aan het satelliet chipscherm gekluisterd het boek dat wij kennen van leeslerenschrijven heeft van krassen op rotsen tot steenhouwerbeitels hiërogliefen…

Onder gesteente trotseer ik het klimaat dat al eeuwen aan mij voorbij gaat Menig mens heeft deze rots al beklommen en gaf zich uiteindelijk gewonnen Tijdens het openbreken zijn er velen door de zon bezweken Maar ik geef mijn geheim niet bloot, zelfs niet na de dood Door slaven tot piramide geslepen, zal ik me op toekomstige plunderaars wreken…