Alle inzendingen over moeder, respect

Eén keer per jaar ben je de klos, slingers, wijntje, taart, je feest er maar op los. Laat ik nu eens heel eerlijk zijn, mijn god wat doet het vreselijk veel pijn. Als je weet dat je kinderen niet op je feestje komen en je toch stilletjes blijft dromen... Mensen om je heen die je graag willen feliciteren, jouw 40-e verjaardag willen eren...…

had toegedacht vader en moeder ineen onze ouders - ons aller aarde…

Moeder ademt haar verlangens binnen, opent mijn brief en haar gesloten brein; ze is er nog, vrij van wrok en venijn, haar eerlijkheid probeer ik te winnen. Haar handen omcirkelen mijn gezicht, toen ze aan het subtiele bouwwerk rook; met mij de talrijke vragen indook, en haar adem walsde in het zwakke licht.…

bouwvakkers de ramenwassers al die werkzaam zijn in de zorg de vissers die met gevaar voor eigen leven u uw maatjesharing geven zij die u geruisloos nooit laten zakken maar vooral die in de steek gelaten jonge Bulgaarse moeder die hier de hoer uithangt voor de zorg en toekomst van haar kind zij zijn het waar men geen genoeg respect…

Heb respect voor de vrouw behandel haar goed en wees haar trouw.…

wat zij in zich heeft - alles - geeft zij ons moeder aarde waarmee wij ons voeden waarmee wij ons kleden en warmen waarmee wij ons sieren en verrijken koester haar moeder aarde haar én haar gaven.…

wat zij in zich heeft alles geeft zij ons moeder aarde dat waarmee wij ons voeden waarmee wij ons kleden en warmen waarmee wij ons sieren en verrijken daarom koester haar moeder aarde haar en haar gaven neem ervan haal af wat nodig is met respect liefdevol proef en ruik die gaven voel en betast ze geniet ze intens maar…

Laten wij, mensen, leven voor vrede op aarde en elke ademhaling hierbij stilstaan. Als we vrede van binnen hebben en dragen kunnen wij dat ook wensen voor de ander, en als we allen een stille innerlijke vlam bewaren dan vragen wij niet meer als de wereld aankan.…

dit blijft op hun netvlies staan kijk later niet vreemd op als ze geen respect voor je tonen neen, Moeder ook niet voor jou het bloed op je gezicht, je gegil gewoon bij hem gebleven kinderen lazen in de boodschap dus dat is wat ze wil…

Moeder je leerde mij al wat leeft, groeit en bloeit lief te hebben. Moeder je leerde mij respect te tonen naar ieders kleur en geaardheid.…

Klein en weerloos gepest, getreiterd, je niet voldoende veilig voelend op school maken je tot een moeilijke puber. Je grenzen verleggend, zoekende… maar vooral depressief, steeds verder wegzakkend. Bang ben ik, omdat je leven geen zin meer lijkt te hebben en je alleen maar dood wilt. Nauwlettend houd ik je in het oog je steeds tot praten…

tegenover mijn oude moeder over....groot...moeder-goed Steen-sterk-goed!!…

In het verre zuiden, op ijzige grond, Waar de winden fluisteren hun koude mond, Daar heerst de vorst in zwart en wit gehuld, De keizerpinguïn, met majesteit gevuld.…

15 november, de dag voor Respect Respect voor iedereen, geef Respect neem Respect, dwing het af en bedenk het is niet alleen vandaag Respect -dag Maar ook 364 dagen erna!…

Als jij, domkop, niet eens snapt, dat jij ontzettend dom naar buiten komt; ben jij, dom. Als je, begrijpt, jouw perversiteit, als intelligentie verstaat laat ik je in de waarde, dommer dan dom.…

