Alle inzendingen over opgevreten

Heel de ochtend misselijk, raar gevoel in mijn maag want wat gebeurde er in mijn zichtveld weer vandaag? Staande op het balkon zie ik moedereend met vier jongen moeder at van het brood, dat vanzelf naar beneden was gesprongen. Dat heb je met mensen die wonen in een flat of appartement ze duvelen oud brood naar beneden, als kost het geen cent…

Ik ben een slak, en durf geen hap te eten want ik zag iets vanaf een berkenblad en werd er misselijk van moet u weten een mens, ik zal het nimmermeer vergeten die al mijn vrienden uit hun huisjes vrat.…

mijn toegevoegde waarde is mij onbekend en onbekend maakt onbemind de sleutel opgevreten, maar ik heb hem nodig.. wat nu?…

Hij bleef maar zitten in die klotenslee terwijl zijn kleintjes werden opgevreten.…

Uren heb ik mijn slaap voor je gelaten, Uren heb ik aan je gedacht, Uren heb ik mezelf opgevreten, En eigenlijk waarom? Ik wil het zelfs niet meer weten, of toch wel, Ik zou je willen vergeten en liefst heel snel!…

Luister goed lieve jongen zei mama konijn mensen houden altijd veel van ons weet je we zijn aaibaar dus in deze tijd vergeet je dat we opgevreten bij Kerst het haasje zijn…

En oh, 'k weet, de cyclus van het leven, maar verdorie, die beestjes zijn er met recht maar even: voor ze worden opgevreten!…

Ik zet mijn stem op tegen de kale muren hoe lang zal het nog duren voordat ik door hen word opgevreten schreeuwend schop ik tegen de stenen ik leg mijn ziel voor hen bloot in de verte hoor ik hoe een klok de uren al heeft gedood.…

Netten konden niet voorkomen dat m’n vijgen werden opgevreten De merels hebben het op hun geweten Ik zag ze loeren vanuit de bomen Vanmorgen is er een tegen 't raam gevlogen Weerloos versuft, wees gerust, 't zelfs niet overwogen…

Door de intense pijn word ik van binnenuit opgevreten, door het verdriet tegen de grond gedrukt. De machteloosheid graaft een donk're kuil waarin het ongeluk mij stort. Tenslotte bedelft de eenzaamheid me met de eeuwige vergetelheid. ik ben levend begraven en dood ga ik door het leven.…

Ben een wrak dat langzaam opgevreten wordt van binnenuit roest staal in jouw beton verbrokkel wat ooit eens begon weer bladdert verf van de ramen hout begint te tanen na haar duurzaamheid ik was voor tijdelijk kom nu naar huis in samen bouwen wij ons eigen thuis…

Groot sprookjesboek Om de kinderen koest te houden De dag te temmen in het hoofd Nog lang en gelukkig voor het slapengaan Nee dan mijn krant bij het ontbijt Roodkapje verkracht en kermend opgevreten Assepoesje verkocht aan de hoogste bieder Grietje kotst haar snoep Wanneer mag ik verder lezen?…

een oude villa de naam overwoekerd door 't weer een oude villa verbouwd tot uitgeverij van het stadscentrum een oude villa opgevreten door vooruitgang onkruid overal een oude villa het gezin wordt kaartenhuis met russische thee – een oude villa en jonge kinderen vervuld van dromen…

een keel doorsnijden beter dan jaren in verdriet om slapeloze nachten met wraak gevoellens te lijden Tien jaren voor de boeg met aftrek van al gezeten en een derde vervroegd je bent zo weer vrij en vergeten Dus mannen opgepast voor je het weet is het zover geen S.M spelletjes ten huizen je ligt zo onder de grond te rotten opgevreten…

Door de lievezoete voedster opgevreten een spijze wordt het miserabele nest kleverige misgeboorten dat ze kreeg. Tot haar onlichamelijkte aangetrokken van deze nacht win ik, lichameling, de wil die volhoudt de min van Hadewich. ----------------------------------------- uit: 'De dame van de tapisserie', 2007.…

