Alle inzendingen over jullie

Een ieder leeft zijn eigen leven, met ieder een eigen lot en streven. Sommige dingen moeten zo zijn of zijn zo bedoeld, een ieder weet voor zichzelf of iets goed voelt. Leven is vooral delen, geven en keuzes maken, elkaar met iets kleins diep raken. Liefde, aandacht, een arm om je heen, samen alles delen, niet meer alleen. Er voor elkaar…

nooit stop ik met dit het snelle zilver de bar aan de oevers de wil hij hoort mijn gil de wind die zingt de engel wint bemint vindt…

Besef goed de cirkel is niet rond. In een drama waaraan je zelf niet deelneemt. De mieren die denken een nest te bouwen. Je kunt ze wegslaan, ze blijven bestaan. Gek, geflipt, gestoord. Of heb je de juiste dioptrie?…

zonder jullie voor later-straks te hoeven binden?…

Niet wetend wat te doen, luister ik naar elke beweging buiten, hopend dat het jullie zijn. De Stilte Na Jullie 2 De dagen glijden traag voorbij, als bladeren die vallen zonder wind. Jullie stemmen zweven soms door het trillen van het glas, of in het licht dat langs de gordijnen glijdt.…

kom toch uit die eeuwige verdoving en leuter niet zo over oplossingen over gelijk en ongelijk in ’t verleden schreeuw jezelf en de wereld wakker we hebben jullie zo nodig om samen in vredesnaam de oorlog te overstemmen…

Word soms gek Gek van die blik Waarom Waarom moet je me kwellen Op die manier Je weet dat ik van een ander hou Waarom Waarom jaag ook jij nu mijn hartje op hol…

Wat zijn/waren jullie? Wie zijn/waren jullie? Waar zijn/waren jullie? Hoe zijn/waren jullie?…

Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik een trio dat steeds meer in elkaar werd geschoven tot twee, de één verlieten het huis te groot geworden leek Overal bleven jullie, sporen nog te zien foto’s, gedachten, brieven en ook stemmen, die onverwachts spraken van een wondermedicijn onmogelijk uit te spreken zonder in een pijnlijk gelach…

het is lang geleden, dat ik jullie zag, de tijd is weggegleden, soms met een traan, soms met een lach, elke dag vraag ik mij af, hoe het verder met jullie is gegaan, komt er een eind aan deze straf, zullen we ooit weer tegen over elkaar staan, jullie hebben mijn nummer en email, zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar, toch zijn jullie…

Een plekje om te schuilen Dat je niet meer rennen hoeft Nooit meer stille tranen huilen moet Die van blijdschap dan weer wel Jezelf te kunnen zijn Nooit meer hoeft te twijfelen Aan wie of wat je bent Want van binnenuit is het zo goed Handen die je vast kunt houden Om te delen, warm en zacht Heel veel zonlicht dat zal schijnen Geen kou…

weten jullie nog al die keren dat ik er was voor en bij jullie als vrienden niet kwamen om met jullie uit te gaan herinneren jullie je nog dat ik jullie opmaken mocht toen de liefde jullie haalde voor jullie eerste dans herinneren jullie je de tijd dat tot vervelens toe ik jullie steeds vertelde dat jullie dit onthouden zullen onthoud…

Ze cirkelen boven mijn hoofd in tegengestelde richtingen, elk in een baan om een eigen middelpunt, met weinig zichtbare inspanning, wat duidt op thermiek als grootste aanjager, op zweven op wat is gegeven. Buizerds, zegt - in mijn hoofd - de stem van het kind dat zich herinnert: de dierenencyclopedie, mijn vader - hij wijst alleen nog zwijgend…

Ik had jullie nodig Maar toen was ik overbodig Door jullie verdriet zagen jullie mij niet Altijd waren jullie bezig met haar zij had problemen, jullie hadden het zwaar iedere ruzie, elk woord Ik heb het allemaal ook gehoord! Iedere keer dat ze wegliep dachten jullie dat ik gewoon sliep.…

Als jullie vader, Zal ik voor zorgen dat jullie gelukkig zijn Dat jullie een goed leven tegen moet komen Dat de keuzen voor jullie klaar liggen, als het tijd is te kiezen Nou hoop ik dat jullie mijn advies volgen Dat alles wat ik jullie geleerd heb gebruiken om verder van te komen Dat educatie de bron is voor jullie toekomst Al is…