Over moeder dochter is al vaak geschreven. Nauwelijks over die van vader zoon. De eerste wordt vaak overdreven. De andere vind men vaak gewoon. Niet dat je relaties kunt vergelijken Daarvoor ze zijn te specifiek. We zijn al blij als het botert Ze zijn en blijven toch uniek. De basis onder beide relaties Is het wederzijds respect.…

je hoe meer je weet verleer je die primitieve drang om hard te slaan en lang en dat maakt me zo bang gewoon en ongeremd lief hebben wie je kent maar ook die vreemde die bange en die boze die domme grenzeloze en tot slot lief te kozen wier haat je slaat en rozen te leggen op het graf van haat en moord en maffe hartelozen respect…

Hij is tachtig en woont drie-hoog Ach, 's winters is het hier droog. Leunend in zijn vermolmde zetel Op de kachel pruttelend, de ketel. Toen, met haar, mijmert hij even... Zijn droomprinses, dat was leven. Buurvrouw-lief is afwezig, bij haar zoon op bezoek 't Proviandkastje fluistert: wat karig, niet één koek. Straks, heerlijk…

Wat ooit is geweest zullen ze vergeten, en al worden we nooit echte vrienden ze zullen moeten toegeven dat wij eindelijk kregen wat wij verdienden; respect.…

kinderen, magische moeders en voorbeeldige vaders waar zij elke chaos bespeelt tot in orde ze heft het hoofd als ze fluit zo hoort niemand haar tomeloos geklaag en vaart zij vertraagt voort terwijl het leven als een spoor van momenten na elke voetstap neerkomt op een nieuwe rimpel.…

Nooit meer naar Bommel om de brug te zien. Martinus Nijhoff wentelt in zijn graf en ondergaat zo zijn posthume straf. Verwacht men nieuwe poëzie misschien? Cultuurrespect, ach, kom daar nog eens om: in Utrecht bouwt men hoger dan de Dom.…

Zullen we het eens proberen, te beginnen vanaf vandaag Elkaar met respect te behandelen en eerlijk antwoorden op elke vraag Een ieder in zijn waarde laten en open staan voor hem of haar We zijn tenslotte niet hetzelfde maar anders is niet altijd raar Probeer je eens te verplaatsen in die ene andere persoon Wellicht lijken "rare…

Mag ik U zeggen? Pardon? Of ik U mag zeggen. Ehm... Mag ik geen U zeggen? ..... Weet U niet wat U betekent? Jawel... Zeggen ze nooit U tegen U? Nou eh... Hoe oud bent U? Vijfenveertig... O... Ik dacht dat U ouder was. Oh... U heeft vast al een heel leven geleefd.. Nou, tot zover.... Toch vind ik dat U een U bent. Nou oke dan. Speelt…

Dan geef je respect en krijg je het zeker terug. En durf je samen te lopen over een smalle brug.…

het komt voor zelden maar het komt voor dat men mij respect betoont meestal hoor ik dat niet eens moet men mij daar op attenderen gewend als ik ben aan grinniken achter mijn rug als ik weer eens wat stoms zeg echter ik ben daar nooit op voorbereid dus dan knik ik maar wat lullig maar zeggen ze dan zie je wel wat een klootzak…

vol verbazing en respect aanschouw ik hoe je weer jezelf herneemt vanuit schijnbaar een hopeloze situatie het wonder der veerkracht…

Degenen,... die niet uw TIJD respecteren... Zullen,... onmiskenbaar ook niet uw WIJSHEID respecteren...…

Wat heb ik van die actie nu geleerd: Respect is in een oogwenk weer verdwenen, Wanneer men het niet meekrijgt in de genen.…

Respect gaat weer als eerste in de kast, Die Roos heeft zich voorbeeldig aangepast.…

Weinig geleerd, veel gefraudeerd. Leerlingen geterroriseerd. Leraren grijnzend geschoffeerd. ´s Nachts in de school gepenetreerd, obsceniteiten geënsceneerd, tot in detail geregistreerd, geürineerd, geruïneerd, bureaus met kots en poep besmeerd en zich in alles uitgeleefd wat ooit een god verboden heeft. Zijn positie? Onaantastbaar. Directie…