Alle inzendingen over pijn nachtmerries

Kon je ze maar bezweren de demonen. Monsters, geboren in inktzwarte nachten, slaan kraters in moeizaam opgebouwd vertrouwen. Maar er gebeurde niets die nacht. De planten staan waar ze stonden. De kussens op de bank waar jij ze achter liet. Toen je slapen ging en nog niet wist dat de galm van het onbegrepen leven zou gaan klinken…

Ze droomde altijd merries, was d'r klacht. Gespannen kwam ze bij de dokter aan met zorgen, die de vrouw niet uit kon staan: de angsten, die ze uitstond in de nacht. Omdat-ie haar ontspanning wilde geven, heeft d' arts een paardenmiddel voorgeschreven.…

Van alle dingen die bleven kleur van groene ogen hard als smaragd een wilskrachtige mond die wist van wat en wie Puntjes van een tekening verbonden met lijntjes jij liet zien welke verbindingen kleefden perspectief lieten zien Schaduwen dansten vier, zes armen voor je om een onzichtbaar lichaam maar ik kon de naam niet onderscheiden…

Is zij het hoogtepunt van goddelijk verdriet en falen? Is zij ontstaan uit de verdorven wreedheid van de natuur? Is zij wat overblijft als de bezieling der beschaafdheden ons in duisternis achterlaat om te vergaan in ons verloren zijn? Is zij de belichaming van het kwaad dat uit de diepste diepten van de meest afgrijselijke woestenij…

Ik droom een droom, van een witte Kerst, die er waarschijnlijk niet komt. Ik droom een droom van een mooie Kerst, die er misschien komt, Ik droom een droom van een vredige Kerst, die er zeker weten niet komt Want de nachtmerrie overspoeld als een ware tsunami alle vredige gedachten die Kerst in zich heeft! Ik droom een droom…

pijn Meer in mij, en Ben ik gelukkig Als ik maar schilder, Elke dag…

Storm die door het brein raast, Bij vlagen alles wegvaagt Dat het geweten als licht Protest nog op wil werpen - De nacht is lang en koud, Licht en warmte zo ver weg, En aan het eind van deze nacht, Van elke nacht, waar de donkere Tunnel ophoudt, staat zoals altijd Het konijn met het glazen oog, Dat mij opwacht aan het eind Van deze…

dat alles duidelijk wordt val nu toch in slaap maar droom dan ook nare dromen nachtmerries zijn het ik wil niet slapen...nooit meer…

Nou ja, de nachtmerries maken je bang en doen pijn. Maar weet dat je de dromen zelf maakt. Het gaat over wat je wilt of wat je heeft geraakt.…

paardenhandelaar vergaloppeert zich steeds weer nachtmerries te koop…

Wat ik voel Is de pijn Van wat niet is Maar had kunnen zijn Afstand als schuld Liefde voorbij Pijn in ruil Voor de liefde in mij…

Zwart als het ravenkleed; bezield door verlangen te vernietigen, ze offert haar kinderen; voor een duister doel nachtmerries van het bestaan.…

niet altijd zwarte en duistere paarden zijn… Er zijn ook witte bij en die doen je geen pijn.…

De dood heeft haar masker gemaakt en niets vergeten wat ze met haar ogen niet kon vergiftigen of veranderen in de droom die haar nachtmerries alleen in schuldige spiegels voorbij liet gaan…

Wat zou je doen als de dagen nachten werden maar de nachten niet doorbloedden tot dag Als een eeuwig firmament van verduisterde sterren verdwijnt in het neplicht van gevallen dromen Als de angst voor het donker gegrond blijkt omdat in het donker jij jezelf tegenkomt Kanten die je dacht te hebben verloren blijven je volgen voelen…

Yes, al 3 weken niet gerookt ik word door complimenten bestookt nachtmerries, iedere nacht nooit had ik dit verwacht ik ben er klaar mee en dit is echt geen cliché…

