Alle inzendingen over rabarber

Rabarberbladen Groeien prehistorisch groot naast de compostbak.…

Rabarber vind je vies ! Verder niets te zeggen Behalve dan, dat de wind zomaar je wilde haren door mijn gezicht blies…

het huis van mijn oorsprong is als nieuw bepleisterd met de rij populieren de seringen de rabarber nog steeds zichtbaar achter ze zijn niet meer van ons ik kwam er zondag langs de leeuwerik zong kinderen speelden de pioenrozen op het erf de dag dat mijn vader stierf het ongeloof van mijn moeder de egel die 's nachts hoorbaar schuifelde…

"dat we elkaar nooit meer zullen weerzien is geen antwoord maar een vraag, onbegaanbaar in dit oude licht” * het denken aan mijn grootmoeder doordat haar zwijgen een grote ernst was op het land, in de koeienstal tijdens de zoektocht in het kellekamertje naar confituur sluiers van spinrag en rabarber, haar hand bewoog tot aan…

Bloemen lezen doorgaans geen poëzie al helemaal niet in de verwilderde achtertuin van mijn grijze oudoom in den vreemde die groente verzorgt als zijn het zijn kinderen zijn hart achtergebleven in een naakt verleden in het verloren land van oude rabarber en koolrabi een spreekwoordelijk land waar hij niet meer kan leven zonder bloemkool…

eieren gingen aan struif geel tegen de muur witvis uit de sloot bakten we op sprokkelhout en proefden we weggekropen onder de rabarber rood werden we van kroten en oranje van wortelcaroteen we braken komkommers open en meloenen slurpten we leeg miss blanche lachte lief naar roy rogers in het nachthutje achter in de komkommerhof en daar…

Witvis uit de sloot bakten we op sprokkelhout en proefden we weggekropen onder de rabarber. Rood werden we van kroten en oranje van wortelcaroteen. We braken komkommers open en meloenen slurpten we leeg.…

Bloemen lezen geen poëzie zeker niet in de wildernis van de achtertuin waar mijn grijze oudoom woont ver weg in het buitenland hij verzorgt zijn groenten alsof het verwende kinderen zijn zijn hart bleef achter in een naakt verleden een verloren land vol oude rabarber en koolrabi diepe schorseneren in het zand bittere warmoes en snijbiet…

ik proef nog rabarber anijs ,warme rek en zoethout, de vis van peer mossel en 't varken in 't zout. soms lees ik op 't kerkhof wie de dood overviel zij rusten in vrede: god hebbe hun ziel.…

proef je in de tuin der zintuigen mijn huid proef je mijn lippen, mijn handen op je lichaam het fluweel van vlindervleugels op je tong de stroeve rode peren en rabarber, de modder, het graniet? zie je mij, zie je de fontein en het kasteel? het wildebloemenveld en alles wat er is?…

Kroelen we met woelers tussen knaagpeen en radijs we ons eigen fantasia zaaien langs snuitjes en gruttels tot het moment dat een regenwurm pruttelt gaatjes van geluk dan splijt de aarde schieten de peulen de maïs ontvouwt haar bladeren de rabarber is zuur maar niet voor haar zij is puur zij bijt het leven stuk…

troont er boven uit een berk kijkt over zijn schouder gedekt door een abeel en een populier vraag me af wie woont er nu eigenlijk hier en rechts mijn bloemenhek behangen met duizendschoon en pelargonium of zo u wilt witte roze en rode geranium half onder anderhalve kastanjeboom rechts van het hek seringen en stokrozen hortensia’s rabarber…