"Een wolf, 'n wolf" schreeuwde hij huilend ach laat 'm, laat hem maar keten maar niemand kon weten dat hij door een wolf werd opgevreten. Moraal voor nu en voor altijd gil niet voor de grap of uit ballorigheid.…

geluk dat ik wil delen met een ieder als troon op een machtig voetstuk maar plots hangen daar donkere wolken die alles behalve vredelievend zijn als piraten veroveren ze mijn schip het einde van mijn domein een traan bungelt aan mijn wang mijn hart in tweeën gespleten het geluk aan jou niet kunnen geven omdat duisternis het heeft opgevreten…

Dat heeft de jonge bidsprinkhaan geweten: na ’t hoogtepunt heeft zij hem opgevreten.…

Te eten en zelf opgevreten worden, zo steekt de dierenwereld in elkaar en elke dag is het weer aan de orde; de pullen gaan er aan met huid en haar. Nu nog een slokje water voor de dorst: De reiger heeft gegeten als een vorst.…

oorlog verbrandt, en ook het fosfor het bloed, het vlees, het leven vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur kom toch terug, sprookjes van ‘t oude Babylon zoete woordentuinen van de slimme Sherazade er is geen licht meer in de harten van de zinnen en alles door de oorlog opgevreten…

dat alles blijft mij niet zo lang meer bij immers tijd heeft geen geduld en met alles wat de lucht nog verhult word ik wis en zeker langzaam opgevreten…

Nou dàt hebben die herders goed geweten: hun schaapjes werden allen opgevreten.…

Inmiddels zijn ze alle opgevreten; ’t is donker waar het gele goud ooit glom. Maar ja ik had veel beter moeten weten, het is de derde keer al en da’s dom.…

We liepen wat bij Delft en Overschie langs paadjes tussen knusse huisjes vol snuisterijen en verborgen ongeluk in de verte de snelweg door het water in de mist was er opeens een doberman op ons pad vol hysterisch blaffen hij bewaakte een terrein en we zagen wel dat hij dat moest geen stil geluk bijna opgevreten liepen we er…

Onder lichtjes van miljoenen sterren, Heeft passie m'n verlangen voor even opgevreten, twee lichamen nat, temperaturen hoog, de hitte in elkaar gemeten. Een wrijving van liefde, een geurend verlangen. Elkaars emotie weer voor even gevangen.…

Lafheid, zijn eigen vlees en bloed Dat zo iemand dat doet Haat heeft zijn hart opgevreten Had die man wel een geweten. Hun mama is voor de rest van haar leven getekend haar kinderen die in haar geheugen ontbreken Haar hart is verscheurd en rood gekleurd Na lange tijd van rouw zal de pijn afbouwen.…

Opgesloten in ruimte zonder schaduwen waar geen mens een hand voor ogen ziet opgevreten door angst en zenuwen in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt. Met blinde ogen tast ik langs de wanden hopend op opening wijzend naar zon schijnend op blanke warme stranden nog steeds in hoop dat ik daar verblijven kon.…

zij heeft dan plotseling de behoefte aan echtheid en zingeving veinst zo waar een ingeving van deze of gene Happinez-god als ayahuascabekeerling en tergt hen tot op het bot Geen werkelijke waarde geen zinvolle betekenis meer kan ze nog samenbrengen hun verzengende afkeer van zijn/haar ongekende cirkeldrang heeft die staart opgevreten…

de aandacht die wordt opgevreten door je alleenstaande en zielige bestaan trappend naar alles van kritiek veeg je alles met slijm weer schoon ach waar de woorden sussen kussen druipt alles dat je haat weer langszij zij spelen met je verleden en angsten die jij ziet als weerspiegeling van zielen je blik immer naar beneden gericht want de…

Doch onlangs ging het fout, dat heeft die goochelaar geweten: De tijger barstte van de trek en heeft hem opgevreten.…