De nacht en de mist vertrouwen elkaar met de stilte als een wens die ik mag verbergen in de schaduwen die mij weerloos volgen wanneer ik niets meer achterlaat dan de gil die ik altijd hoor als ik mezelf weer met nachtmerries vermoord…

wie is toch die man met de zwarte hoed in een grijze auto die steeds voorbij rijdt is het die engerd uit mijn nachtmerries met extasypillen en klappertjespistool een wurgtouw van sisal in leren bonuskoffer ligt in de achterbak te wachten op drama…

Dromen zijn Kleur en fel Lief en zacht En zijn je hart Dan slaap je op rozen Je hebt je ogen dicht Maar ziet geen zwart Nachtmerries zijn Grijs en dof Boos en hard En zijn onrustig Dan slaap je op doornen Je hebt je ogen dicht En ziet hoe het leven eruitziet…

De morning after werd voor VVD CU en CDA een bittere pil Ontwaakt uit nachtmerries en luid gegil Van 't zegedronken monster BBB Met omgekeerde vlag - een nederlaag Voor Rutte, Hoekstra, Van der Wal en Kaag…

Verlaten zoeken in de zee van vragen en de stenen vinden die de onschuld verbergen van de stilte en het bloed dat eenzaam maakt en nachtmerries steeds laat beginnen met een echo die een verdwaalde vraag zou moeten zijn en geen lippen koud maakt.…

Dat dromenvangers de nachtmerries op stal zetten zodat de rust weder keert. Stille momenten als gebeden rustig als bomen Uw geluk mag herstellen genegen genezen…

Nu gitzwarte nachtmerries galopperen over in duister gehulde groene heuvels libellen dauwdruppels drinken uit onzichtbare liefdeszinnen omdat zij jou innig lief heeft in benevelde bibliotheken op zoek naar pure liefde ben ik bij je in verlegenheid naakt in de zwoele nacht.…

Iedereen kent het waardeloze gevoel Zoveel pijn met wat voor doel. Ooit sprongen de vonken er vanaf En nu voelt het doods als een graf. Maar deze eerste liefde vergeet je nooit En er komt ooit weer iemand die je hart ontdooit.…

Soms zijn onze verschillende gedachten als een breiwerk te verweven Soms voor een lange tijd soms maar voor even Maar als dat dan gebeurt en er komen vonken vandaan Onze nachtmerries veranderen weer in dromen en warme gevoelens ontstaan Dan zal ik komen. Dan trek ik het aan.…

Dansen in alle stilte terwijl de muziek zwijgt dansen in tranen Voorbij het lied het lied van de altijddurende liefde voorbij het intense geluk Dromen van jou en mij veranderen langzaam in nachtmerries dromen ooit zo mooi zijn nu voorbij…

Ik wil geen pijn naar boven halen.. Ik wil het achter me laten.. Ik wil geen nachtmerries meer.. Ik wil rustig dromen.. Ik wil geen slapeloze nachten.. Ik wil lekker kunnen slapen.. Ik wil niet dat ik er aan onder gaat.. Ik wil vooruit.. Is het dan echt zo gek dat IK dit zo wil? Is het dan echt zo gek dat IK wil zwijgen?…

Kon best meteen De benen nemen Het was alsof hij De armen van Je romp afrukte De pijn die we moesten Ondergaan Waar kwam dat toch Vandaan De angst dat op Elk moment De woede Kon opsteken Door de stilte Met het verkeerde Woord te breken Morgen begraven wij pa Meer dan ons vader alleen…

rennende gedachten spelen tikkertje met hollende emoties op de speelplaats in mijn hoofd nachtmerries galopperen zij aan zij met dravende angstdromen naar de poorten van mijn geest gedachten en dromen vechten fanatiek om de eerste plaats in mijn brein terwijl ik verlangend wacht op die ene niet doorwaakte nacht…

Want als de pijnen toeslaan, ben ik alleen maar lichaam. De geest komt in het nauw. Hij wil wel op de vlucht slaan. Maar heeft geen plaats om heen te gaan. Dan zoek ik naar een middel, voor wat vergetelheid, in mijn verhaal. Dan moet ik eerlijk zeggen, ik hou er niet zo van. Het middel is soms erger dan de kwaal.…