Ik denk dat het maar beter is dat ik jullie mijn ijsbergtop heb getoond en niet de rest daaronder, want jullie zijn het niet waard, omdat jullie het niet in jullie binnenste ontdekt hebben, het niet gewild hebben, als onterecht vergif uitgespuugd. Als jullie de top al afwijzen, wat dan?…

Het leven mochten jullie niet aanschouwen. Wij hopen dat jullie naar ons stralen, zo kunnen wij altijd van jullie houden. Het is al heel lang geleden, maar jullie moeten weten, dat wij jullie nooit zullen vergeten. Liefs Papa en Mama en jullie levende broer Robert…

Als eilanden zijn jullie geboren. Door golven van geluk en pijn Als er bruggen waren geslagen Die jullie met mekaar zou verbinden Zouden jullie nog zo eenzaam zijn?…

jullie dit allang weten wil ik toch, dat dit één van die momenten is Want voor de warmte van jullie huis en de vrijgevige standvastigheid van jullie liefde hebben jullie een unieke plaats in mijn gedachten en in mijn hart die jullie altijd zullen behouden!…

He, poezepoes ja, jullie twee dribbelend hier in huis spelend, rennend met elkaar ja, ik weet het dit is jullie thuis Ho, poezepoes ja, jullie twee al vroeg het warme nest verlaten ik zie het jullie liggen op de loer voor de dweil die beweegt over de vloer Ha, poezepoes ja, jullie twee jullie zijn leuk om te zien lief, spelend bovendien…

Negen maanden lang heb ik jullie in mijn buik gedragen, heb jullie gedragen in mijn armen, tot jullie konden lopen aan mijn hand, mijn kleine kinderen worden steeds groter, lopen steeds minder aan mijn hand, ik heb jullie in bruikleen voor de toekomst, jullie zijn niet mijn bezit, jullie mijn kinderen zullen groeien en bloeien, weet heel zeker…

,’ jullie ‘meissie,’ zo kwetsbaar, zo klein Jullie ‘ hoop’ op betere tijden, jullie eigen kleine ‘Isa.’…

iedereen denkt dat jullie leven!…

een wonder Niets staat namelijk vast in het leven dat maakt het dan ook zo bijzonder Jullie hebben gelukkig veel vrienden die jullie vriendschap en liefde geven en zoals ik jullie heb leren kennen blijven die de rest van jullie leven…

Waarom zijn jullie gestopt met wenen is de nagedachte aan hem al vergeten is zijn afwezigheid zijn naar de achtergrond verdwenen, waarom gaan jullie gewoon door met leven. Zijn jullie zo onverschillig, zo blasé en kan het jullie niets meer schelen?…

Kom maar hier Jullie zijn niet alleen Mana Geef elkaar een zoen Jullie stralen van geluk Het bewijst van leven Zoek vandaag jullie licht Mijn hart staat open Welkom in mijn huis Jullie zijn kracht Eeuwige liefde Jullie mogen komen Volg het pad Neem de juiste weg Een bond, een familie Welkom in de wereld Doe jullie best…

Ik heb nou zoveel ongein van jullie te verduren gehad. Ik zie jullie vrouwen alleen nog als lustobject. Ook al zijn jullie uiteindelijk allemaal imperfect. Jullie mogen gerust langs blijven lopen, met jullie meet en greets. Doe het ook eens niet op high speeds. Smile for the camera, hot shot!…

Papa en mama vandaag zijn jullie zestig jaar getrouwd! Dit is een dag om het te samen te vieren. Maar jullie zijn zo ver van mij. Ik wil jullie in mijn armen sluiten en een stevig knuffel geven. Ondanks alle pijn en ellende zijn jullie toch bij elkaar gebleven. Hiervoor ben ik jullie dankbaar.…

Het gaat alleen maar over mij en jullie laten niets over jullie zelf weten… Daardoor zijn jullie in mijn ogen gewoon boeren lullen! Ik zoek over serieuze dingen… Jullie komen vervolgens met bullshit onderwerpen… Wat krijgen jullie nou eigenlijk precies te horen? Soms alleen maar losstaande woorden?…

oh mengelmoes van duizend volkeren als ik jullie daar zie staan ben ik blij dat ik kan zeggen het is toch wel goed gegaan met jullie regenbogen ogen geven jullie deze wereld kleur door jullie onbevangen denken opent zich zo menig deur vervagen zoveel enge grenzen zijn jullie mens onder de mensen.…